Alle berichten van Joyce Hes

Haat om de haat alleen

In mijn vorige blog heb ik een pleidooi gedaan voor mildheid, nu wil ik in gaan op een fenomeen dat zich in onze samenleving steeds duidelijker manifesteert, namelijk haat om de haat alleen. Uitingen zijn vooral te vinden op de sociale media, maar monden steeds vaker uit in persoonlijke bedreigingen van degenen die het algemeen belang dienen en onze instellingen draaiende houden.

Bas Heijne heeft in de publicatie Nationaal socialisme als rancuneleer, een heruitgave het licht doen zien van de brochure van Menno ter Braak uit 1937 met een voorwoord van hemzelf. Daarin wijst hij op de actualiteit van wat Ter Braak aan de orde stelt in zijn geschrift. Menno ter Braak houdt ons tachtig jaar na het uitkomen van zijn Nationaal socialisme als rancuneleer een spiegel voor, aldus Heijne.
Die rancune is niet een uitwas van het nationaal socialisme maar zit in ons allen haalt hij Ter Braak aan. Heel de samenleving is doortrokken van nijd, wrok en afgunst zoals Ter Braak opmerkt, en dat is aldus Heijne geen gemakzuchtig relativisme of het bagatelliseren van gevaarlijke tendensen.

Die rancune kan gemakkelijk een eigen leven gaan leiden en doel op zichzelf worden, waarop het democratisch proces geen greep meer heeft. Wanneer die rancune opnieuw wordt ingezet door een politiek die het ressentiment als bindmiddel propageert en dus altijd een zichtbare of onzichtbare vijand in het vizier heeft, een vijand die ‘achter de schermen’ op jouw vernietiging uit is, lopen democratie en rechtstaat uiteindelijk werkelijk gevaar, aldus Heijne.

Waar komt die rancune vandaan?
‘Het is’, aldus Ter Braak ‘de gelijkheid als ideaal die gegeven de biologische en sociologische onbestaanbaarheid van gelijke mensen de rancune promoveert tot een macht van de eerste rang in de samenleving; want wie niet gelijk is aan de ander en toch gelijk aan die ander wenst te zijn, wordt niet naar standen of kasten op zijn nummer gezet, maar hem wordt een premie toegekend! Zijn streven naar gelijkheid wordt theoretisch rechtvaardig geacht ook door degenen die er geen ogenblik aan zullen denken praktisch voor de verwezenlijking van een gelijkheid, die in hun nadeel zou zijn, iets te doen! Ziedaar de grote paradox van een democratische maatschappij waarin de rancune niet alleen aanwezig is, maar ook wordt aangemoedigd als mensenrecht!’ (Ter Braak, pag 36).
In de negentiende eeuw heeft het liberale vooruitgangsdenken korte metten gemaakt met het idee van ongelijkheid, zonder oog te hebben voor het daarmee gepaard gaande groeiende ressentiment. Dat wordt veroorzaakt door de discrepantie tussen ‘het recht op alles’ en ‘het bezit van weinig’ (Heijne, pag 14-15).

Is dat zo?

1  Heeft het liberale vooruitgangsdenken korte metten gemaakt met het idee van ongelijkheid? Of is het zo dat eind negentiende en begin twintigste eeuw er is gevochten om gelijke rechten ten koste van heel wat levens?
Waar blijft het socialisme en de sociaal democratie in dat verhaal en het vroege feminisme niet te vergeten?
2  Is de rancune en de rancuneleer in het Duitsland van de twintiger en dertiger jaren niet ontstaan vanuit (het aanwakkeren van) de rancune tegen de overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog en hun vernederende eisen? Kortom vanuit het belang om te tamboereren op de nationale trots en de projectie van rancune op een vermaarde zondebok (de Joden). En niet vanwege de frustratie over de discrepantie tussen ‘het recht op alles’ en ‘het bezit van weinig’?
3  Schaart Heijne zich met Ter Braak in de rij modieuze critici op al hetgeen aan mensenrechtenverdragen is tot stand gebracht zeker na 1945? Zie bijv Mark Elchardus over de nonsens dat individuen rechten krijgen toebedeeld los van hun gemeenschap (de Volkskrant, 15-1-2022).
4  Is Ter Braak hoewel hij de democratie verdedigt misschien toch (stiekem) een aanhanger van een meritocratie waar duidelijk sprake is van een scheiding van een heersende elite en een rangen- of kastenmaatschappij, waar mensen niet op het idee komen om rechten op te eisen?

Ik zie onze samenleving en onze democratie als in een voortdurende ontwikkeling en een (soms hevige) botsing van belangen met ook natuurlijk alle risico’s van dien.
Dat die botsing er is en die conflicten boven tafel komen is zelfs waar onze samenleving zijn waarde aan ontleent.
Dat we in die botsing toch streven naar redelijkheid en uitgaan van de gelijkwaardigheid van mensen is niet een afwijking van een intellectuele elite maar voorwaarde om ons soort samenleving te kunnen handhaven.
Evenals de voorwaarde dat we niet gewelddadig worden of dat politici opstaan die haat om de haat verkondigen!

