Masterplan de-radicalisering

“Wie de-radicalisering in de aanbieding heeft kan een hoge prijs vragen, zowel in de vorm van geld als van welwillendheid,” schrijft Syp Wynia in Elsevier, 21 juli jl.
In deze blog wil ik de lezer een masterplan de-radicalisering voorleggen zelfs zonder daarvoor geld of welwillendheid te vragen.

Als pensionada heb ik dat allemaal niet meer zo nodig, wel natuurlijk dat meer mensen mijn blogs lezen, haha.

In Het Parool van 15 september konden we lezen dat een burgemeester die letterlijk en figuurlijk aan het einde van zijn latijn was deemoedig en kwetsbaar toegaf dat hij te lang door was gegaan een medewerker de hand boven het hoofd te houden die zich aan belangenverstrengeling en fraude schuldig zou hebben gemaakt (dat laatste moet nog via een strafrechtelijke procedure bewezen worden). Eberhard van der Laan heeft naar eigen zeggen bij zijn de-radicaliseringsbeleid de Islam als factor wellicht “teveel weggepoetst”.

Als we Syp Wynia van de Elsevier geloven was er sprake van vriendjespolitiek tussen PvdA- ers onderling die elkaar baantjes toespeelden onder het mom van de-radicalisering, terwijl ondertussen de radicalisering juist doorging.
A contrario redenerend zouden in het vervolg experts van buiten de toon aan moeten geven die vooral ook letten op de Islam als bron van radicalisering.

Zondag 17 september hield Khadija Arib de 28e Abel Herzberg-lezing in de Rode  Hoed.
Om meerdere redenen een heel belangrijke en interessante lezing van een Marokkaanse vrouw die voorzitter is geworden van de Tweede Kamer geheel op eigen kracht, bijzonder wijs is en bij iedereen van links tot rechts respect afdwingt.
Zij zegt: “Het is van groot belang om als nieuwkomer en voor de generaties na jou om de nieuwe samenleving te willen begrijpen en je de heersende waarden eigen te maken. Het zijn universele waarden. Het is niet de bedoeling dat je je afkeert van de samenleving waarin je een nieuwe toekomst zoekt, maar het helpt ook niet wanneer diezelfde  samenleving jou ontmoedigt, door je te reduceren tot je geloof of verleden”.

Dus gemeenteraad van Amsterdam: lees de Abel Herzberg-lezing van Arib nog eens netjes door en vraag je af of het geloof in de discussie nu weer niet te veel aandacht krijgt.

Etnisch profiteren of etnisch profileren
Het lijkt erop of “etnisch profiteren” Van der Laan cs heeft geleid bij zijn de-radicaliseringsbeleid en zijn keuze voor bepaalde medewerkers en adviseurs als je Wynia mag geloven, een keuze die dus al stamt uit de periode Job Cohen.

Naar mijn idee speelde wellicht meer een rol dat de ingeschakelde personen actief waren binnen de PvdA en dan, als je het zo bekijkt, is er niets nieuws onder de zon want doen andere partijen als CDA en VVD en D66 niet  precies hetzelfde nl bekenden uit hun partijen inschakelen voor topics die hen belangrijk voorkomen?

Iets anders ligt het met het zogenaamde “etnisch profileren”.
Uit een onderzoek van het FRA, het Europese Agentschap voor Grondrechten, blijkt dat Nederlandse moslims zich vaker gediscrimineerd voelen dan moslims in andere landen.
Van de onderzochte EU-lidstaten ervaren alleen moslims in Griekenland meer discriminatie.
Afkomst en religie zijn de twee belangrijkste gronden voor discriminatie.
Moslims voelen zich belemmerd in het vinden van woning en werk, het krijgen van medische zorg en toegang tot overige maatschappelijke diensten, zoals de toegang tot café ’s en discotheken. Ook keek het onderzoek naar etnisch profileren door politie. Dat zeggen moslims in Nederland twee keer vaker mee te maken dan moslims in andere landen.
“Het gevaar van discriminatie is dat het vertrouwen van moslims in de samenleving en rechtsstaat afneemt, of dat zij zich er zelfs tegen gaan verzetten. Er is geen directe link tussen discriminatie en extremisme, maar het gevoel te worden buitengesloten, maakt vatbaar voor alternatieve ideeën waaronder ook extremisme,” aldus  Friso Roscam Abbing van het FRA. En juist dat extremisme kan weer discriminatie in de hand werken verklaart Maryscha Molthoff van het College voor de Rechten van de Mens.

