Small is beautiful

Small is beautiful, oftewel kleinschaligheid, ontleend aan het boek van Ernst Friedrich Schumacher uit de jaren 70. Daaraan moest ik denken toen ik het behapbare boekje Na de quarantaine met bijdragen van diverse bekende hoogleraren en bestuurders las.
Opvallend is dat in de diverse bijdragen eigenlijk meer over kenmerken van de Corona-crisis wordt gesproken en hoe we die kunnen duiden dan over het thema ná de Corona, maar lezenswaard blijft het.
Zo constateert Alexander Rinnooy Kan in zijn voorwoord: “Een crisis legt bloot en onthult, maakt pijnlijk duidelijk waar onze samenleving nog kwetsbaarder is dan voorzien, maar net zozeer waar zij weerbaarder is dan iemand had durven hopen”.
Duidelijk wordt dat het marktmechanisme en privatisering, de troetelkinderen van het neoliberalisme ervoor hebben gezorgd dat we niet voorbereid waren op zo’n uitbraak als van Covid 19. Onvoldoende IC-plekken vanwege efficiency-denken, geen testvoorraad, onvoldoende beschermingsmiddelen omdat we nog steeds een Colijn-achtige houding aannamen van: Ons gebeurt niks, WIJ zijn goed georganiseerd en gaat u maar rustig slapen. Alexander zegt het netter maar het komt er wel op neer. (Marcel Levi stelt zelfs in zijn bijdrage dat het resultaat van efficiency en focus op de markt is, dat Nederland tot de Europese landen is gaan behoren met verreweg de minste capaciteit voor acuut zieke mensen.)
Omgekeerd kunnen we leren dat “lokaler leven niet per se ten koste gaat van de kwaliteit van leven en wie dat beseft zet zich hopelijk in voor een samenleving waarin lokaal leven de norm wordt, niet de uitzondering,” aldus Daan Roovers.
Beate Roessler gaat in op de veranderde rol van de overheid tijdens de crisis en haalt Rutte aan die zelfs heeft gesproken over “een land dat in de kern diep socialistisch is en dat het maar goed is als er een sterke overheid is”.
Er blijkt aldus Roessler “niet alleen bij Rutte maar in de hele samenleving behoefte te zijn aan meer sociale rechtvaardigheid en het terugdringen van de heftigste consequenties van de neoliberale bezuinigingen en herverdelingen”.
Paul Depla, burgemeester van Breda, gaat ver in zijn statement dat veerkracht, creativiteit en saamhorigheid misschien voor de toekomstige kwaliteit van onze steden en dorpen van grotere betekenis zijn dan de zoektocht naar het alomvattende vaccin. Hij wil toe naar een verzorgingsstad in plaats van een verzorgingsstaat en ziet een belangrijke taak daarbij voor de burgemeester.
“Er zijn nieuwe samenwerkingsverbanden ontstaan en door de acute crisis wordt over de conventionele grenzen heen gestapt. De maatschappelijke urgentie wint het van het klassieke institutionele wantrouwen.”
In de interessante bijdrage van Marcel Levi: ‘Vrijheid voor de zorg’, stelt hij dat het recept voor de noodzakelijke vernieuwing en regie in de gezondheidszorg afhankelijk is van samenwerking (en dus niet van competitie of concurrentie) door zorgaanbieders in regionaal verband. Levi wil terug naar “de menselijke maat” in de straat, van buren die boodschappen doen etc. “Snelle en echt toepasbare vernieuwing lijkt in moeilijke tijden vooral te komen van kleinschalige bedrijfjes en niet al te grote ensembles van geëngageerde en flexibel wendbare initiatiefnemers.”
Halsema wijst er in haar slotwoord op dat “als de Corona-crisis iets onthult, dan zijn het de ongelukkige neveneffecten van een toch al niet onomstreden globaliseringsproces”.
Ook zegt ze dat na de quarantaine de verhouding tussen professionals en bureaucraten die hen aansturen en controleren opnieuw moet worden herijkt… “De bureaucratische en vaak zeer fijnmazige controle moet plaatsmaken voor een bestuurlijk en ambtelijk vertrouwen in de kwaliteit van professies.”
Samengevat, en ik citeer Wim van de Donk: “Als de Corona-crisis inderdaad kenmerken heeft van een systeemcrisis, vraagt dat om bezielende perspectieven op de herordening van onze samenleving die de afgelopen decennia wellicht wat al te zeer weggezakt waren in overigens soms weldadig pragmatisme”.

Kortom: terug naar de menselijke maat, naar de buurt, de wijk, de lokale context, meer samenwerking in plaats van concurrentie en competitie, meer respect en vertrouwen in de professionaliteit van de hulpverleners, gezondheidswerkers (maar ook leerkrachten, politiemensen, etc), minder bureaucratie en efficiencydenken, hoewel die twee mijns inziens altijd al haaks op elkaar stonden.
Interessant is dat de overheid weer in aanzien wint en meer wordt geacht te sturen en te steunen terwijl omgekeerd men wil waken voor te veel sturing en bureaucratie.
Wantrouwen moet plaats maken voor vertrouwen.
En ik zou eraan willen toevoegen: al die zaken waar we minder tijd aan besteedden voor Corona-tijd, het nabije, onze familie, vrienden, buren etc met onze focus op BETAALDE arbeid, werden tijdens de crisis juist enorm geherwaardeerd.
Wat betekent deze ‘Umwertung aller Werte’, waarmee ik niet zoals Nietzsche het verlies van waarden maar juist de omslag bedoel, voor onze samenleving na Corona?

