Lol anno 2017

Hij zong een liefdesliedje
voor zijn maat
ze dansten samen lachend
de dans van haat

Duterte en Trump
beiden verslaafd
aan bruskeren
en geweren

Duterte vergeleek zichzelf met Adolf
die de joden slachtte
zoals hij degenen die drugs gebruikten
vermoordde en daarbij lachte

Ook de internethit van deze week
werd breed bij De wereld draait door uitgemeten
Matthijs lachte zich een deuk
om een sukkelige Belg die Auschwitz
zei te hebben bezocht
en voor 25 euro naar binnen mocht

Daar werd hij stil van, haha haha
en dat Auschwitz in Polen en niet in Duitsland lag
was ook al zo’n leuke grap

Wonderlijk aan deze avond was
dat Hedy d’Ancona desgevraagd vertelde bij Max
dat haar vader  in Auschwitz was vermoord

Ik vroeg me af:

Zou Matthijs misschien toch nog stil zijn geworden
als hij dat had gehoord???

Amsterdamse huizenmarkt

Vanochtend
vluchtte ze, Noors van huis uit, met haar kind
richting thuisland
voor de fraude en oplichting
op de Amsterdamse huizenmarkt

Een huurster gaf zich als eigenaar uit
en ging er met haar geld vandoor
noch de echte eigenaar
noch de politie had voor
deze onrechtvaardigheid enig oor

Money-maken is immers het parool
de lieve stad van idool Eberhard
zonder hart
hartverscheurend
vond ik dat

Zonder recht
opgejaagd
werd ze constant door
de echte eigenaar belaagd

Op zoek naar een ander huurhuis
bleek het inkomen dat men vroeg
niet hoog genoeg

Ik begreep steeds maar niet
waar dat op sloeg

Tot slot vertrok ze maar
met deze stad was ze wel klaar.

Dat niets blijft

Dit gedicht droeg ik woensdag 1 november als zgn “witte dichter” voor op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in het kader van Herinnering Verlicht.

Dat niets blijft
alles onderhevig aan verandering
dat alles ook het dierbare
plotseling verdwijnen kan

Dat jij misschien morgen
of vandaag al…

Dat we geen machines zijn
ook al wordt het tegendeel beweerd
en ook geen apen
dat we meer lijken op de hond

Die nooit echt ligt te slapen
maar altijd met geloken ogen
alles in de gaten houdt

Dat we ondanks onszelf en ons lot
het vergaan vergeten
dat we liever niet meer weten
wie we zijn en wat ons wacht

En dan plotseling
dat besef
dat zich niet in laat dammen
’s nachts

Als de wereld zwart wordt
wij overgeleverd aan de sterren.

Zwarte vrouw

O, zwarte vrouw,
wat had ik jou
graag gezien in dit kabinet

Een kabinet
is een kamertje
waar alles wordt beslist

En jij, zwarte vrouw
jij hebt er weer eens
naast gevist

O, zwarte vrouw
wat had ik jou
graag gezien in dit kabinet

Dit kabinet waar God
weer zo aanwezig is

Waar God als witte man
en vader, streng, rechtvaardig?
de toekomst uitwist

Van een donker kind
dat hier geboren is

O, zwarte vrouw
wat had ik jou
graag gezien in dit kabinet

Waar een Snelle witte man
opeens uit ’t “Blaue Hinein”
lid van D66 is

Waarom jij niet
zwarte vrouw
waarom kon jij niet zeggen:

“Me too”
let me be in power
let me be in your tower

Let me decide with you!
let me be your God
honour me and pray to me

I am the earth
as black as she.

Volksgericht

Er is een jonge vrouw
gevonden in het bos
héél Nederland is total loss
alle nieuwsberichten en praatprogramma’s
gaan over Anne.

Maar hoe is het  met degenen
die haar liefhadden en omringden
vroegen zij niet nu om stilte
en respect voor de rouw om een zo beminde?

Inmiddels is er al een nieuwe website opgezet
alle zedendelinquenten
moeten in de tbs.

Medewerkers van Den Dolder worden nu bedreigd
en als de naam van de rechter
aan het volk wordt prijsgegeven
die ooit de verdachte, inmiddels uitgegroeid tot dader
berechtte, heeft hij/zij geen lang leven
de “gewone”, “normale” Nederlander is ontzet
en niemand wordt de beginselen van ons strafrecht uitgelegd.