In “Werelden van verschil”, een onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau, bleek een afnemende betrokkenheid van met name jongeren uit Noord-Afrikaanse landen (die verhoudingsgewijs meer dan gemiddeld het slachtoffer zijn van etnisch profileren) met Nederland.

Masterplan:
Zo kom ik op mijn masterplan de-radicalisering:
Het heeft als groot voordeel dat het het volgens met name rechtse partijen zo noodzakelijke “mores leren” in zich draagt. En wel de mores van de democratische rechtsstaat!

Hoe kunnen we minderheden zoals Noord-Afrikaanse moslims beter onze mores laten leren dan deze mores zelf in praktijk te brengen?
Laten we gewoon beginnen om art 1 Grondwet eens daadwerkelijk te implementeren.
Van etnisch profileren is sprake indien de controle uitsluitend of in overwegende mate is gebaseerd op etnische of religieuze kenmerken (HR 1 nov 2016).
Uit een stuk in de Trouw van 3 oktober 2016 blijkt dat politieagenten etnisch profileren een onmisbaar deel van hun werk vinden. Niet omdat ze racistisch zijn maar omdat ze boeven willen vangen en daar stereotypen voor gebruiken. Volgens een onderzoek van  Twynstra Gudde en de Hogeschool Utrecht blijkt overigens dat deze veronderstelling onjuist is.
Zou het inmiddels geen tijd worden om de politie die het in deze tijd al moeilijk heeft met haar eigen integriteit “mores ” te leren? Gewoon van bovenaf, jazeker door de politiek, op harde wijze te kennen te geven dat etnisch profileren niet langer zal worden geduld en zal worden bestraft met  tijdelijke ontheffing uit de functie plus een leerprogramma Grondwet.

Het grote voordeel van een dergelijke aanpak is dat jongeren die uit een andere cultuur komen zien dat wij onze eigen wetten en zeker de Grondwet serieus nemen.
Dat wij hier in Nederland respect hebben voor iedereen, onafhankelijk van huidskleur en etnische achtergrond of religie.
Ik ben ervan overtuigd dat op deze wijze het goede voorbeeld geven navolging zal verdienen. Dat lijkt me niet naïef, dat lijkt me noodzakelijk.

Gewoon doen

In mijn vorige blog heb ik de boeman of de bedreigde witte man centraal gesteld.
Zowel ter rechterzijde (jong rechts) als van de kant van het CDA kwamen geluiden dat alle boosheid en frustratie in deze tijd van “gewone” burgers, te maken zou hebben met de vrijheid en gelijkheid die in de jaren zestig over ons allen werd uitgestort.

Daar moeten we van af en we moeten weer terug naar de oude gemeenschapsverbanden waarin er nog gezag was (van de man) en hiërarchie, trots en nationaal gevoel.

Deze week stond in het teken van het verschil, het verschil tussen arm en rijk wel te verstaan.
Bij Buitenhof gaf Gijs Scholten van Aschat, acteur en voorzitter van de Akademie van Kunsten aan dat degene die nu bij een gerenommeerd orkest de eerste viool speelt er bij moet klussen, wil hij of zij rondkomen.

En in Het Parool bleek wethouder Kajsa Ollongren (D66) van Amsterdam machteloos te staan ten opzichte van topsalarissen zoals bij GVB, Schiphol, Afvalenergiebedrijf en  Alliander (ontslagpremie voor afgetreden topman Peter Molengraaf a € 517.000).

Gaan we met deze verschillen Amerika achterna?

In de Opzij nr 9 konden we een interview lezen met Melinda Gates die als vrouw van de rijkste man ter wereld vooral “gewoon” wil doen.
Ze hebben een vermogen van 89 miljard dollar en zijn vooral bezig met goed te doen in de wereld met hun Bill and Melinda Gates Foundation.