Betekent het bijv dat we ten aanzien van de financiële markten weer meer waarde toekennen aan het algemeen belang en de menselijke factor in plaats van het belang van individuele aandeelhouders en flitswinsten of bonussen? Maar hoe is het net geïntroduceerde pensioenstelsel met zijn afhankelijkheid van financieel succesvolle beleggingen daar dan weer mee te rijmen?
Wat betekent deze waarden-omslag voor een bedrijf als de Hema? Wil het zeggen dat de staat hierbij een belangrijker rol gaat spelen (net zoals bij KLM)?
Wat betekent deze waarden-omslag voor onze mobiliteit?
Gaan we minder mobiel worden en zijn we weer meer tevreden met onze eigen huiskamer en balkon of tuintje? Of trekken we er massaal op uit in onze comfortabele auto’s met weinig gevaar voor besmetting? En mijden het OV met zijn mondkapjes?
Gaan we alle werkers in de publieke sector, onderwijs, welzijn, beter faciliteren en betalen?
Gaan we alles en iedereen die zich inzet voor het maatschappelijk belang ipv eigen belang meer waarderen; mantelzorgers, opvoeders van kinderen, huisvrouwen etc etc…, iedereen die zich inzet voor goede doelen, voor de wereld (vluchtelingen, klimaat)…; ik noem het even ‘opschalen’…?
Gaan we de uitverkoop van onze natuur, waar we zo’n behoefte aan hadden in crisistijd, afschalen? Geen opgeven meer van natuur omdat dat het stikstof-beleid in de weg zou staan?

En dan heb ik het nog niet over de herintrede van het belang van de natiestaat. Gaan we nu in Duitsland – vlakbij – zoveel Corona-uitbraak is, onze grenzen weer sluiten?
Of over de rol van digitalisering. Hoe kwetsbaar maken we ons als samenleving door zo afhankelijk te worden van digitalisering en internet en de energie-verslindende dure dataopslag? En hebben we niet juist ervaren hoe belangrijk echt fysiek contact is?
Of over de rol van de democratische rechtsstaat. Waar blijft ie? Zie ook mijn vorige blogs.

Het zijn maar enkele vragen die bij mij opkwamen naar aanleiding van het denken over Na de quarantaine.
Het wordt in elk geval tijd dat er een brede maatschappelijke discussie komt over deze waarden-omslag en de implementatie ervan.

Racisme brede of smalle definitie

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, zouden die duizenden demonstranten die woensdag 3 juni op de Erasmusbrug demonstreerden tegen racisme, zich op enig moment hebben afgevraagd wie Erasmus was, en vooral wat hij schreef of zei in zijn tijd?
Hadden ze, als ze geweten hadden dat de als humanist bekend staande Erasmus, die leefde van 1469-1536, het Jodendom een ‘verderfelijke pest’ noemde en een gevaar voor de kerk van Christus, bovendien vond dat joden arrogant, onhandelbaar, corrupt en volslagen blind waren, nog op deze brug willen demonstreren?
Hadden ze wellicht het voorste deel van de naam van de brug met geweld verwijderd of voorzien van een sticker: Hij was wel een antisemiet? Zoals nu alle straatnamen van bedenkelijke historische figuren worden ‘gezuiverd’ of van uitleg voorzien?

In 2010 schreef professor Hans Jansen het boek: Protest van Erasmus tegen de renaissance van Hebreeuwse literatuur. Jansen zegt wanneer hij wordt gevraagd of Erasmus een antisemiet was: “Ik spreek liever van Jodenhaat. Als Erasmus ergens schrijft dat de Joden in zijn tijd zevenmaal erger zijn geworden dan in Jezus’ tijd dan kun je niet anders concluderen dan dat hij ze niet bepaald goedgezind was” (RD.nl).
Interessant in het kader van de hedendaagse opgelaaide discussie over racisme en de noodzakelijke herijking van de geschiedenis is de reactie van de humanist Anton van Hooff die reageert op de uitspraken van Jansen namens de Humanistische Alliantie.
Volgens hem is Erasmus de enige humanist van Europees formaat die ons landje heeft voortgebracht en hij constateert dat sinds enige tijd wordt geprobeerd hem van zijn voetstuk te stoten.

Ik wijs de lezer op dit taalgebruik!
Van Hooff: “Erasmus zou een vuile antisemiet zijn maar wat is daarvan waar? Niet meer dan dat Erasmus zich als man van zijn christelijke tijd een paar keer hatelijk over joden uitlaat. Zulke terloopse hatelijkheden zijn tot de shoah te vinden bij de meest gerespecteerde schrijvers. We hebben nog steeds in onze woordenschat sporen van algemene vooroordelen zoals jodenstreek en jodenfooi. Het getuigt van weinig historisch besef om iemand die vier eeuwen tevoren leefde te betichten van rassenhaat tegen joden”.
Vrij vertaald: het feit dat in de tijd van Erasmus iedereen antisemiet was of joden als bedreiging zag, zegt niets over het ‘fout’ zijn van Erasmus.
Even een uitstapje naar Jan Pieterszoon Coen, geboren in 1587, dus ongeveer dezelfde tijd. Was het ‘gewone’ van de slavenhandel en de manier waarop men toen keek naar zwarte mensen een excuus voor zijn enthousiasme om in 1622 honderdduizend slaven via de VOC-handelsposten aan te schaffen? Vooral jonge slaven omdat die voor nageslacht konden zorgen!

Hoogstwaarschijnlijk had deze Van Hooff geen kennis genomen van het interessante boek van Jansen uit 1995: Christelijke oorsprong van racistische jodenhaat, waarin Jansen overtuigend laat zien dat toen de Joden niet meer als joden herkenbaar waren omdat ze of gevlucht waren of bekeerd, het echte racisme pas echt losbarstte.

In 1623 verklaarde de Portugees Vicente da Costa Mattas, in een stad waarin geen enkele jood meer leefde, omdat 125 jaar geleden de hele joodse gemeenschap tot het christendom was overgegaan: “Een weinig joods bloed is voldoende om de wereld te verwoesten” (de limpieza de sangre).
Springen we even over naar het begin van de 20e eeuw dan zien we dat Arthur Trebitsch betoogde dat Duitsland en Oostenrijk niet werden bedreigd door joden die niet de weg van de bekering en emancipatie waren gegaan maar door degenen die dat wèl hadden gedaan. Want de bedreiging ging volgens hem niet uit van de joodse religie maar van het joodse ras, dat met zijn gif het lichaam van de Europese staten dodelijk had geïnfecteerd.