Het is niet slecht, het is jouw project. Pleidooi voor mildheid

Soms kunnen we van het bedrijfsleven nog wat leren.
Hornbach viert je imperfecte klussen, kunnen we al op 17 november jl lezen op sociale media. Het bedrijf is al eind vorig jaar een reclamecampagne gestart met als doelstelling trots aan te wakkeren bij doe-het-zelvers.
Wat je eigenhandig maakt hoeft niet perfect te zijn. Sterker nog: een kleine imperfectie maakt jouw project uniek en laat zien dat iets echt zelfgemaakt is, aldus Maarten Post, Hoofd Marketing en Communicatie van Hornbach Nederland.
De campagne speelt in op de nadruk die er tegenwoordig op perfectie ligt, aldus Post.
“Wij willen laten zien dat kleine onvolkomenheden juist karakter geven. Aan meubels, vloeren en huizen. En aan mensen. Wat je met eigen handen maakt, heeft ongelofelijk veel waarde.”

Het is naar mijn mening niet te veel gezegd als ik stel dat deze filosofie visionair is.
Hornbach slaagt er met zijn reclame in om in één klap van de klussende mens als metafoor voor het vallen en opstaan van een ieder die in deze wereld is geworpen, om met Heidegger te spreken, weer een echt mens te maken.
Niet een mens die concurreert met de machine en steeds vaker moet bewijzen dat hij/zij toch echt (nog) meer waard is. Ook niet de mens die vanaf zijn verschijnen op deze aarde zondig is en het in feite nooit echt goed kan doen, hoe hij/zij zich ook in het zweet werkt.
De christelijk calvinistische kijk op de mens.
Ook niet de mens als ding als object van wetenschapsbeoefening, de zogenaamde Verdinglichung van de mens.
Maar het herwaarderen van de mens als creatieve klusser die zijn best doet. Die niet anderen voor zich laat werken en de kolen uit het vuur laat halen, zoals we in een geglobaliseerde wereld gewend waren. Soms zelfs letterlijk zoals kinderen in Verweggistan die in mijnen werken om de grondstoffen voor onze electronica te delven.
Maar de mens die de hand aan de ploeg slaat en met wat hem gegeven is probeert er wat van te maken.
Onder het motto, dat ik van mijn moeder altijd hoorde: ‘Je kan niet meer dan je best doen’.

Even een gedachtesprongetje: Stel dat de overheid zo naar zijn burgers keek.
Stel dat de Belastingdienst zo’n soort reclame had: Een foutje is menselijk. Mocht u er echt niet meer uitkomen, wij staan altijd voor u klaar!!! Wat had die overheid zich zelf maar vooral ook de slachtoffers van de Toeslagen-affaire dan een hoop ellende kunnen besparen!
Stel dat we als samenleving ook zo naar elkaar keken, dat we er met zijn allen van uitgaan dat de ander het niet kwaad bedoelt maar ook maar zijn best doet om er in deze wereld wat van te maken en dat niemand perfect hoeft te zijn…
Dat dat geldt voor iedereen ongeacht zijn kleur, geaardheid, afkomst of voorkeuren.
Dat dat geldt voor iedereen die zich inzet voor het maatschappelijk belang als zorg-professionals, onderwijzers, politiemensen, bestuurders, journalisten maar ook vuilnismannen en -vrouwen, horecapersoneel, maar ook dak- en thuislozen, mensen die om één of andere reden buiten de boot zijn gevallen…
Dat dat geldt voor mensen ter linker of ter rechterzijde van het politieke spectrum.
Dan betekent het tegelijkertijd dat niemand meer uit kan groeien tot een soort heiland voor een groep mensen die vooral op zoek zijn naar een totaal concept, een leider die hen voorgaat en de weg wijst zodat ze zelf niet meer hoeven na te denken.
Want in de Hornbach-visie is een ieder feilbaar.
In de Hornbach-visie ligt de menselijkheid en de humor, de betrekkelijkheid ook, er zo dik bovenop dat er geen sprake meer kan zijn van nationaal socialistische, communistische of radicaal orthodoxe geloven. Kunnen we  samen ons best doen en kunnen we samen lachen en leren.

Nieuw élan…?; tip voor het nieuwe kabinet

Het nieuwe kabinet dat op 10 januari a.s officieel gepresenteerd wordt kan nu al rekenen op gemengde gevoelens. Is er bij de keuze van de bewindslieden sprake van oude wijn in nieuwe zakken, zeker als je kijkt naar de machtsspil Rutte, Kaag en Hoekstra of moet je dit kabinet toejuichen als een noviteit?

Want nog nooit was een ploeg ministers en staatssecretarissen zo divers, kan men optekenen uit alle commentaren. De helft vrouwen en ook nog eens een paar met een migratieachtergrond.
Zelf ben ik met name geïnteresseerd in (de positie van) D66. Misschien omdat ik me daar nog het meest mee verwant voel en ook omdat ik al een jaar met vaak stijgende verbazing naar de onvaste koers van Sigrid Kaag heb zitten kijken.

Wat wil die vrouw nou? vroeg ik me regelmatig af.
Nu heeft ze dan toch een prestatie geleverd namelijk om in elk geval twee bewindspersonen in het nieuwe kabinet te krijgen die op instemming van een groot publiek kunnen rekenen: Ernst Kuipers en Robbert Dijkgraaf. De eerste als man uit de medische praktijk, die Hugo de Jonge gaat vervangen en de tweede als iemand die beter dan Van Dissel uit kan leggen hoe het nu precies zit met die vaccins, maar zich vooral met onderwijs en wetenschap zal bezighouden. Bovendien heeft ze zichzelf in de positie van minister van Financiën gewurmd, een post die op dit moment naast het premierschap het hoogst wordt aangeslagen, ook al omdat alle werkelijke politieke keuzes zijn bedolven onder een berg miljarden met voor ieder wat wils.