“Als je naar de rijkdom van de Gates kijkt, dan zou je misschien verwachten dat Melinda vooral druk zou zijn met het uitkiezen van dure Hermès-tassen of met het verzamelen van kunstwerken van impressionisten (haar man en zij hebben een aantal werken), maar in plaats daarvan wijdt ze haar leven aan het redden van levens. Het afgelopen decennium is ze de hele wereld over gereisd en heeft ze gesproken met prostituees met HIV, heeft zich ingespannen om ziektes zoals polio en tuberculose uit te roeien en om onderzoeken naar nieuwe geneesmiddelen, zoals een vaginale zalf die infecties kan voorkomen, te financieren.”
Kortom een buitengewoon sympathieke vrouw die (toevallig) nogal wat geld heeft en zich nuttig maakt voor de wereld en met name vrouwen.

Niks mis mee…?
Melinda blijkt gefixeerd te zijn op normaal zijn in een hele abnormale wereld… Wat daarmee wordt bedoeld is waarschijnlijk een wereld die niet bestaat uit exorbitant rijken maar voor het merendeel uit armen en/of mensen die moeten vluchten voor oorlogen, geweld, natuurrampen etc en zo bleek bij Zembla hun nier (on)vrijwillig afstaan om hun overtocht naar het “rijke” Europa te kunnen betalen dan wel eten en drinken voor hun gezin.

Met moeite geeft ze toe dat het “nogal ongemakkelijk kan zijn om een huis te hebben met een waarde van honderd miljoen dollar”. “Je wilt niet dat er vrienden bij je langskomen alleen omdat je een zwembad hebt”, aldus Melinda.
Ze hebben ook een regel dat er geen foto’s mogen worden gemaakt in het huis. “Het is hun persoonlijke en besloten ruimte.”
Ze kookt zelf niet, ze is er vreselijk slecht in, dus hebben ze een kok en ze gaan ook luxer op vakantie dan anderen, maar dat is gedeeltelijk om privacy redenen.
Tot slot raadt ze iedereen (met heel veel geld) aan, mee te doen aan The giving pledge.
Dit houdt in dat de allerrijksten van Amerika beloven om meestal na hun overlijden de helft van hun vermogen (meer dan een miljard dollar) weg te geven aan het goede doel.
Dat zou ook in Nederland, dat zo’n initiatief nog niet kent, kunnen worden nagevolgd denkt de interviewster.
(Het CBS berekende onlangs dat 1,4 procent miljonairshuishoudens in Nederland 44 procent van het totale vermogen bezit. Daarbij is de eigen woning buiten beschouwing gelaten. De hoogste 10 procent inkomen krijgt in dit land 27 procent van het totale inkomen, de hoogste 10 procent vermogenden bezit 79 procent van het totale vermogen).

Komt het u bekend voor?
Charitas, jazeker. Ook in Nederland zeer populair bij vooral de christenen die hier de macht veelal in handen hadden tot aan de introductie van het recht op bijstand door Klompé, let wel RECHT in 1965, waarmee de verzorgingsstaat een feit was.
Het lijkt erop dat zij die zich zo afzetten tegen de vloedgolf van vrijheid en gelijkheid die ons sinds de jaren zestig heeft overspoeld, terug willen naar de charitas. Dat wil zeggen niet naar daadwerkelijke implementatie van de regels betreffende het maximale  te verdienen inkomen en verhoging van de verplichte progressieve belasting voor topinkomens, waarbij democratische processen van besluitvorming bepalen waar dat geld aan gaat worden besteed.
Maar het recht van vooral de rijken om hun geld zo te verdelen als zij dat wensen, liefst ook nog anoniem en daar dan vervolgens een goed gevoel over te hebben.