Wat zien we hier?
Joden zijn het gevaarlijkst juist als ze (te) veel op de autochtone, zeg christelijke bevolking lijken.
Dat is dus een verschil met het racisme waar het betreft mensen met een andere huidskleur want aan hen zie je dat ze een andere huidskleur hebben.
Ik stel hier niet de vraag wat erger is, dagelijkse uitingen van discriminatie en vernedering, of een ingekankerd vooroordeel en een haat die uiteindelijk is uitgemond in een genocide.

Wat wel een vraag is en blijft is: Hoe ga je met die geschiedenis om?
Mag de EUR de naam van Erasmus niet meer hebben, dan moeten we ook niet meer luisteren naar de muziek van Wagner, dan gaat Mijn strijd of Mein Kampf van Hitler weer in de ban, nog sterker dan is de opvoering van de Mattheüs Passion en de Johannes Passion met hun ieder jaar terugkerende herinnering aan het verraad van Jezus door Judas en de Hoge joden (zie mijn blog van 30 maart 2018) ook niet langer een vanzelfsprekendheid.
Dan is het afgelopen met preken die vandaag de dag nog steeds worden gehouden over Mattheüs 27: 24-25 en over het volgens de predikant “onaantastbare feit dat het gehele leven en lijden van Jezus één proclamatie aan het volk van de joden is en een aan de kaak stellen van hun schijnheiligheid”.
Zoals mensen met een kleur alle reden hebben boos te zijn vanwege etnische profilering, zo hebben joden toch sinds de moord op 6 miljoen alle reden om boos te zijn op de zoveelste stereotypering en verdachtmaking.
Zo is Soros nu in Oost Europa een geliefde vijand en zondebok geworden en wordt zoals Geert Mak in zijn zojuist uitgekomen Epiloog aangeeft op pag 51, door de VN-rapporteur voor vrijheid en religie een “schrikbarende toename” gemeld van antisemitische hate-speeches op internet. De beschuldigingen waren klassiek aldus Mak: Met het Corona-virus zouden de zionisten de niet-joodse bevolking willen decimeren om zo de wereldmacht in handen te krijgen”.

Waar ‘black lives matter’ moet worden geroepen omdat ze steeds maar worden uitgesloten en niet hogerop kunnen komen, blijven joden juist griezelig vanwege de aan hen toegekende satanische krachten en macht.
Wat mij betreft wordt het tijd om de krachten te bundelen en mèt alles en iedereen die last heeft van vooroordelen en haatgevoelens die te maken hebben met afkomst, kleur en ook seksuele geaardheid, om de tafel te gaan zitten en ons af te vragen hoe we de wereld zo kunnen veranderen dat we met recht samen met Rutger Bregman kunnen zeggen: De meeste mensen deugen!!!

Fase 2

Losgelaten:
de blijheid
van mijn teckel
op het strand

Nog niet helemaal
want
de riem wacht
in mijn hand

Dat weet ze
als ik haar roep
of me naar haar toe beweeg
springt ze weg

Alsof de riem een zweep
mijn hand
onverwacht
toe kan slaan

Nog even ruim baan
daar geniet ik lekker van
zie ik
dat ze denkt

Maar zij, mijn hond
weet
aan alles komt een end
en ook gehoorzamen is ze gewend

Wij mensen worden losgelaten
gecontroleerd
mogen we even
van de riem

Maar op de achtergrond
horen we
het virus schateren:
vrijheid, blijheid, het zal niet baten!

Ik regeer
mijn regiem
heet willekeur
of ik me tegen jullie keer is ongewis

Nu nog even speelruimte
is jullie gegund, geniet ervan
want straks sluit de celdeur zich opnieuw
met een dubbelharde klik!

Pepperspray of rechtszekerheid

De BOA’s hebben het moeilijk in deze Corona-tijd en krijgen te maken met veel weerstanden, ook geweld van jongeren op een strand in IJmuiden.
Veel voorbeelden heb ik daar nog niet van gezien maar het beeld van het strand op IJmuiden spreekt boekdelen en houdt de gemoederen danig bezig.
Niet in het minst van de BOA’s zelf die, zoals ze zelf vinden, zonder wapenstok en pepperspray niets kunnen uitrichten en daarvoor inmiddels actie voerden op gepaste afstand.
Burgemeester Halsema, die niet zo voor pepperspray was, heeft zich inmiddels vóór verklaard op 28 mei. Ze lobbyt zelfs voor de pepperspray, begrijp ik.

Maar één ding begrijp ik niet.
Komt niemand op het idee dat als de BOA’s volstrekt onduidelijke bevoegdheden hebben, zelf niet precies begrijpen waarom ze in het ene geval wel moeten beboeten en het andere niet, en bovendien slecht worden geïnstrueerd bv over dat ze proces verbaal moeten opmaken, en hoe ze zich moeten opstellen wanneer tegenstand wordt geboden, het niet zo heel vreemd is als de boel uit de hand loopt?
Ooit gehoord van rechtszekerheid, rechtsgelijkheid? (zie mijn blog van 8 mei jl)
Of van rechtsbewustzijn, een begrip uit de rechtssociologie?
Dat als je regels moet uitvoeren die mensen niet begrijpen, niet kunnen kennen of die haaks staan op het gezonde verstand of zoals gezegd het vigerende rechtsbewustzijn, dat daar dan problemen uit kunnen voortkomen?
(Behalve misschien in China, dat het niet zover laat komen, maar mensen gewoon laat verdwijnen als het even niet naar de zin is van de partij.)

De nieuwste loot aan de stam is nu de demonstratie op de Dam met 5000 mensen, een hoeveelheid die Femke noch de politie zag aankomen…
Voor heel Nederland is nu duidelijk geworden dat als je voor een van hogerhand goedgekeurd goed doel demonstreert, dat mag, je dus geen boete krijgt, maar als dat niet het geval is, dat je dan niet alleen een fikse boete krijgt maar ook nog eens een aantekening in een strafblad…
Is het dan gek als BOA’s op weerstanden stuiten? Als mensen zich gaan verzetten als ze beboet worden?
Daar helpt echt geen pepperspray tegen, beste burgemeester.
Alleen ‘consistentie’ en helderheid, ook al is dat nog zo moeilijk en ook al is het doel van de demonstratie nog zo goed!