Dat is wel eens anders geweest. Zo waren Justitie en Binnenlandse Zaken de ministeries waar de democratische rechtsstaat op dreef. In mijn boek Voetangels voor kopstukken uit 1999 heb ik gewezen op de tendens richting vermaatschappelijking van het ministerie, waarin minister en staatssecretaris al vanaf eind jaren zeventig steeds afhankelijker werden van het zogenaamde politiek-publicitaire complex. Daarbij werd ‘veiligheid’ als issue steeds belangrijker en verdrong de rechtsbescherming-functie van het recht. Opmerkelijk dat in een tijd waarin een nieuwe bestuurscultuur wordt aangekondigd met juist meer oog voor de kwaliteit van wetgeving, rechtsbescherming en transparantie een VVD-minister en niet jurist op de hoogste post belandt.

Hans van Mierlo sprak op het eerste werkcongres van D66 op 30 april 1966 nog over de noodzaak van radicale democratisering en het groeiend onbehagen over het vastgeroeste partijbestel, over de frustrerende dictatuur van het politieke establishment en de dogmatische en machteloze benadering van de werkelijke vraagstukken van deze tijd.

De vraag, hoe de burger meer zeggenschap te geven en bij het bestuur van het land te betrekken is nog steeds actueel.
Of deze ploeg meer burgerfora aan zal stellen? Lokale initiatieven in de richting van meer zeggenschap voor burgers en hun lokale besturen zal ondersteunen? Ik betwijfel het zeer…
De aanwijzing van staatssecretaris Ankie Broekers-Knol doet het tegendeel vermoeden…
En inmiddels hebben drie VVD ers al scherpe kritiek geuit op de aangekondigde daden van het nieuwe kabinet. De heer Bruls en van Zanen bij Buitenhof over de breuk in de relatie gemeenten en nationale overheid betreffende de jeugdzorg en de burgemeester van Groningen over de aangekondigde gasboring in Groningen tegen alle afspraken in.

Maar vooruit laten we vijfenvijftig jaar later eens out of the box gaan denken! En dan kijken we niet alleen naar het aanstellen van bewindspersonen die niet uit de politiek komen en/of een migratieachtergrond hebben maar inhoudelijk.
Een voorbeeld: Wat het Corona-beleid betreft is het voorzichtigheid troef ten aanzien van godsdienst en levensbeschouwing en vooral het eerste. Er wordt geadviseerd om maatregelen als placeringsplicht en bezoekersnorm van maximaal 50 personen vrijwillig te volgen en het Corona-toegangsbewijs is niet wettelijk verplicht als u naar de kerk, moskee, synagoge of ander gebedshuis voor uw geloof of levensovertuiging gaat. Zingen is ook niet verboden. Dat heeft met de in de Grondwet verankerde scheiding van Kerk en Staat te maken.

Ik stel voor dat we nu al in deze lockdown die zeker langer gaat duren, uitdrukkelijk een aantal plekken in de samenleving aanwijzen als plekken van samenkomst voor degenen die op humanistische grondslag hun zingeving en levensovertuiging inhoud willen geven.
Dat zijn dan: boekwinkels, culturele instellingen en alles wat met kunst en cultuur te maken heeft. Er mag daar ook duidelijk gezongen worden. Er wordt geadviseerd om placeringsplicht en de bezoekersnorm van maximaal 50 personen vrijwillig te volgen dus meer kan ook, en een Corona-toegangsbewijs is niet wettelijk verplicht. Voor de liefhebber wordt aan de ingang een booster uitgedeeld door vriendelijke leden van het Humanistisch Verbond.
Mensen verbinden, het motto van D66 anno 2021 krijgt zo gestalte op een emancipatoire en innovatieve manier.

Ik eindig met een gedicht:

Ik lees dus ik leef

Ik lees dus ik leef
beleef zoveel levens
terwijl ik de bladzijden omsla

Of gewoon ergens op een bank
halverwege hier en nergens
de woorden tot mij komen
via het scherm
want ook dat is lezen

Als ik jou lees of hem
een open of een gesloten boek
waarvan het plot
mij onbekend is

Of als ik mezelf
probeer te lezen
te onttalen
zodat alleen mijn kloppend hart
nog overblijft

Dwaal ik nu al zolang
door de wereld van het boek
mijn boek
de zwarte letters
op de beschreven vellen
en de lichte woordeloos

Weet ik nooit
hoe het afloopt.

Vandaag zaterdag 8 januari stond er een paginagrote advertentie op de achterkant van het Parool: Stop de lockdown voor de lectuursector. Oproep: Help ons .Nu!!! Steun de lectuursector en haar algemeen belang voor een gezonde samenleving.
En dan maar hopen dat de kersverse staatssecretaris Gunay Uslu, die in hetzelfde blad wordt gekenschetst als ambitieus, verbindend en vol humor zich deze oproep aantrekt!!!!

 

 

Eindejaarsgedicht 1, 2 en 3

Eindejaarsgedicht 1

In de taal waarmee onze beschaving begon
spreken we nu van alpha, delta en omikron
vraag: is de cirkel dan nu rond?