Bijv dat schuld moet worden bewezen
dat een verdachte nog geen dader is
dat het beveiligen van de maatschappij
slechts één doelstelling van dat strafrecht is.

Dat we hier geen dictatuur willen
omdat rechtsbescherming en rechtszekerheid
er juist is om “alle” Nederlanders
het gevoel te geven
dat zij niet zomaar zonder reden
van hun bed kunnen worden gelicht.

Dat psychische stoornissen
serieus moeten worden aangetoond
omdat we weten dat in het Oostblok oude stijl
een ieder die kritiek had
ieder recht verloor.

En met de botte bijl in een psychiatrische instelling
werd gedropt zonder hoor en wederhoor.

Stilte past
bij deze vreselijke gebeurtenis
of gewoon net zoals bij Van der Laan
een kaarsje branden
zwijgend
geen volksgericht.

Meten en berekenen

Meten is iets anders
dan berekenen
zo blijkt
bij vliegtuigen
die laag overvliegen

Meten doe je in decibellen
berekenen heeft te maken
met gewenste modellen

Een meetinstrument liegt niet
een berekening past zich aan
aan de maker
die dollartekens ziet

Degene die in een fluisterboot
de stilte eert
of degene die in bed
fluisterend zijn of haar geliefde eert

Zij worden overstemd
door het overdonderende geweld
van wat zich vlak boven hen
In het luchtruim boort

Van wat hun lieve vrede
hard verstoord
intimiteit en tederheid
vermoord

In  het zweet des aanschijns
de kost verdienen
met rennen en draven
om al die miljoenen mensen

Het luchtruim te kunnen laten kiezen
moeder aarde te verlaten
en haar stilte te verkrachten
op weg naar waar…?

Dat is ons devies
daaraan is onze tijd gewijd
en niet  aan des duivels oorkussen
aan rusten en lusten

Aan het Hollandse land
het wuiven van het riet
ach als je daarboven bent
zie je het niet.

 

Bericht voor de reguliere lezer(es) van mijn blogs: Tot eind januari zullen mijn blogs in dichtvorm verschijnen.

Burgervader/ode aan Eberhard van der Laan

“Hij was…
een lieve man
maar ook hard
als het erop aan kwam
rechtvaardig
met een groot hart
en het algemeen belang
kwam altijd op de eerste plaats.”

“Hij cijferde zichzelf weg
diende de gemeenschap
het volk zo divers
uiteindelijk diende hij Amsterdam
24 uur per dag
zelfs in zijn slaap
droomde hij nog over zijn stad.”

En zijn vijf kinderen dan?
dat vermeldt het verhaal niet
een burgervader is er voor iedereen
wit bruin of zwart.
Een burgervader heeft zo’n groot hart
dat daar een hele stad in past
inclusief zijn gezin.

Misschien dat hij daarom
grap-jassend whatsapp-te
toen zijn kinderen dol enthousiast
over de Euromast
riepen dat ze de voorkeur gaven aan Rotterdam
“Gooi ze eraf!”.

Nawoord:
Eerlijk was hij en direct
tijdens het zomeravond-interview
heeft hij gezegd:
“Een gezin runnen geeft meer stress
dan het burger/vaderschap”.

Misschien regeerde hij als vader
vooral per whatsapp en sms?

Bericht voor de regelmatige lezer(es):

Deze blog zal vanaf nu in dichtvorm verschijnen naar aanleiding van de actualiteit of van hele leven zoals het zich aan mij voordoet.
Vanaf eind januari zal er weer regelmatig een blog verschijnen.

 

Oppasstress

“Gestresste jonge oma’s die het hele land door racen, in de file staan om hun kleinkinderen te gaan verzorgen en na hun oppas-dag gevloerd zijn.” Met deze zin begint de website van EenVandaag over het item oppassen door grootouders.
Volgens EenVandaag die onderzoek heeft gedaan onder 3200 grootouders die op een vaste dag op hun kleinkinderen passen is er inmiddels sprake van oppasstress bij met name jonge grootouders die vaak ook nog andere bezigheden hebben.
Een kwart van de ondervraagde grootouders durfde geen nee te zeggen tegen hun kinderen als deze hen vroegen om op te passen.
En 42 procent vertelt hun kinderen niet dat het zwaar is voor hen, dat oppassen.