Inmiddels is er ook in andere steden gedemonstreerd naar aanleiding van de dood van en moord op George Floyd. Er zijn duizenden op afgekomen en in Rotterdam is de demonstratie ‘vredig’ beeïndigd.

In dat kader zou ik willen aandringen op het combineren van emotie met ratio.
Laten we toch  alsjeblieft eens goed nadenken over de bevoegdheden die we de handhavers geven. Moeten we niet veel behoudender zijn bij het uitrusten van de politie, die volgens de nationale politiechef Erik Akerboom met steeds meer geweld te maken krijgt?  En moeten we in plaats van bevoegdheden tot het gebruik van geweld uit te breiden niet juist zuiniger gaan worden met nog meer wapens (tasers) of nog meer bevoegdheden (zoals uitbreiding van het preventief fouilleren)? Is het niet zinniger eerst eens echt iets te gaan doen aan een betere opleiding, een uitstekende schietcursus en andere vaardigheden, aan het representatiever maken van de politie en vooral aan het gezag van de politie?

En dat natuurlijk juist in samenwerking met de politie zelf!!!
Dat geluid kun je gelukkig ook vinden bij Controle Alt delete, een website die uitstekende informatie biedt en een samenwerking heeft met Amnesty International.
Zij wijzen erop dat er nu in de Eerste Kamer een Wetsontwerp ligt dat de uitvoerende macht meer bevoegdheden geeft geweldsinstructies aan te passen en te wijzigen zonder dat de Kamer eraan te pas komt. Een slechte zaak lijkt me als je kijkt naar wat er onder tafel verdwijnt in Nederland waar het het (aanvechtbare) gebruik van geweld betreft.

In het verleden deed De Stichting Maatschappij, Samenleving , Veiligheid en Politie uitstekend werk op het gebied van bewustmaking van de impact van wapens en van het nadenken over het eigen gezag en hoe dat kon worden (terug) gewonnen.
Helaas: Das war einmal.
De Coornhert Liga heeft in de jaren 80 en 90 in haar Crimineel Jaarboek keer op keer gewaarschuwd voor politiegeweld. Ook: Das war einmal.

Het protest wat nu zo massaal opklinkt heeft daarmee te maken.
Maak van de gezagshandhaver een ‘aanvaardbare’ gezagshandhaver en geen etnisch profileerder of inadequate zenuwpees die bij iedere verwarde persoon, zeker als hij ook nog een kleurtje heeft, naar de taser of erger het pistool grijpt. (Ook over suicide by cop heb ik een blog geschreven.)
En maak duidelijk dat regels regels zijn, dat de politieman of vrouw wel een professional is met een ruimte in zijn of haar bevoegdheid maar geen acteur in een Wildwestfilm.
Misschien is dan zo’n super-event met risico voor Corona-besmetting niet (meer) nodig, althans in dit land.

Verdacht van Corona

Als je verdachte bent van een misdrijf is er een heel wettelijk stelsel, het straf- en strafprocesrecht waar je rechten aan kunt ontlenen.
Als je verdacht word van een Corona-besmetting, kun je zoals oma Verbruggen overkwam, verboden worden op de uitvaart te komen van je eigen man, met wie je 61 jaar lang samen bent tot op het laatst.
Haar man, opa Verbruggen, had longontsteking en werd met een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Gelukkig heeft zijn vrouw nog afscheid van hem genomen met een kus (een omgekeerde Judaskus zou je kunnen zeggen…) omdat een verzorgende tegen haar zei: “Misschien komt hij wel niet meer terug”. Inmiddels was namelijk al duidelijk geworden dat er Corona heerste in de omgeving van het Brabantse dorp Erp.
Dat klopte, de heer Verbruggen bleek Corona te hebben en overleed en dus zat zijn vrouw in quarantaine in Simeonshof en mocht niet naar de uitvaart, uit angst voor besmetting van anderen.
Ze moest vanaf haar balkon met lede ogen aanzien dat haar kleinkinderen en familie wel naar de kerk gingen en zij alleen van ver de (beperkte) stoet mocht bekijken.
Dat deed ze samen met een verzorgende, die naast haar stond op het balkon, overigens zonder mondkapje, en haar troostte voorzover ze dat kon.
Dit voorbeeld geeft aan hoe merkwaardig het is dat in Nederland zo’n terughoudend test- en mondkapjes-beleid is gevoerd tot nog toe.
Was mevrouw Verbruggen immers getest dan had kunnen blijken dat ze helemaal niet besmet was en had ze gewoon naar de uitvaart kunnen gaan van haar man.
Maar ook zonder testbeleid. Waarom kreeg oma Verbruggen geen mondkapje op in de kerk? Omdat de heer Van Dissel en consorten niets zien in mondkapjes die nu wel in het OV moeten worden gedragen!
Heeft niets met het recht te maken. Althans als ik art 8 EVRM goed begrijp is alleen inmenging door de overheid in het recht op respect voor het familie en gezinsleven toegestaan in een aantal met name genoemde gevallen en dat is onder meer bescherming van de gezondheid.
Maar van wie in dit geval? Immers, de verzorgende die daar dichtbij haar stond kon net zo goed besmet worden en die had dus weer anderen kunnen besmetten zowel van het personeel als van de bewoners.
De familie? Zij hadden expliciet het risico kunnen nemen om oma toch mee te nemen en evt besmet te raken en vervolgens in quarantaine te moeten, maar zoals hierboven aangegeven: als een overheid zich onvoldoende inspant om gevaar voor de gezondheid in te dammen door onvoldoende te testen of geen mondkapjes uit te reiken, lijkt me dat het recht op respect als genoemd in artikel 8 prevaleert.
Dit is een juridische redenering maar er was ook nog een ethische beoordeling. Een ethische commissie gaat erover in Noord-Brabant en heeft besloten dat mevrouw niet naar de begrafenis van haar man mocht gaan.
Had mevrouw zich tegen deze uitspraak kunnen verzetten? Of in beroep kunnen gaan vanwege onbehoorlijk bestuur bij de provincie? Welnee zeg, daar denken we maar niet aan in tijden van Corona.
We zijn al blij als de IC’s weer meer capaciteit hebben!
Er vindt nu een versoepeling van de bezoekregeling plaats in verpleeghuizen en deze ontwikkeling wordt nauw gevolgd want misschien gaat het wel helemaal de verkeerde kant uit. Persoonlijk kan ik me eigenlijk niet voorstellen dat het erger wordt dan het al was met zoveel doden in verpleeg- en verzorgingshuizen.
Misschien verstandig om in de verpleeghuizen wèl echtgenoten en familie toe te laten, verzorgenden uit te rusten met mondkapjes en regelmatig te testen en iets aan de ‘aerosol’ te doen?
Want niet alleen Maurice de Hond wijst erop dat de luchtkwaliteit en ventilatie binnen in woningen of tehuizen of kerken wellicht belangrijker is dan de afstand die je tot een ander houdt.