Eindejaarsgedicht 2

De vrees: overvolle IC’s
houdt de samenleving in een dodelijke greep

Op onszelf aangewezen
gaan we dan maar goede boeken lezen

Eindejaarsgedicht 3

Flakkerend kaarslicht
waarbij we elkaar verwarmen
en omarmen
tegen de instructie in

Beperkte duur en houdbaarheid
staat op de verpakking
liever een led
en geen brandgevaar

Of hinderlijk kaarsvet dat zich afzet
tegen de randen van het dressoir

Die kwetsbare vlam die betovert
ons hart verovert

Laat ons die toch alsjeblieft behouden
zolang

 

Veel leesplezier en mooie gedachten
bij de zacht trillende vlam
nu we op betere tijden wachten!

Geheugenopfrisser

Weer een harde lockdown!!!
Voorstanders hoor ik zeggen: Eindelijk doet dit kabinet iets voorùitlopend op een grote golf aan besmettingen die ons dreigt te overspoelen. Dat is tenminste nieuw.
Is dat zo?
Lopen ze vooruit? En is dat nieuw?
Als ze vooruit hadden gelopen hadden ze ervoor gezorgd dat wij hier net zo ver waren als de Belgen namelijk voor het grootste deel geboosterd.
Nu proberen 70-plussers met man en macht door de opgeworpen blokkades van internet en de telefoon te komen met als resultaat dat ze waarschijnlijk in januari in de rij aan kunnen sluiten.

En nieuw is het ook al niet, want kregen we niet bijna een jaar geleden te horen dat een avondklok moest worden ingevoerd vanwege de zeer besmettelijke Britse variant?
Er waren twee dingen bekend over die variant: Hij was uiterst besmettelijk en verder wist men er eigenlijk weinig over, onzekerheid troef.
Ook nu is de Omikron-variant super besmettelijk en weten we er verder weinig van.
De angst dat onze ziekenhuizen en IC’s zullen volstromen is de motor achter dit zeer verstrekkende besluit, dat de samenleving opnieuw lam legt. Dat was toen zo en is nu weer zo.
Voor wie geïnteresseerd is, mijn blogs waren van 21-1-2021, 13-2-2021 en 21-4-2021.
In de laatste memoreerde ik dat bij het begin van de avondklok er 669 mensen op de IC lagen met Corona en toen de avondklok werd afgeschaft 823, en ik haalde Ernst Kuipers aan die nog even vermeldde dat de avondklok eigenlijk niets had uitgehaald.

En ook toen al werd er opgemerkt dat er een discrepantie kan ontstaan tussen de modellen die de deskundigen hanteren en wat er in de praktijk van alledag in het land gebeurt.

Mijn eigen ervaring in twee dagen wil ik u niet onthouden:
Op mijn ov-reis naar Utrecht trof ik zowel in de trein als in de bus een dame aan, in de trein een oudere en in de bus een jongere, die geen mondkapje droegen en nog sterker, toen ik ze er een aanbood die weigerden. Kennelijk waren ze mondkapjes-weigeraars.
Wellicht vallen ze in dezelfde categorie als vaccinatie-weigeraars maar zeker weten doe ik dat niet.
Interessanter vond ik, dat toen ik na de rit tegen de buschauffeur zei dat er een vrouw was die een mondkapje weigerde, hij me vertelde dat zijn baas, Qbuzz, hem had opgedragen absoluut niet te reageren op mondkapjes-weigeraars. Hij mocht, zoals hij me meedeelde, daarover van zijn baas niets zeggen!
Eenzelfde soort ervaring had ik bij de supermarkt in mijn buurt.
Ook daar trof ik een paar mensen zonder mondkapje aan, die ik stelselmatig probeerde te omzeilen. Toen ik er tegen het personeel over sprak verzekerden ze me dat ze daar ‘niets over mochten zeggen’! Van hun baas ongetwijfeld.
De bazen van respectievelijk Qbuzz en de DekaMarkt zijn wellicht bang dat hun medewerkers in elkaar zullen worden geslagen als ze zich strenger opstellen maar het netto effect is wel denk ik, dat het mondkapjes-weigeren in tijden van Omikron een grote vlucht zal nemen. Want waarom zou je nog zo’n ding om doen als het toch naar jouw gevoel niet uitmaakt en niemand er wat van durft te zeggen?

Dus terwijl we en detail horen hoeveel mensen we in onze eigen woning mogen ontvangen (zonder overigens enig zicht op handhaving) zijn we in het openbaar vervoer en in de supermarkt overgeleverd aan medereizigers en consumenten die toch al  voor een groot deel een mondkapje wel heel letterlijk namen en hun neus niet bedekken en inmiddels dus ook mondkapjes-weigeraars.
Burgemeester Paul Depla van Breda heeft al aangegeven dat als mensen met meer dan twee personen buiten lopen ze dat in Breda per geval gaan beoordelen om niet teveel gedonder te krijgen. Hij zei het wat netter maar daar komt het wel op neer.

De vraag is nu waar we meer bang voor moeten zijn, voor de Omikron-variant of voor onze eigen medeburgers, die wel eens zeer agressief zouden kunnen worden als we hen aan de regels houden.