Artsen maken zich er zorgen over en met name cardiologen zien dat overbelaste oma’s niet meer aan zichzelf toekomen en te veel lijden aan hoge bloeddruk.

Nu ben ik als oma ervaringsdeskundige. Ik heb twee schattige kleindochters van respectievelijk 4 en anderhalf en op die van 4 heb ik zeker drie jaar iedere week een dag opgepast. Dat is me overigens prima bevallen niet in de laatste plaats omdat ik een buitengewoon capabele schoondochter heb die ervoor zorgde dat ik niets hoefde te doen dan voor haar kind te zorgen. Alles lag in schema’s klaar en ik kon als ze sliep zelf even lekker languit op de bank een tukje doen dan wel een krantje lezen. De enige druk die ik nog ervoer was dat ik elke week die dag er om half 9 stipt moest zijn en dus geen andere activiteiten kon hebben en dat de verantwoordelijkheid voor zo’n kleine toch niet gering is.
Dat besef je misschien vooral als je ouder bent en er alleen (ik ben gescheiden) voor staat.

Terug naar EenVandaag: Mij viel op in de uitzending van EenVandaag dat het grootouder-stel dat ze lieten zien terwijl er 6 kleinkinderen om hen heen dartelden, het dubbele gevoel verwoordde wat je als oma of opa kan overvallen. De gefilmde oma, een leuke en leek me nog energieke vrouw, vertelde dat ze geen nee tegen haar kinderen durfde te zeggen ook al vond ze het nu wel wat veel worden nu ze er 6 hadden, maar zei ze er meteen bij: Ik vind het ook superleuk!!!

Precies! Het is ook superleuk en tegelijkertijd best pittig soms. Dat kan dus allemaal.
Maar het móét ook leuk zijn, vinden we al gauw.
Op mijn jaarclub-bijeenkomst afgelopen zondag werd duidelijk dat er een zeker taboe op rust om oppassen op kleinkinderen niet leuk te vinden. Kleinkinderen zijn dus per definitie leuk, maar dat hangt ook samen met de tijd waarin we leven. Nederland schijnt wat dat betreft oppaskampioen van Europa te zijn. Ze noemen het: eindeloos ouderschap.

Als we kijken naar hoe wij onze kinderen hebben opgevoed is dat wel heel verschillend van de vorige generaties. Wij van de naoorlogse generatie hebben onze kinderen niet meer opgevoed met: “Eert uw vader en uw moeder”. Misschien kun je zelfs zeggen dat we er van hebben gemaakt: “Eert uw kinderen en kleinkinderen”.
Wij hebben van de bevelsamenleving en -huishouding een onderhandelingssamenleving en -huishouding gemaakt. Wij  vrouwen vonden dat we niet alleen kinderen met werk moesten combineren om zo de vaders meer bij de opvoeding te betrekken, die dan tijd over zouden hebben voor hun kroost (hetgeen overigens in de praktijk nog wel eens tegenviel) het leven van onze kinderen moest ook “leuk” zijn.
Ook dat was nieuw.
Ik herinner me brieven die we kregen van hun school waarin weer opgewekt werd meegedeeld dat de kinderen vrij waren omdat ze weer een vergader- of doe-dag hadden en als het even kon zich moesten voorbereiden op Halloween of Sint Maarten, feestdagen waar ik niets van af wist.

Feesten, muziekles, toneel, voetbal, schaak, clubje zus, clubje zo, veel vrienden en vriendinnen, het was allemaal bon ton. En ondertussen staken wij ouders elkaar de loef af met verhalen over hoeveel we wel niet voor ons kroost deden en over hadden. Dat begon al bij de borstvoeding. De tijden van de min waren definitief voorbij. Het ging erom zelf zo lang mogelijk borstvoeding te geven, ook en misschien wel juist als je fulltime werkte.