Oproep: Shine a light!!!

Het alternatieve Eurovisie Songfestival dat gisteravond was te zien op televisie en waar heel Europa naar keek, stond, in het teken van Shine a light.
Welnu het wordt meer dan tijd dat we als land ons licht laten schijnen en ons hart laten spreken waar het gaat om de opvang van 500 kinderen uit het afschuwelijke vluchtelingenkamp Moria in Lesbos.
50 gemeenten (en vele Europese landen naast Duitsland en Frankrijk landen als Luxemburg, Litouwen en Portugal) zijn bereid om de kinderen welkom te heten, maar Ruttes regering komt niet verder dan een soort vage afkoop en dan nog in Griekenland zelf, waarmee Nederland uitstraalt: Geld hebben we maar geen hart. Italië hadden we al in de steek gelaten, Griekenland is de volgende. En dan willen we bekend staan als land dat Europa hoog in het vaandel heeft? Spreken is zilver, zwijgen is goud, maar niet als het om menselijke waardigheid gaat, aldus minister Sigrid Kaag in haar Abel Herzberg-lezing, maar horen we haar nu, nu het erop aankomt? Ankie Broekers-Knol die decennialang studenten heeft geleerd over het recht en rechtsbeginselen aan de oudste universiteit van dit land, die zichzelf aanprijst als ‘het wonder van Europa’, kiest nu als staatssecretaris van Vreemdelingenzaken (in de woorden van Kaag over politici in het algemeen) voor ‘het gemak van het zwijgen’.
A.s. donderdag vindt er een Corona-proof demonstratie plaats in Haarlem, georganiseerd door het Comité Vluchtelingenkinderen Haarlem.
Laten we overal in het land dit goede voorbeeld volgen en ons licht laten schijnen en ons hart volgen uit naastenliefde, uit compassie met de kinderen en uit solidariteit met de Grieken die zich op dit moment, ook nu met de Corona-uitbraak voor een onmogelijke opdracht gesteld zien!

Zie ook mijn brief aan Ankie Broekers-Knol van 9 maart j.l.

Oversterfte

In Het Parool van dinsdag 12 mei kom ik het begrip oversterfte tegen.
Voor mij nieuw.
Er is zelfs sprake van een ongekende oversterfte!
Ik zou zelf zeggen: een abnormaal dodental of een boventallig aantal sterfgevallen, maar misschien paste dat niet in de kop van Het Parool.
Of misschien is het erger en klinkt het behoorlijk veel akeliger als je van ‘abnormaal dodental’ spreekt dan van ‘oversterfte’ wat toch vooral aan ‘overbevissing’ doet denken.
Oversterfte staat voor het aantal doden dat hoger is dan normaal in een bepaalde tijd.
Dat aantal wordt door het CBS aangegeven.
Het aantal doden dat Corona met zich meebrengt zien we elke dag in het nieuws en komt neem ik aan van het RIVM.
Wat blijkt? Het oversterftecijfer is een veelvoud van het aantal Corona-doden van het RIVM.
Het geruststellende statistiekje wat we de laatste tijd krijgen voorgeschoteld over Corona-doden, ziekenhuisopnames en IC-opnames, blijkt haaks te staan op de zogenaamde ‘oversterfte’. Die piekte namelijk in de laatste week van april.
“De Nederlandse oversterfte – door NiDi (Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut) op basis van de CBS-cijfers van eind april geschat op 7500 – is ongekend,” aldus Het Parool. De watersnoodramp van 1953 maakte ‘slechts’ 1836 slachtoffers constateren Jos van Kempen en Bas Soetenhorst. Met uitzondering van de griepepidemie van de winter van 2017-2018 – met 9400 extra doden – kende Nederland sinds WO II niet zulke pieken, schrijven ze.
Als dat zo is, hoe komt het dan dat Rutte nog niet eens een week later versoepelende maatregelen afkondigt? Rara… En wij allen ook, nu met name de IC-capaciteit weer op het oude niveau is, weer wat rustiger ademhalen en klaar staan om de kapper en de schoonheidsspecialiste met een bezoekje te vereren?
Dat komt omdat veel mensen kennelijk doodgaan zonder getest te zijn, immers Nederland kent tot nog toe een zeer selectief testbeleid.
Zorgverleners in verpleeghuizen die zich niet honderd procent voelden en graag getest wilden worden, werd dringend aangeraden thuis te blijven, maar ja wat doe je als je vanwege bezuinigingen van vorige kabinetten met veel te weinig bent, je plicht roept en je vindt dat je bewoners noch collega’s in de steek kan laten?
Precies, ze gingen naar het werk met desastreuze gevolgen, een schrikbarend aantal doden in verzorgings- en verpleegtehuizen, waar Bert Keizer, de bekende oud-verpleeghuisarts schande van spreekt.
Maar het ‘niet testen’ blijkt politiek/strategisch een duidelijk voordeel te hebben. Waar namelijk niet wordt getest, kun je in de veronderstelling blijven verkeren dat al die oude mensen gewoon doodgaan omdat ze toch oud waren en van alles mankeerden, en tja een griepje of een longontsteking en hup, dat was het dan. En wie kijkt er nog naar saaie CBS-gegevens?
Opname in ziekenhuis? Naar de IC, welnee, dat zouden ze bovendien toch niet overleven…
Kortom het ‘niet testen’ als beleid levert een vertekend beeld van het aantal sterfgevallen, ziekenhuisopnames en IC-opnames op. Het blijkt toch reuze mee te vallen met de pandemie.
Samengevat: geen testen, geen Corona!
Tip voor Trump misschien?