Jojobeleid en verdeeldheid

Wat hebben het asielbeleid en het Corona-beleid gemeen?
Drie maal raden: Jojobeleid.
Wat kenmerkt Jojobeleid?
Jojobeleid is eigenlijk vooral geen beleid, het is handelen naar bevind van zaken zonder visie.
Zijn er minder Corona-patiënten en is er minder personeel vanwege uitval, frustratie, ziekte etc, dan schaal je de ic’s af. Bijkomend voordeel: het kost minder. Overigens is dat waarschijnlijk geen bijkomend voordeel maar wordt gezien als kernzaak in een situatie waarin beleid geen beleid is en hooguit wordt gekeken naar kostenplaatjes.
In de Volkskrant van woensdag 15 december wordt zonneklaar aangetoond dat een plan voor honderd extra ic-bedden sneuvelde op het Ministerie van VWS.
Is er opeens een nieuwe variant opgedoken dan roep je help en wijst erop dat ongevaccineerden de plekken op de ic’s bezet houden.

Hetzelfde kan gezegd worden van het asielbeleid.
Ankie Broekers-Knol, van wie ik altijd denk: Meid, was toch gestopt na je voorzitterschap van de Eerste Kamer, en die als staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, belast met vreemdelingenzaken steeds een verweesde indruk maakt, heeft nu samen met Kajsa Ollongren, die van de onbedekte paperassen en van de voorpagina van de Linda, vijf gemeenten tot opvang gedwongen.
Dit omdat er sprake is van een onverwacht hoge toeloop van asielzoekers in combinatie met onvoldoende woonruimte.

Onverwacht?
In een eerder blog van 21 augustus jl heb ik aangegeven hoe dit kabinet traineerde om Afghanen hier naar toe te halen. Maar nu blijken er toch dankzij druk van de Kamer een groter aantal dan verwacht of bedacht, door de mazen van het bureaucratische net heen te zijn geslibd.
Deskundigen hebben al eerder geadviseerd om asielzoekerscentra niet te sluiten of af te schalen in Corona-termen maar open te houden voor als…, maar dat paste niet in het Jojo-non-beleid van dit demissionaire kabinet.
Dat was, dacht men wellicht (als men al wat dacht), goedkoper.
Bijkomend voordeel is dat je als er weer meer asielzoekers komen kan zeggen dat je overvallen wordt, net zoals je door de opdoemende Britse- of Delta- of Omikron-variant overvallen wordt. Vervolgens kun je ach en wee roepen als degenen die de Taliban ontvlucht zijn op de koude kale grond moeten slapen.

Netto effect:
Gemeenten die tot nog toe hun goede wil toonden worden kwaad door de aanschrijving evenals hun inwoners. Baudet en Wilders gaan er met die buit vandoor en asielzoekers zullen wellicht Nederland gaan mijden (daar is de hoop trouwens vooral op gevestigd).
En in het geval van het Corona-Jojobeleid kun je de gevaccineerden opzetten tegen de ongevaccineerden want kijk eens wat de laatsten hebben uitgericht!

Het demasqué van de ministeriële verantwoordelijkheid en de civilisering van het recht

Wat gebeurt er als ministers fout op fout stapelen en daarvoor geen verantwoordelijkheid meer nemen óf omdat ze al demissionair zijn óf omdat een schimmig stelsel van verantwoordelijkheden een ministerie en haar minister aan het zicht onttrekt?
Een voorbeeld van wat er dan gebeurt is het datalek bij de GGD van januari jl.
Duizenden medewerkers van deze dienst konden bij de gezondheidsgegevens van zesenhalf miljoen mensen, die onvoldoende waren beschermd.
De bijzonder gevoelige gegevens zoals burgerservicenummers en adresgegevens van 1200 mensen zijn verkocht aan Telegram. En als we deze week een GGD-vertegenwoordigster mogen geloven is de boel nog steeds niet op orde.
Identiteitsfraude ligt op de loer evenals chantage met identiteitsgegevens.

Maar wie is hier nu verantwoordelijk voor en wie kan verantwoordelijk worden gesteld?
‘Wettelijk gezien is er geen sprake van centrale aansturing vanuit het Ministerie van VWS of door GGD Nederland op de regionale GGD’s. Ze staan, in geval van een A-ziekte, onder aansturing van de voorzitters van de veiligheidsregio’s,’ aldus Laurent de Vries, oud-directeur van GGD Nederland.
Hij noemt het een ‘poldergedrocht’ omdat Hugo de Jonge volgens de Wet Publieke Gezondheid wel een leidende rol heeft maar volgens de wet geen bestuurlijke verantwoordelijkheid en dus geen gezag.
(Zo kon het waarschijnlijk ook gebeuren dat GGD Hollands-Midden opeens als een soort Sinterklaas boosters uitdeelde aan mensen zonder afspraak terwijl de rest van Nederland daar met smart op zat te wachten.)

Toch is er nu een Stichting Initiatieven Collectieve Acties Massaschade die een collectieve schadeclaim voorbereidt tegen het Ministerie van Volksgezondheid , dat ervoor had moeten zorgen dat de systemen van de GGD voldoende beveiligd waren.
Ze eist 500 euro voor mensen wier gegevens in de GGD-systemen stonden en dus gestolen konden worden en 1500 voor personen wier gegevens daadwerkelijk verhandeld zijn.
Dit zou de staat wel eens miljarden kunnen kosten.
R.J.N. Schlössels, hoogleraar staats- en bestuursrecht aan de Radboud Universiteit kan zich niet aan de indruk onttrekken dat de overheid op zijn minst onzorgvuldig heeft gehandeld (zie NRC 7dec, pag 5, ‘Ten Eerste’).