 

 

Boeman of de bedreigde witte man

De laatste tijd schrikken we nog wel eens op van situaties waarbij er sprake is van een verwarde man, niet te verwarren met de geradicaliseerde man of de lokterrorist zoals die zich onlangs in Rotterdam manifesteerde.
De verwarde man doet gekke dingen omdat hij de kluts kwijt is maar het is hem niet aan te rekenen. Hij is niet ideologisch gedreven, wil niemand opzettelijk kwaad doen, maar is vereenzaamd, psychotisch of lijdt aan suikerziekte zoals de man die laatst op het Centraal Station van Amsterdam voetgangers omver reed.

Aan dit rijtje kunnen we nu de boeman of de in zijn mannelijkheid bedreigde man (die overal de schuld van krijgt) toevoegen.
Volgens Sid Lukassen in het boek Avondland en identiteit, een boek dat nu al uitverkocht is maar dat ik toch via bol.com kon krijgen, stelt hij op pag 13 al: “De blanke heteroseksuele man is de boeman van de geschiedenis”. En verderop: “De postmoderne man is afgericht, gedomesticeerd”. En: “In Europa ligt de seksuele selectiemacht eenzijdig bij de vrouw”. Hij beschouwt deze selectiemacht als drijfkracht van beschavingen.
In feite is, aldus Lukassen, de witte man slachtoffer van twee voor de Europese cultuur desastreuze stromingen, namelijk het cultuurmarxisme, oftewel vrij vertaald, de bedreiging van links die de traditionele waarden zoals het klassieke gezin en de verhoudingen tussen de seksen ter discussie stelde vanaf de jaren zestig, en het christendom dat, als we Lukassen moeten geloven, Europa gevoelig maakte voor het cultuurmarxisme en daarmee de obsessie met minderheden, slachtoffers en schuldgevoelens (pag 18).

Interessant is dat zondag jl. Lukassen in een discussie met Casper Thomas van de Groene zijn standpunten over het verderfelijke cultuurmarxisme (van links) uit de doeken deed met als resultaat dus de boeman of de bedreigde witte man, overigens onder leiding van “Witteman”, en dat maandag CDA-leider Buma begrip toonde voor de boze burger die zijn ongenoegen terecht spuit, een ongenoegen naast immigratie en globalisering veroorzaakt door het “valse vooruitgang-denken” dat sinds de jaren zestig de norm is. Vrijheid en gelijkheid zijn volgens hem als waarden verabsoluteerd en daardoor is individuele vrijheid een collectieve versplintering geworden.

De boze burger is een gewone Nederlander die telkens tegen een muur oploopt volgens Buma. “Zijn, let wel ZIJN, baan is vergeven aan een immigrant of een Oost Europeaan, de opleiding voor de kinderen is te theoretisch geworden en de verruwing van de samenleving komt met grof geweld via de televisie de huiskamer binnen.”
Vergelijkt u dit even met wat Lukassen zegt op pag 17: “De doorsnee verwarmingsinstallateur/vrachtwagenchauffeur kan namelijk steeds minder opbieden tegen de stijgende verwachtingen van de almaar hoger opgeleide vrouw en zoekt zijn toevlucht in afspraakjes met vrouwen uit traditionele niet-Westerse culturen”.

Als je voor boze burger “bedreigde witte man” invult dan is nog het enige verschil tussen Buma en Lukassen dat de eerste zegt voorman te zijn van een christelijke partij en de tweede dat juist het christendom met zijn obsessie voor schuld en schuldgevoel mede debet is aan de uitholling van de (traditionele) Westerse cultuur waarin, en dat vul ik zelf dan even aan, nog een duidelijke bovenlaag was en een traceerbaar verschil in macht tussen de seksen.

Voor de lezer die het allemaal te veel wordt, naar mijn idee zijn beide heren het erover eens dat het gelijkheidsdenken en de oriëntatie op vrijheid en autonomie van het individu ongeacht geslacht, afkomst, etc, zeg maar mensenrechten, desastreus hebben uitgepakt en dat de witte, heteroseksuele (zeker de niet opgeleide) man daar het slachtoffer van is.

Arme witte man, zou je zeggen. Hij  is zijn echte mannelijke identiteit kwijtgeraakt aan vrouwen, homo’s, transgenders, allerlei onduidelijk spul, kan niet eens meer seksueel selectief zijn en hoofd van het gezin, de man die zondags het vlees aansnijdt, maar krijgt ondertussen ook nog “de zwarte piet” toegespeeld van alles wat er fout is gegaan (slavernij, oorlogen, genociden) en nog gaat (milieuvervuiling), gezien zijn veronderstelde machtspositie.