Naschrift:

Cijfers blijken maar eens relatief, want volgens het NOS journaal, wat ik redelijk betrouwbaar acht, was er sprake van 3600 gevallen van oversterfte in 9 weken, dus een heel ander getal dan waar het Parool mee kwam. Ik heb de krant om een reactie gevraagd maar niet gekregen. Dus lezer, blijf kritisch ten allen tijde, dat is de boodschap!

Rechten en rechtsgelijkheid in Corona-tijd

Nu het Corona-virus ons minder in de greep houdt, evenals het gebrek aan IC-capaciteit en de angst voor opgestapelde lijken in vrieswagens, worden we weer langzaam wakker uit een gezamenlijke droom die toch behoorlijk wat trekken had van een nachtmerrie.
De ochtend gloort, het zonnetje begint weer te schijnen, vandaag woensdag 6 mei stellen Rutte en De Jonge ons versoepelende maatregelen in het vooruitzicht.
Ook op straat zie je weer meer mensen.
De vraag werd zelfs gesteld of de intelligente lock-down nu werd opgeheven.
Dat was nog niet echt het geval want als het aan Rutte en De Jonge ligt moet als één persoon in het gezin verkouden is het hele gezin binnen blijven, vitaal beroep of geen vitaal beroep, begrijp ik.

Wat minder aandacht krijgt, maar mij persoonlijk wel bezig houdt, is het onderwerp rechten en rechtsgelijkheid.
Als je ziet dat een jongeman beboet wordt omdat hij in een park te dicht bij zijn vrienden zit en naast 390 euro boete ook een aantekening krijgt in een nog niet bestaand strafdossier, terwijl anderen die met 40 personen zitten te feesten er met een waarschuwing vanaf komen, vraag je je af waar de rechtsgelijkheid is gebleven…
Of is die misschien afhankelijk geworden van de mate waarin een boete realiseerbaar is?
Zo stel ik me voor dat als de buurman heeft geklaagd over lawaai en de politie met 2 man komt kijken en ze zien een feestende meute, ze liever van een afstand roepen dat het feest afgelopen moet zijn en dat dit de laatste waarschuwing is dan dat ze zich (zonder mondkapjes, neem ik even aan) tussen de dansende en zwetende paren gaan begeven.
Hoe verhoudt zich trouwens de beboeting van de jongeman in het park met de 40.000 zaken die op een (straf)rechterlijk oordeel liggen te wachten en waarvan er nu een behoorlijk aantal wordt geseponeerd zoals die van de jongen met een kleine portie verboden drugs.
In hoeverre vinden we als samenleving dat wat de jongen die 390 euro boete moet betalen en dadelijk geen Verklaring Omtrent Gedrag kan krijgen doet, erger is dan die met de kleine hoeveelheid drugs?
En hoe zit het dadelijk met de handhaving van de a.s. versoepelende maatregelen?
Als je in het OV geen mondkapje draagt en je staat of zit dan te dicht op een ander word je dan ook beboet en zo nee, waarom die genoemde jongeman in het park wel?
Het uitschakelen van de Grondwet en onze bewegingsvrijheid moest even, maar wanneer krijgen we onze rechten weer terug?
In zo’n persconferentie praat niemand over rechten of de Grondwet tot mijn verbazing.
In het land waar de vrijheid van meningsuiting zo ver werd opgerekt dat we op de sociale media mensen met een maatschappelijke verantwoordelijkheid of minderheden voor van alles en nog wat konden uitmaken en ook bedreigen zonder dat afdoende actie werd ondernomen, worden demonstranten voor meer vrijheid al snel afgevoerd zonder dat er een haan naar kraait.
En wat misschien nog erger is is dat het recht op een eerlijk proces wegdrijft in de lock-down-stream, zo is heel duidelijk te horen op de podcast van de NRC een dag later.
Verdachten worden alleen nog via een scherm gehoord*, het proces moet in drie kwartier worden afgerond als er al een zitting is zodat de verdachte ook geen kans krijgt goed contact met zijn advocaat te hebben en te reageren op de Officier van Justitie.
Folkert Jensma constateert met verbazing dat wat bij allerlei vitale beroepen wel kan kennelijk bij de rechtspraak niet lukt.
De plichten van ons burgers zijn inmiddels wel duidelijk: zoveel mogelijk thuis blijven en thuis werken, niet de drukte opzoeken, niet reizen als daar geen noodzaak voor is, en alle hygiënische maatregelen, maar de rechten, hebben we die eigenlijk nog?* Of is het recht en zoiets als rechtsgelijkheid of het recht op een eerlijk proces een ‘luxeding’ geworden?

  • Dat komt schijnt het omdat sommige verdachten dreigen degenen die hen ophalen in het gezicht te spugen.
    Die redenering zou ook op kunnen gaan voor iedereen die op straat beboet wordt.
    Maar kennelijk is dat geen reden om de handhaving in het kader van Corona stil te leggen… Waarom dragen de verdachten zowel als degenen die hen ophalen dan geen mondkapjes bv???
  • Voorbeeldje: art 8 EVRM over het recht op een (ongestoord) familie- en gezinsleven en de situatie nu al 2 maanden waar het gaat om ouderen al of niet in verpleeghuizen, die niet mogen worden bezocht door familieleden.