En daar wordt het interessant want dezelfde Schlössels heeft, samen met D.G.J Sanderink, zich beziggehouden met aansprakelijkheid van de overheid waar het ging om de aardbeving-schade in Groningen.
Samen hebben ze een artikel geschreven in het Nederlands Juristenblad: ‘Slaat de Hoge Raad nieuwe bressen in het bastion van de formele rechtsleer?’ In dat stuk gaat het erover of de Hoge Raad de burger meer ruimte geeft  waar deze de staat aanspreekt op onrechtmatig handelen. Zij menen van wel en wijzen daarbij zowel op artikel 162 boek 6 BW als op internationaal recht.

Kortom, wat we hier zien is een civilisering van het recht.
Waar de staat het de burger steeds moeilijker maakt zijn recht te halen via het staats- en bestuursrechtelijke bestel omdat daarin onvoldoende verantwoordelijkheid wordt genomen neemt het civiele recht het over.
Burgers gaan zich verenigen om toch aan hun recht te komen. We hebben dat in de Urgenda-zaak gezien, de zogenaamde Syri-zaak (zie mijn blog hierover) en je zou willen dat de slachtoffers van de Fraude Signalering Voorziening zich verenigen in een Stichting met behulp van de Autoriteit Persoonsgegevens, die de kwestie van onrechtmatige opslag van gegevens van veronderstelde fraudeurs aan de orde stelde.
Maar ook de slachtoffers van de Toeslagen-affaire zouden langzamerhand zich toch moeten verenigen om via het civiele recht aan hun trekken te komen.
Immers het lijkt er niet op of de Alexandra van Huffelen met haar hersteloperatie veel verder komt.

De zwakste schakel

We leven in een tijd van hekken bouwen.
Overal verschijnen weer muren en zwaarbewaakte hekken om de migranten, zoals we ze noemen, tegen te houden. Dat leidde tot vreselijke taferelen aan de grens tussen Polen en Wit Rusland, en hoewel het officieel niet mag zijn push backs aan de orde van de dag.
Al diegenen die Europa of Amerika als een vluchthaven zien moeten koste wat kost worden tegengehouden en we leven inmiddels meer mee met Poolse bewakers dan met de uitgeputte gezinnen zonder eten of drinken in een ijskoud bos.

De waarden die we in Europa hoog zouden houden en de Verdragen die daarvan getuigen, lijken te worden ingehaald door de zich snel ontwikkelende praktijk van niet alleen meer mensen die uit nood deze kant opkomen, maar vooral door de angst voor extreem rechts.
Inmiddels zijn er alweer 27 mensen verdronken in de buurt van Calais en eigenlijk kijken we daar nauwelijks van op.
Ja, sommigen maken zich kwaad over die schandelijke mensensmokkelaars, maar weinigen over onze eigen mentaliteit van verschuivende moraliteit en de griezelige paralellen met een schaamtevol verleden.

In die situatie is er opeens iets interessants aan de hand.
We leven ook in een tijd van een wereldwijde pandemie die we met alle macht proberen te bestrijden. Vaccins zijn in verrassend korte tijd ontwikkeld en leken de weg vrij te maken voor een weer redelijk onbezorgde toekomst.
Reizen werden weer met enthousiasme geboekt, sportwedstrijden en sociale en culturele evenementen het kon allemaal weer. We gingen weer lekker los, Corona-check-app bij de hand.

Dat alles was, zo blijkt nu, te optimistisch.
De deltavariant die de alfavariant (dit is de zogenoemde Britse variant) heeft verdrongen, die de eerste Corona-variant, we noemen ‘m maar even de 0-variant heeft vervangen, heeft ons voor de zoveelste keer verrast.
Wij, die dachten toch Masters of the Universe te zijn met onze wetenschap, technologie en artificial Intelligence, zijn nu gedwongen een toontje lager te zingen. We zijn daadwerkelijk voor onze vrijheid afhankelijk geworden van die mensen die nog een sociaal beroep uitoefenen zoals in de zorg. Kankerpatiënten en mensen met ernstige hart- en vaatziekten kunnen al niet meer op tijd geholpen worden omdat Corona-patiënten de intensive care-bedden, waarvan we er hier in dit land nog steeds veel te weinig hebben, alweer bevolken.

We zijn niet snel genoeg met de boosterprik is het verwijt. Andere landen zoals Israël waren ons daarin weer de baas. Wij liepen hier weer eens achteraan.
Ik ben ook geen fan van Hugo de Jonge. Hij had allang door een Jos de Blok moeten worden vervangen (zie een vorig blog van mij), maar het onderwerp boosterprik leidt wel tot een andere opmerking.
Want waar blijven nou die prikken voor landen zoals in Afrika waar nog slechts heel weinig mensen zijn gevaccineerd? Wij als rijke landen zouden toch zorgen dat de vaccinatiegraad daar juist sterk omhoog ging? Dat is toch ook in ons eigen belang heb ik steeds begrepen.*

Tja, en dan is er dus nu de Omicron-variant, inderdaad afkomstig uit Zuid-Afrika. Althans dat lijkt erop. En als ik het goed begrijp kon deze variant ontstaan bij één patiënt met een sterk verminderde afweer zodat hij in die patiënt kon muteren.
De Omicron-variant is veel besmettelijker dan de deltavariant, en virologen en microbiologen storten zich nu en masse op het onderzoek naar deze variant om te kijken of en hoe die ons als gemeenschappen gaat treffen.
Ik ben niet gelovig maar in dit geval geloof ik waarachtig dat er iets of iemand daarboven ons glimlachend een vreselijke poets bakt.