Het identiteitsverhaal deed me denken aan de consternatie rond de Sire-reclame die aandacht vraagt voor eigenschappen van jongens die dreigen verloren te gaan: stoerheid, avontuurlijkheid, niet denken maar doen, risico’s durven nemen.
Lukassen stelt op pag 70: “Levende wezens zijn gemaakt om gevaren te trotseren, doelen te stellen en zich naar nieuwe gebieden te verspreiden. Die doelen komen voort uit het willen overwinnen van gevaren”. En op pag 15 spreekt hij over de Europese masculiniteit die in feite de wereldzeeën bedwong, de aarde in kaart bracht en de vader was van de hedendaagse natuurwetenschappen, maar nu gedegenereerd is en weggezet als boeman van de geschiedenis dankzij het multiculti-denken.

Maar heren, even een vraagje: Is deze angst voor identiteitsverlies en machtsverlies in het Europa van vandaag eigenlijk terecht?
Wordt ieder zichzelf respecterend bedrijf nu geleid door een zwarte vrouw, een homo of een transgender?
En hoe zit het met de zorg voor kinderen, ouderen, gehandicapten en al diegenen die niet mee kunnen komen in deze onder invloed van het neoliberalisme (dus niet cultuurmarxisme of christendom) harder wordende samenleving?
Zien we daar mannen of vrouwen die voor weinig geld de maatschappelijk ondankbare taken uitvoeren?
En de financiële wereld, de financiële markten dan, waarvan we steeds afhankelijker worden, wie trekken daar aan de touwtjes?
Wie bedreigen de wereldvrede nu?
Zijn dat twee heren, nou ja heren, of twee dames?

Nee, ik zou me voorlopig als witte heteroseksuele man maar geen zorgen maken en als je zoals Sid nog bij moeder thuis woont, kun je je verzekeren van het feit dat zij je was doet terwijl jij zulke populaire boeken schrijft met cultuurpessimistische verhalen over de feminisering van de Westerse cultuur.

Heerlijk toch?

Ontwrichting

Volgens brigade-generaal Wilfred Rietdijk, strategisch adviseur Nationale Veiligheid en Cyber van het ministerie van Defensie (als we hem in het interview in de Volkskrant mogen geloven) proberen vijandige mogendheden Nederlandse doelen te hacken.
Maar misschien nog bedreigender acht hij de slag om informatie. Volgens Rietdijk is er vanaf 2008/2009 sprake van manipulatie van de individuele burger via internet.
Omdat bijna iedereen een smartphone heeft wordt dat ook steeds makkelijker.
Ontwrichting is het sleutelwoord, aldus de brigade -generaal.

Kijk, dat loop ik dus al jaren te roepen tegen iedereen die het horen wil: Kijk uit met al die nieuwe technologie, al die afluister- en hackmogelijkheden en risico’s op identiteitsfraude!
Krijg ik (echte alpha, technofoob en digibeet en nu pas recentelijk òm met een Samsung smartphone omdat het leven van een oma zonder whatsapp  onleefbaar wordt), verdorie nog gelijk ook zeg, en dat van een brigade-generaal!
Maar terwijl ik bang was voor manipulatie- en afluistergevaar door onze eigen overheid (onlangs passeerde er “stiekum?” nog een zgn sleepnet-wet, waarbij de AIVD los van het criterium al of niet verdacht, in grote getale persoonlijke informatie van internet kan halen, de Eerste Kamer), ziet Rietdijk Rusland, China en Iran en zelfs de Saoedi’s achter de ontwrichting zitten.
Het gaat er bij deze landen om via desinformatie tegenstellingen te creëren en westerse democratieën te ontwrichten.