Verzet in tijden van Corona

Ten tijde van de lock-down zijn we dol op verzetten.
We moeten toch wat en verzetten thuis het meubilair en in de tuin de plantjes.
Mijn vriendinnen van 70-plus doen me regelmatig kond van allerlei verzetjes.
De babyboomers die door de samenleving beschermd moesten worden, klimmen op hun elektrische fiets en verkennen, waar het kan, de Hollandse natuur.
Liefst gezellig met zijn tweetjes en als er geen partner is, gewoon met een vriend of vriendin. Op afstand, wordt er keurig bij vermeld.
Ze nemen de thermoskan mee, en natuurlijk wc-papier want de behoeften moeten wel onderweg worden gedaan in de bosjes.
M wist me te vertellen dat ze wel 4 uur gelopen hadden in de Kennemerduinen.
Ze had een stok van anderhalve meter bij zich en als er op het voetpad een tegenligger kwam stak ze haar stok uit en dan moest die wandelaar dus opzij. Ze ried mij aan hetzelfde te doen.
Nou is M enorm assertief, dus ik kon me zoiets wel voorstellen bij haar, maar absoluut niet bij mezelf, maar ik merk ook dat ik van dat soort verhalen neerslachtig word.
Ik heb in de eerste plaats geen auto dus kan ik moeilijk Nederland bereizen op zoek naar een stil plekje natuur.
En daarbij heb ik meer dan voldoende aan mezelf om voor te zorgen. Ik kan een ander er gewoon niet bij hebben. Strategisch wandelen, strategisch fietsen en strategisch boodschappen doen, het komt er allemaal op neer dat je voortdurend alert bent en je medemens(en) in de gaten houdt. En waar ik zeker moeite mee heb is paren die de hele weg in beslag nemen en waar je niet langs kan.

Natuurlijk begrijp ik het allemaal wel, die behoefte aan verzetten en verzetjes.
Iedereen beleeft de zgn intelligente lock-down op zijn eigen manier. Dat je de tijd dat je binnen moet zitten gebruikt om het huis eens te reshuffelen, de tuin aan te pakken, het balkon op te fleuren en zelfs om erop uit te trekken waar het kan en je zo aan die lock-down te onttrekken, ik kan erin komen.

Er is alleen één ding wat ik niet begrijp en dat moet me dan hier van het hart.
We naderen 4 en 5 mei weer en het was zelfs 75 jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog en de bezetting ten einde kwamen.
Hoe kan het zijn dat we in deze tijd van Corona-lock-down zien, dat zodra Ikea zijn deuren opent er een massale run is op de woninginrichting-winkel in het kader van het eerder genoemde verzetten en het zelfde zien we bij de tuincentra, maar als het over 4 mei gaat, niemand in verzet komt tegen de stringente regels van wat ik hier maar voor het gemak het politbureau noem.
Met politbureau bedoel ik het Comité 4 en 5 mei in samenwerking met de zgn driehoek hier in Amsterdam maar ongetwijfeld in heel Nederland.

Waar Rutte nog jubelde over dit volk dat het zo goed omgaat met de opgelegde regels, is het politbureau er kennelijk van overtuigd dat je het niet aan de lokale 4 en 5 mei comités over kan laten om voor hun buurt op gepaste en verstandige wijze aandacht te besteden aan wat de meest onvrije periode in de geschiedenis van dit land is geweest (de Franse en de Spaanse tijd even niet meegerekend).

Verzet is hier ‘uitgesloten’. Bloemen mogen niet worden gelegd, stel je voor dat hele massa’s bloemen gaan leggen (te vergelijken met de massa’s bij Ikea en de tuincentra), en geen afstand meer houden. Dus nu heeft het politbureau bedacht dat we een tikkie kunnen sturen naar het centrale Comité en dat men dan de bloemen ‘centraal’ regelt.
Ook is de bedoeling dat we met zijn allen om 8 uur stil zijn, kijkend naar de ‘staats’omroep, alwaar een uiterst select gezelschap te zien is inclusief de koning en ik neem aan het Nationaal Comité 4 en 5 mei om vervolgens onze ramen open te doen en massaal het Wilhelmus te zingen om het gevoel van gezamenlijkheid te versterken.

Om recht te doen aan de lokale gewoontes heeft men een filmpje ingecalculeerd waarop alle monumenten van de stad te zien zijn zonder mensen (maar wellicht met de van bovenaf gereguleerde bloemen).
In het geval van IJburg waar ik woon was het ook ondenkbaar dat er een taptoe zou spelen op het moment suprême, dus dat moest van tevoren geregeld en wordt nu as vrijdag uitgezonden via Mondo.
Beste lezers, ik roep u allen (dat zijn er niet veel, want zo bekend is mijn blog nu ook weer niet) om één keer in Corona-tijd burgerlijk ongehoorzaam te zijn en een eventuele boete te riskeren, en dat is op 4 mei!

Verzet u met het leggen van bloemen op het voor u belangrijke monument!!!
Houdt daarbij natuurlijk afstand, maar voorzover ik het publiek ken dat bloemen legt op 4 mei lijkt me dat een overbodige opmerking.
Stil verzet en zeg het met bloemen, ik wens u veel succes!

Sprookjes van deze tijd: het Corona-sprookje

Lezers die mijn blogs vaker lezen hebben misschien gezien dat ik in de vakantieperiode 2019 diverse sprookjes van deze tijd als blog heb gepubliceerd.
Vandaag woensdag 22 april, heb ik, geïnspireerd door de persconferentie van gister over de Corona-crisis en maatregelen die zouden moeten worden genomen of gecontinueerd, het volgende sprookje gecomponeerd:

Er was eens een land, dat in de ban was van een virus. Nou moet je weten dat een virus héél klein is. In een druppel zeewater zitten er bv al meer dan 10 miljoen. Het zijn eenvoudige eiwit-pakketjes met daarin genetisch materiaal. Genetisch betekent dat er informatie over het kenmerk van dat eiwit-pakketje in dat materiaal is opgesloten. Ze bewegen niet, eten niet en kunnen geen kindertjes krijgen en daarom zoeken ze een cel van een gastheer of dame uit om zich te kunnen voortplanten. Logisch toch?
Als je het niet zelfstandig kunt zoek je een ander, dat doen wij mensen toch ook?
Nou, kort en goed, het virus waar dat land van in de ban was heette Corona, omdat het een mooi kroontje had, een soort prinsen- of prinsessenvirus dus. Prinsen of prinsessen kunnen als ze te verwend worden ook heel vervelend worden.