“Jullie dachten toch zo menselijk te zijn na die Tweede Wereldoorlog en namen al die Verdragen aan opdat nooit meer zo iets vreselijks als de Holocaust en andere verschrikkingen zouden kunnen plaatsvinden? En wat gebeurt er al 76 jaar na de bevrijding? Het lange termijngeheugen is verworden tot de zogenaamde politieke haalbare kaart van dat moment en dat is een cynische. Nou dan zullen jullie het weten ook. Ik heb er nu voor gezorgd dat de zwakste schakel in deze wereld in één mens jullie met zijn allen een verschrikkelijke angst kan bezorgen! En daar zijn geen hekken tegen bestand. Eigen schuld dikke bult. En wie niet wil horen moet maar voelen! Geen vaccins voor arme mensen, nou dan krijg je dit dus. Hahaha. De plagen van het Oude Testament, ze zijn er niks bij vergeleken, en er komen nog ergere dingen hoor met de klimaatproblemen en de permafrost. Totdat jullie eindelijk eens begrijpen dat een mens een mens is, of hij nu zij is of trans of zwart, wit of geel, joods, moslim, christen en waar ook geboren. En tot jullie eindelijk eens de handen ineen slaan. Want de een zijn armoede is de ander zijn virus. Rijkdom helpt niet hoor, luister goed naar mij. Zoals jullie nu bezig zijn is het dweilen met de kraan open.”*

Als ik die stem hoor en die zit in mij, weet ik, dat ik als ik de boosterprik krijg als vijfenzeventigjarige, zal vragen bij wie ik mijn financiële tegemoetkoming kwijt kan.
Want één ding staat inmiddels voor mij als een paal boven water: Er moet een Fonds komen voor die arme landen en er moeten zo gauw als mogelijk vaccins naar toe.
En ik wil daar als oudere met een pensioen mijn aandeel aan leveren, gewoon omdat het moet!!!

  • Zie Axel van Trotsenburg van de Wereldbank in ‘Track and Trace’ van de Volkskrant: Er wordt qua vaccins van alles beloofd. Maar het blijft bij woorden. Van Trotsenburg: “De strijd om het corona-virus wereldwijd zo snel te beteugelen wordt ondergraven door loze beloften van rijke landen. Zo heeft de G7 beloofd een miljard vaccins ter beschikking te stellen aan armere landen, maar daarvan is pas 10 procent geleverd”.
  • Zie voor de laatste zin ook de opmerking van Marion Koopmans over de Omicron-variant bij Op1 op dinsdagavond 30 november.

Een tijd van warrigheid. Deel 4: Gezond verstand

Gisteravond, 23 november vond het Gala van de wetenschap plaats in ITA (Stadsschouwburg van Amsterdam) onder de titel: Gezond verstand?
Dat vraagteken lijkt me cruciaal want wie of wat bepaalt eigenlijk of verstand gezond is?
In 1616 vermaande paus Paulus V Galilei zijn Copernicaanse theorie dat de aarde om de zon draait, niet meer in het openbaar te verdedigen.
Hij kreeg levenslang huisarrest en was alleen nog in staat om zijn boeken stiekem via Nederland, en specifiek Leiden, te laten uitgeven.

Het werk van Galilei werd twee maal onderzocht door de inquisitie.
‘En toch beweegt zij,’ riep de beroemde wetenschapper vertwijfeld uit, waarmee hij onze aarde bedoelde.

Wetenschappers hebben het door de geschiedenis heen niet altijd gemakkelijk gehad, omdat in het tijdperk waarin ze leefden het zogenaamde gezonde verstand uitging van bijbelkennis, wat wij nu geloof noemen en niet van wetenschappelijke kennis.

De vraag wat geloof of ideologie is en wat kennis, is in onze tijd opnieuw erg actueel (zie ook mijn blog over de warrigheid van een rabbijn).
In de ITA wilden ze ongetwijfeld met een aantal gerenommeerde wetenschappers aan kennisvermeerdering doen.
Karel van Wolferen, jarenlang correspondent van de NRC in Oost Azië en emeritus hoogleraar stelde in een interview bij Café Weltschmerz dat er juist onder invloed van het geloof in deze ‘schijn’-pandemie sprake is van een groot kennisverlìes.

Van Wolferen richtte in september 2020 het blad Gezond Verstand op en liet er meteen een miljoen exemplaren van drukken om het Nederlandse publiek te informeren over wat gevestigde media niet vertellen of op een vertekende manier weergeven.
Er is, aldus Van Wolferen, op grote schaal sprake van kennisverlies in kringen van de medische wetenschap en er is sprake van een hele verkeerde inschatting van infectieziekten. Anderhalve meter, mondkapjes, allemaal flauwekul. PCR-testen kunnen ook helemaal niet laten zien wat er van binnen zit.
Volgens de man die hoogleraar was in de studie van vergelijking van politieke en economische instituties is er sprake van corruptie rond de pandemie.
Hij ziet een groot complot in het samengaan van CEO’s van multinationals en NGO’s en overheden met name in het Westen.
Dan doelt hij niet alleen op Covid maar ook op desinformatie over CO2 en het klimaat.
Het gaat erom, aldus Van Wolferen, wat ze achter de schermen aan het doen zijn.
En jazeker, Bill Gates is met zijn filantropie de belangrijkste aanzwengelaar van de pandemie. Bijna alle grote kranten worden gesubsidieerd door Bill Gates volgens hem.