Perfectie werd in. Vrouwen wilden en masse zowel aantrekkelijk als een goede moeder zijn en als het even kon carrière maken. Het perfecte grootouderschap ligt geheel in deze lijn.
“Er heerst angst om het contact met je kind te verliezen en dat je te boek zal staan als ontaarde oma, het zijn met name vrouwen die erg plichtsgetrouw zijn,” aldus het onderzoek van EenVandaag en de cardiologen.
Maar het is niet alleen angst voor de kinderen, het is ook angst om niet perfect te zijn, om een steek te laten vallen, om niet aardig gevonden te worden, of niet sociaal.

Er is nu een oppas-college gestart voor grootouders met als motto: Oppassen is niet altijd leuk.
Misschien moeten de vervolgcursussen zijn: Leven is niet altijd leuk, en: Perfectie is niet nodig op je oude dag.
En dat moet me toch van het hart: Een beetje eert uw vader, en zeker die plichtsgetrouwe moeder, moet toch kunnen zeker als het 60- en 70-plussers betreft!

Masterplan de-radicalisering

“Wie de-radicalisering in de aanbieding heeft kan een hoge prijs vragen, zowel in de vorm van geld als van welwillendheid,” schrijft Syp Wynia in Elsevier, 21 juli jl.
In deze blog wil ik de lezer een masterplan de-radicalisering voorleggen zelfs zonder daarvoor geld of welwillendheid te vragen.

Als pensionada heb ik dat allemaal niet meer zo nodig, wel natuurlijk dat meer mensen mijn blogs lezen, haha.

In Het Parool van 15 september konden we lezen dat een burgemeester die letterlijk en figuurlijk aan het einde van zijn latijn was deemoedig en kwetsbaar toegaf dat hij te lang door was gegaan een medewerker de hand boven het hoofd te houden die zich aan belangenverstrengeling en fraude schuldig zou hebben gemaakt (dat laatste moet nog via een strafrechtelijke procedure bewezen worden). Eberhard van der Laan heeft naar eigen zeggen bij zijn de-radicaliseringsbeleid de Islam als factor wellicht “teveel weggepoetst”.

Als we Syp Wynia van de Elsevier geloven was er sprake van vriendjespolitiek tussen PvdA- ers onderling die elkaar baantjes toespeelden onder het mom van de-radicalisering, terwijl ondertussen de radicalisering juist doorging.
A contrario redenerend zouden in het vervolg experts van buiten de toon aan moeten geven die vooral ook letten op de Islam als bron van radicalisering.

Zondag 17 september hield Khadija Arib de 28e Abel Herzberg-lezing in de Rode  Hoed.
Om meerdere redenen een heel belangrijke en interessante lezing van een Marokkaanse vrouw die voorzitter is geworden van de Tweede Kamer geheel op eigen kracht, bijzonder wijs is en bij iedereen van links tot rechts respect afdwingt.
Zij zegt: “Het is van groot belang om als nieuwkomer en voor de generaties na jou om de nieuwe samenleving te willen begrijpen en je de heersende waarden eigen te maken. Het zijn universele waarden. Het is niet de bedoeling dat je je afkeert van de samenleving waarin je een nieuwe toekomst zoekt, maar het helpt ook niet wanneer diezelfde  samenleving jou ontmoedigt, door je te reduceren tot je geloof of verleden”.

Dus gemeenteraad van Amsterdam: lees de Abel Herzberg-lezing van Arib nog eens netjes door en vraag je af of het geloof in de discussie nu weer niet te veel aandacht krijgt.

Etnisch profiteren of etnisch profileren
Het lijkt erop of “etnisch profiteren” Van der Laan cs heeft geleid bij zijn de-radicaliseringsbeleid en zijn keuze voor bepaalde medewerkers en adviseurs als je Wynia mag geloven, een keuze die dus al stamt uit de periode Job Cohen.

Naar mijn idee speelde wellicht meer een rol dat de ingeschakelde personen actief waren binnen de PvdA en dan, als je het zo bekijkt, is er niets nieuws onder de zon want doen andere partijen als CDA en VVD en D66 niet  precies hetzelfde nl bekenden uit hun partijen inschakelen voor topics die hen belangrijk voorkomen?