Gek dat ik nou maar steeds het gevoel heb dat we hen daar niet bij nodig hebben. Dat doen we zelf toch al?
Kopvoddentax, meer of minder Marokkanen, weet u het nog? En als ik de heren Cliteur en Thierry Baudet mag geloven is cultuurmarxisme het nieuwe modewoord van rechts voor mensen zoals ik die pal staan voor mensenrechten en gelijke behandeling.
En wat betreft desinformatie en manipulatie: Hoe zijn we toch ook weer in die Irakoorlog terecht gekomen?

Rietdijk weet een probate oplossing: de media en de overheid zouden nauwer samen moeten werken. Er moet een keurmerk van de overheid staan bij persberichten.
Daarin zou moeten worden vermeld of het bericht geverifieerd is.
“Stel dat de maatschappij weet dat de overheid en de media zo werken dan zouden we krachtiger staan tegenover desinformatie,” aldus Rietdijk.
Misschien kan de heer Rietdijk een voorbeeld nemen aan de heer Erdogan van Turkije.
Daar werkt het nu zo’n beetje zo.
Iedere journalist die iets anders beweert dan wat door de overheid als juist wordt gedefinieerd zal worden beticht van desinformatie en erger.
Ontslag en gevangenneming wachten hem of haar.

Omgekeerd moet de pers in Nederland van goede huize komen om via de Wet Openbaarheid van Bestuur achter waarheden te komen.
Telkens weer komen er zaken aan het licht doordat journalisten doorpakken, niet omdat politici of bestuurders nou zo ruiterlijk toegeven dat ze fout op fout stapelen.
Neem de bonnetjes-affaire.
Pas na flink doorpakken van Nieuwsuur konden Opstelten en de zijnen er niet onderuit.
Maar eerst was er heel wat desinformatie.

Het enthousiasme voor de Nationale Politie werd gemanipuleerd door de Ondernemingsraad om te kopen en joehoe-verhalen te verspreiden en ga zo nog maar even door. En zouden Van Dam en Schippers eigener beweging veel hebben losgelaten over fipronil in eieren?
Wellicht hadden ze gedacht: joh, waait wel over! Even de vakantie afwachten en de vorming van een nieuw kabinet. En Van Dam dacht natuurlijk: voordat de hel losbreekt gauw een nieuwe baan zoeken.

Trouwens met informatie die wel op waarheid berust kun je ook aardig manipuleren.
Als ik bijv lees bij Het Parool: “de rails zijn op”! En vervolgens de president-directeur van de NS, Rogier van Boxtel, aangeeft dat het eigenlijk heel gewoon is om tijdens de spits te staan – moet je maar op een ander tijdstip reizen – dan begrijpt een kind dat de NS bezig is zijn treinreizigers bij voorbaat af te schrikken.
De maand september wordt afgeschilderd als een hel, en dan vindt de NS het frappant dat er in de maand oktober opeens veel minder gereisd wordt.
Over ontwrichting gesproken.

Nee, meneer Rietdijk, laten we ons nou gewoon eens voornemen: verbeter de wereld en begin bij je eigen (semi-)overheid!

Bescherming van leven door de staat

Als je een beetje volgt hoe het met de onderhandelingen tussen de vier partijen gaat, die als het even kan een kabinet gaan vormen zo dadelijk, denk je dat “bescherming van leven” voorop staat.

Hieronder verstaan de christelijke partijen bescherming van het ongeboren leven, oftewel leven in de maak, en leven op zijn eind, als het “voltooid” is volgens Pia Dijkstra en aanhang, maar dat mag je dus niet zeggen van deze partijen.
Merkwaardig genoeg hoor je weinig over wat de partijen vinden van de bescherming door de staat van leven dat er al is, het leven van ons allen na de geboorte en voordat we überhaupt denken aan euthanasie.
“De staat moet meer doen om het dreigende gevaar veroorzaakt door de klimaatverandering te keren, gegeven ook zijn zorgplicht voor de bescherming en verbetering van het leefmilieu,” aldus de uitspraak van de Haagse rechtbank op 24 juni 2015 in de zaak die Urgenda tegen de staat had aangespannen. “De staat moet ervoor zorgen dat de uitstoot van broeikasgassen  in Nederland in 2020 ten minste 25 procent lager is dan in 1990. Op basis van het huidige beleid van de Staat zal Nederland in 2020 een vermindering van ten hoogste 17 procent bereiken. Dat is onder de norm van 25 tot 40 procent die in de klimaatwetenschap en het internationale klimaatbeleid noodzakelijk wordt geacht voor de geïndustrialiseerde landen.”