Vervolgens gaat Van Wolferen in op de taak van journalisten (de echte dus!).
Verslaggeving gaat om wat je ziet, dus waarneemt.
Zijn blad is dus geen opinieblad maar een blad dat verslag doet van de werkelijkheid, het publiek ook echt informeert. Dat is een vaardigheid die je moet leren, aldus Van Wolferen, maar om dat door te geven dat is echt heel bijzonder!
Hij is er dan ook tegen om ideologisch te denken want dan heb je geen ruimte meer om bijzonderheden te zien van wat er om je heen gebeurt.
Ideologisch denken belet vaak het zien van de interessante aspecten van die werkelijkheid.

Tja, ik stel voor dat in de toekomst de warrige rabbijn Benima en Van Wolferen wat meer samen gaan optreden.
Ik heb er ook al een titel voor: “Het circus van het gezonde verstand, komt dat zien!!!”

Een tijd van warrigheid. Deel 3: De G van grootspraak

In deze blog wil ik het graag met  jullie hebben over de G van grootspraak.
Het is niet alleen een tijd van warrigheid, het is ook een tijd van de G.
We hebben een tijd gehad van: wie a zegt moet b zeggen, maar we zitten nu overduidelijk in de G-tijd.
Overal kun je de G ontwaren.
We hadden de G7 en de G20, respectievelijk de zeven grote industrielanden en de EU die afgelopen zomer in Engeland bijeen kwamen en eind oktober in Rome de top van de rijkste 20 landen.
Wat kwam daar zoal uit?
De landen waaronder het Verenigd Koninkrijk spraken af dat er een belasting van minimaal 15 procent zou komen voor multinationals om belastingparadijzen tegen te gaan.
Hè?
En wat doet Shell dan? Die volgt Unilever richting het nieuwste belastingparadijs de VK???
Heb ik wat gemist? Grootspraak?

Dan hebben we natuurlijk nog 5G.
De vijfde generatie mobiel netwerk die vanaf 2022 beschikbaar komt.
5G is zo begrijp ik honderd keer sneller dan de huidige 4G technologie en zendt dezelfde niet-ioniserende straling uit als 2G, 3G en 4G.
Kijken we even naar wat het RIVM erover zegt, dan blijkt dat het RIVM graag de vinger aan de pols wil houden.
Na de ingebruikname van 5G-systemen  wordt duidelijk wat de veldsterkte daadwerkelijk is. Ook moet duidelijk worden hoe de wisselende blootstelling is wanneer er meerdere zenders en gebruikers zijn. Het is daarom belangrijk om de ontwikkelingen op de voet te volgen, aldus het RIVM.

Hè? Men tuigt dus een sneller internet-systeem op zonder precies van tevoren te kunnen zeggen hoeveel gezondheidsschade zoiets oplevert?
Dan moet het wel heel veel voordelen brengen!
De Consumentenbond zegt er dit over: Supersnel internet is handig om even snel een film te downloaden. Verder is er nog geen baanbrekende toepassing die zoveel snelheid nodig heeft. (Maar het is natuurlijk wel erg leuk als een liedje van Spotify eerder begint te spelen, en dat je bij het gamen en bij augmented reality (wat dat ook moge wezen) een vloeiende spelervaring beleeft, begrijp ik van dezelfde Consumentenbond.)

En dan hebben we nu dus de discussie over G2
G2 zo begrijpen we van het demissionaire kabinet min één nl de ChristenUnie zou een controle systeem worden waarbij je je niet meer negatief kunt laten testen om toegang te krijgen tot zogenaamde publieke ruimten.
Alleen gevaccineerden en degenen die Corona hebben meegemaakt krijgen een Corona-pas waarmee ze toegang kunnen krijgen tot horeca, theater, musea ed.
Hè? Dat betekent dus dat de enige groep die zich echt verzekerd weet van het feit dat ze geen Corona hebben dus geen toegang meer kan krijgen tot…?

Daar zet nu de ChristenUnie het G1 beleid tegenover.
Iedereen moet zich laten testen om toegang te krijgen tot…
Dus als ik een kopje koffie wil drinken in mijn stamcafé moet ik eerst langs de GGD?
Of wil Seegers bij ieder café of restaurant een tester situeren?
Misschien ook bij de entree van musea, bioscopen ed eerst even een testje?
En hoe zit het eigenlijk met degenen die geen test kunnen verdragen ? Die zijn er nl ook.
Ik weet in elk geval zeker dat ik de horeca zou gaan mijden evenals iedere culturele instelling als ik iedere keer een test zou moeten doen.
Precaire vraag: En de gelovigen?
Worden ze allemaal bij het begin van de kerk door de dienstdoende geestelijke getest?

Tja, het blijft behelpen met de G’s
Met de C van Corona zijn we wel klaar maar niet heus. De C zal voorlopig dus wel bij ons blijven. Dat wordt nu zelfs (eindelijk) door M. R. en H. de J. erkend.
Ik zit meer op de z van zorg.
De Zorg dáár moet de aandacht naar toe gaan!