Iets anders ligt het met het zogenaamde “etnisch profileren”.
Uit een onderzoek van het FRA, het Europese Agentschap voor Grondrechten, blijkt dat Nederlandse moslims zich vaker gediscrimineerd voelen dan moslims in andere landen.
Van de onderzochte EU-lidstaten ervaren alleen moslims in Griekenland meer discriminatie.
Afkomst en religie zijn de twee belangrijkste gronden voor discriminatie.
Moslims voelen zich belemmerd in het vinden van woning en werk, het krijgen van medische zorg en toegang tot overige maatschappelijke diensten, zoals de toegang tot café ’s en discotheken. Ook keek het onderzoek naar etnisch profileren door politie. Dat zeggen moslims in Nederland twee keer vaker mee te maken dan moslims in andere landen.
“Het gevaar van discriminatie is dat het vertrouwen van moslims in de samenleving en rechtsstaat afneemt, of dat zij zich er zelfs tegen gaan verzetten. Er is geen directe link tussen discriminatie en extremisme, maar het gevoel te worden buitengesloten, maakt vatbaar voor alternatieve ideeën waaronder ook extremisme,” aldus  Friso Roscam Abbing van het FRA. En juist dat extremisme kan weer discriminatie in de hand werken verklaart Maryscha Molthoff van het College voor de Rechten van de Mens.

In “Werelden van verschil”, een onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau, bleek een afnemende betrokkenheid van met name jongeren uit Noord-Afrikaanse landen (die verhoudingsgewijs meer dan gemiddeld het slachtoffer zijn van etnisch profileren) met Nederland.

Masterplan:
Zo kom ik op mijn masterplan de-radicalisering:
Het heeft als groot voordeel dat het het volgens met name rechtse partijen zo noodzakelijke “mores leren” in zich draagt. En wel de mores van de democratische rechtsstaat!

Hoe kunnen we minderheden zoals Noord-Afrikaanse moslims beter onze mores laten leren dan deze mores zelf in praktijk te brengen?
Laten we gewoon beginnen om art 1 Grondwet eens daadwerkelijk te implementeren.
Van etnisch profileren is sprake indien de controle uitsluitend of in overwegende mate is gebaseerd op etnische of religieuze kenmerken (HR 1 nov 2016).
Uit een stuk in de Trouw van 3 oktober 2016 blijkt dat politieagenten etnisch profileren een onmisbaar deel van hun werk vinden. Niet omdat ze racistisch zijn maar omdat ze boeven willen vangen en daar stereotypen voor gebruiken. Volgens een onderzoek van  Twynstra Gudde en de Hogeschool Utrecht blijkt overigens dat deze veronderstelling onjuist is.
Zou het inmiddels geen tijd worden om de politie die het in deze tijd al moeilijk heeft met haar eigen integriteit “mores ” te leren? Gewoon van bovenaf, jazeker door de politiek, op harde wijze te kennen te geven dat etnisch profileren niet langer zal worden geduld en zal worden bestraft met  tijdelijke ontheffing uit de functie plus een leerprogramma Grondwet.

Het grote voordeel van een dergelijke aanpak is dat jongeren die uit een andere cultuur komen zien dat wij onze eigen wetten en zeker de Grondwet serieus nemen.
Dat wij hier in Nederland respect hebben voor iedereen, onafhankelijk van huidskleur en etnische achtergrond of religie.
Ik ben ervan overtuigd dat op deze wijze het goede voorbeeld geven navolging zal verdienen. Dat lijkt me niet naïef, dat lijkt me noodzakelijk.

Gewoon doen

In mijn vorige blog heb ik de boeman of de bedreigde witte man centraal gesteld.
Zowel ter rechterzijde (jong rechts) als van de kant van het CDA kwamen geluiden dat alle boosheid en frustratie in deze tijd van “gewone” burgers, te maken zou hebben met de vrijheid en gelijkheid die in de jaren zestig over ons allen werd uitgestort.

Daar moeten we van af en we moeten weer terug naar de oude gemeenschapsverbanden waarin er nog gezag was (van de man) en hiërarchie, trots en nationaal gevoel.

Deze week stond in het teken van het verschil, het verschil tussen arm en rijk wel te verstaan.
Bij Buitenhof gaf Gijs Scholten van Aschat, acteur en voorzitter van de Akademie van Kunsten aan dat degene die nu bij een gerenommeerd orkest de eerste viool speelt er bij moet klussen, wil hij of zij rondkomen.