Deze Corona kwam uit China en was zo druk met voortplanten dat ze de hele wereld in haar greep kreeg.
Voortplanten op zichzelf is natuurlijk niet erg maar de gastheren of dames kregen er erg veel last van, ze werden benauwd en velen gingen er ook aan dood als ze niet beademd werden. Corona maakte geen onderscheid tussen rijk en arm, tussen machtig of niet, tja en dan wordt het oppassen geblazen.
Mensen werden bang van Corona, ook al was ze dan nog zo klein. En ook geldt dat als mensen bang worden ze soms rare bokkensprongen maken. Nou ja het kwam er op neer dat ze Corona wilden verdelgen, weg ermee!
En dat kon alleen maar door Corona te isoleren zodat ze zich niet voort kon planten.
Dat was nog niet eens makkelijk want die slimme Corona verplaatste zich razendsnel, een hoestbuitje en hup daar zat ze alweer bij de volgende gastheer of dame.

Er was best paniek, vooral omdat de mensen eigenlijk zo weinig wisten van Corona.
Ze noemden haar Covid-19, naar andere virussen die op haar leken maar toch weer anders waren.
Waar ze vandaan kwam was een wilde dierenmarkt in China. Dat zit zo: In China mogen wilde dieren gewoon uit hun omgeving worden gehaald en opgegeten of als dier verhandeld. Daar zitten ze niet zo mee. Als mensen kunnen worden opgesloten en raar behandeld, en dat worden ze in China, kunnen ze dat ook met dieren doen, denken ze daar.
En daar begint het probleem, want als de mens wild niet wild laat zijn, dan wordt de natuur wild en neemt wraak en slaat terug. Onderscheid moet er wezen zegt de natuur: Wild is wild, punt uit! Dus de natuur sloeg terug met Corona en zette zich vast op een gastheer en razendsnel op een volgende en een volgende en zo verder. De hele wereld werd besmet. En dat komt dan weer omdat mensen eigenlijk in wezen wel waren gaan lijken op Corona, want in de laatste 10 jaar waren de mensen zich ook razendsnel gaan verspreiden. Ze kwamen overal, geen plekje op de aarde was meer veilig voor ze en ook zij verwoestten veel. Maar juist omdat de mensen zich zo snel verspreidden ging het virus met ze mee.

Kijk, en om terug te komen op dat land waar we het over hadden, in dat land waren hele knappe mensen, deskundigen noemen ze die en die braken zich dus het hoofd over Corona. Omdat ze zo weinig van haar wisten behalve dat ze sneller, slimmer en kleiner was dan de mens kon bevatten, besloten ze daar in dat land om als ze haar niet te pakken konden krijgen dan de gastheren of dames maar te pakken oftewel iedereen te isoleren, want als je iedereen isoleerde kon het virus niet snel overspringen. Zo dachten ze dan het virus de pas af te snijden.
En vooral oudere mensen, die niet zoveel afweer hadden tegen Corona en ook anderen die een zwakkere gezondheid hadden moesten, vonden ze in dat land, beschermd worden.
Iedereen, zo vonden ze, moest om hen heen gaan staan.

Dan moet je altijd een beetje oppassen bij de mens. Want als ze zeggen dat iedereen om je heen moet gaan staan om je te beschermen kan dat soms verkeerd uitpakken.
Dat kan een kind begrijpen. Als ouders tegen een kind zeggen, je mag geen vriendjes meer zien want je bent nu eenmaal wat kwetsbaar en je wordt gauw ziek en dat is gevaarlijk voor je, dan word je daar heel bedroefd van en eenzaam en dat is natuurlijk niet goed voor je. En dan word je daar weer ziek van.
Zoiets gebeurde met de oude mensen in zogenaamde verpleeghuizen. Die mochten hun kinderen en kleinkinderen niet meer zien want dat was gevaarlijk en daar werden ze zo treurig van dat ze bij bosjes dood gingen. Maar ook bleek later omdat degenen die hen verzorgden vaak zelf waren besmet maar dat nog niet wisten omdat ze niet getest waren en dat dus overdroegen.

En weet je wat nu het gekste was: In dat land werd op een gegeven moment ontdekt dat juist kinderen niet door het virus werden ‘aangedaan’ zo noemden ze dat en ook dat kinderen het virus niet verspreidden maar wel volwassenen. Kinderen waren ontvangers maar geen verspreiders van het virus.
Dat was erg aardig van Corona.
Corona was nl slim en had gemerkt dat kinderen houden van wilde dieren en wild wild laten en ook dat kinderen de aarde niet verwoesten, maar alleen willen spelen.
Corona hield heel erg van spelen, ze speelde met mensen, gewoon om ze te pesten natuurlijk en ook om ze een lesje te leren, maar kinderen pestte ze niet.
En wat nou het gekke was? Opa’s en oma’s die zielsveel hielden van hun kleinkinderen mochten die kinderen niet meer zien omdat ze gevaarlijk konden zijn en hen besmetten, wat dus helemaal niet waar was!!!
Alleen door tussenkomst van volwassenen waren kinderen misschien besmet.

Kijk en dit is natuurlijk een sprookje en in sprookjes komen altijd hele bijzondere gebeurtenissen voor.
Weet je wat er gebeurde?
De koning van dat land, een hele aardige man die heel begaan was met iedereen, kreeg een idee en verbood de deskundigen nog iets te zeggen.
Hij zei: Alle maatregelen tot nu toe zijn ook tegen de grondwet, zoals grenzen sluiten en mensen opsluiten in hun huis, dus ík ga nu eens regeren!!!
En van nu af aan hebben kinderen, die geen Corona hebben of het nauwelijks kunnen krijgen het voor het zeggen!

Kinderen tot 12 jaar gaan ons land regeren! Zij gaan de verpleeghuizen bevolken, gaan de oude mensen daar verzorgen zodat die niet meer ziek worden.
Kinderen gaan een eigen parlement vormen en vertellen hoe we met de aarde om moeten gaan want wij hebben er een zootje van gemaakt!!!
Kinderen mogen zoveel spelen als ze willen want spel daar leren ze van.
Het enige wat kinderen moeten blijven vermijden is volwassenen. Ze mogen alleen contact hebben met kinderen tot 12 jaar en met alle kwetsbare en oudere mensen.
En omdat ze zoveel kunnen doen en leren, hoeven ze niet meer naar school.
Dat zei de koning en weet je wat Corona zei: Ze lachte!!!