En in Het Parool bleek wethouder Kajsa Ollongren (D66) van Amsterdam machteloos te staan ten opzichte van topsalarissen zoals bij GVB, Schiphol, Afvalenergiebedrijf en  Alliander (ontslagpremie voor afgetreden topman Peter Molengraaf a € 517.000).

Gaan we met deze verschillen Amerika achterna?

In de Opzij nr 9 konden we een interview lezen met Melinda Gates die als vrouw van de rijkste man ter wereld vooral “gewoon” wil doen.
Ze hebben een vermogen van 89 miljard dollar en zijn vooral bezig met goed te doen in de wereld met hun Bill and Melinda Gates Foundation.

“Als je naar de rijkdom van de Gates kijkt, dan zou je misschien verwachten dat Melinda vooral druk zou zijn met het uitkiezen van dure Hermès-tassen of met het verzamelen van kunstwerken van impressionisten (haar man en zij hebben een aantal werken), maar in plaats daarvan wijdt ze haar leven aan het redden van levens. Het afgelopen decennium is ze de hele wereld over gereisd en heeft ze gesproken met prostituees met HIV, heeft zich ingespannen om ziektes zoals polio en tuberculose uit te roeien en om onderzoeken naar nieuwe geneesmiddelen, zoals een vaginale zalf die infecties kan voorkomen, te financieren.”
Kortom een buitengewoon sympathieke vrouw die (toevallig) nogal wat geld heeft en zich nuttig maakt voor de wereld en met name vrouwen.

Niks mis mee…?
Melinda blijkt gefixeerd te zijn op normaal zijn in een hele abnormale wereld… Wat daarmee wordt bedoeld is waarschijnlijk een wereld die niet bestaat uit exorbitant rijken maar voor het merendeel uit armen en/of mensen die moeten vluchten voor oorlogen, geweld, natuurrampen etc en zo bleek bij Zembla hun nier (on)vrijwillig afstaan om hun overtocht naar het “rijke” Europa te kunnen betalen dan wel eten en drinken voor hun gezin.

Met moeite geeft ze toe dat het “nogal ongemakkelijk kan zijn om een huis te hebben met een waarde van honderd miljoen dollar”. “Je wilt niet dat er vrienden bij je langskomen alleen omdat je een zwembad hebt”, aldus Melinda.
Ze hebben ook een regel dat er geen foto’s mogen worden gemaakt in het huis. “Het is hun persoonlijke en besloten ruimte.”
Ze kookt zelf niet, ze is er vreselijk slecht in, dus hebben ze een kok en ze gaan ook luxer op vakantie dan anderen, maar dat is gedeeltelijk om privacy redenen.
Tot slot raadt ze iedereen (met heel veel geld) aan, mee te doen aan The giving pledge.
Dit houdt in dat de allerrijksten van Amerika beloven om meestal na hun overlijden de helft van hun vermogen (meer dan een miljard dollar) weg te geven aan het goede doel.
Dat zou ook in Nederland, dat zo’n initiatief nog niet kent, kunnen worden nagevolgd denkt de interviewster.
(Het CBS berekende onlangs dat 1,4 procent miljonairshuishoudens in Nederland 44 procent van het totale vermogen bezit. Daarbij is de eigen woning buiten beschouwing gelaten. De hoogste 10 procent inkomen krijgt in dit land 27 procent van het totale inkomen, de hoogste 10 procent vermogenden bezit 79 procent van het totale vermogen).

Komt het u bekend voor?
Charitas, jazeker. Ook in Nederland zeer populair bij vooral de christenen die hier de macht veelal in handen hadden tot aan de introductie van het recht op bijstand door Klompé, let wel RECHT in 1965, waarmee de verzorgingsstaat een feit was.
Het lijkt erop dat zij die zich zo afzetten tegen de vloedgolf van vrijheid en gelijkheid die ons sinds de jaren zestig heeft overspoeld, terug willen naar de charitas. Dat wil zeggen niet naar daadwerkelijke implementatie van de regels betreffende het maximale  te verdienen inkomen en verhoging van de verplichte progressieve belasting voor topinkomens, waarbij democratische processen van besluitvorming bepalen waar dat geld aan gaat worden besteed.
Maar het recht van vooral de rijken om hun geld zo te verdelen als zij dat wensen, liefst ook nog anoniem en daar dan vervolgens een goed gevoel over te hebben.