Op 7 september a.s. doet de rechter in Den Haag uitspraak in het door Milieudefensie aangespannen kort geding tegen de overheid. Die moet, vindt de organisatie, snel maatregelen nemen tegen luchtvervuiling, met name die door fijnstof en stikstofdioxide.
Volgens advocaat Van den Biesen van Milieudefensie leidt de vuile lucht ertoe dat het leven van “tienduizenden” Nederlanders eerder eindigt dan eigenlijk de bedoeling is.
Bert Wagendorp noemt dit in zijn column in de Volkskrant zelfs “een soort opgedrongen vorm van voltooid leven”.
Volgens een rapport van het Europees Milieu Agentschap gingen door fijnstof 125.000 levensjaren verloren en door stikstofdioxide 19.500.
Met de stikstofdioxide-vervuiling staat Nederland in de Europese top: de agglomeraties Amsterdam, Rotterdam en Den Haag staan alledrie in de top 12.
Wagendorp signaleert dat de staat in plaats van enthousiast te reageren op initiatieven om een desastreuze volksgezondheid-situatie te verbeteren, als reflex de hakken in het zand zet en veronderstelt dat dat iets met de economie te maken heeft.

En dan de fipronil-affaire.
Inmiddels lijken de eieren in orde maar worden er alweer wafels en koekjes uit de schappen gehaald. Fipronil blijkt nu ook niet de enige boosdoener, maar er duikt alweer een nieuw gif op. Ook de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit blijkt heel wat minder solide dan wij als naïeve consumenten steeds maar veronderstelden.
De schade waar steeds over gesproken wordt is de schade voor de pluimveehouderijen en de Nederlandse economie maar wat nu precies de schade is voor zwangeren of jonge kinderen daar hoor je niet veel over. Wel zegt de website van de RIVM (Rijks Instituut voor Volksgezondheid en Milieu) dat het eten van eieren – ook de verkeerde – niet een extra gezondheidsrisico oplevert. Maar als je verder zoekt weet men het niet omdat het alleen getest is op dieren.

Hoezo bescherming van leven in wording? Ik heb er de CU nog niet over gehoord.
November vorig jaar had de zaak van de fipronil in eieren al onderzocht kunnen worden maar nee hoor, toen was daar geen reden toe, met de kennis van nu… zegt Van Dam…
Toxicologen denken daar anders over.
Het enige waar Schippers zich echt druk over maakte is dat bij Nieuwsuur de zegsman van de NVWA niet uit de school had mogen klappen en waarschuwen voor het eten van eieren.
Want tja, toen schrokken we allemaal pas echt en dat was natuurlijk niet de bedoeling van bewindslieden ten tijde van een demissionair kabinet, die ook nog eens bang zijn dat dat uit elkaar valt.

Tja, bescherming van leven door de staat.
We moeten er, zo blijkt uit deze voorbeelden, niet te veel van verwachten, maar als je het toch aan burgers overlaat zich actief in te zetten voor de bescherming van dat leven en die gezondheid, speel dan als staat niet het heilige boontje dwars tegen de keuzes van autonome individuen in.

Bloed en bodem

Er was de afgelopen week veel sprake van Blut und Boden (oftewel bloed en bodem)
Als je het opzoekt kom je bij Blut und Boden de volgende tekst tegen: Blut und Boden is een begrip dat een verband legt tussen de afstamming (het bloed) en de bodem (die het volk via landbouw kan voeden en die dient als Lebensraum). Het begrip is bekend geworden als centraal bestanddeel van de nationaal-socialistische ideologie.
(Mij lijkt het overigens een geweldig idee om kennis over deze ideologie in het vak maatschappijleer verplicht te stellen, haha!)

Bloederig was de aanslag in Charlottesville door een extreem-rechtse nationalist die op linkse antifascisten-betogers inreed.
Het was als aanslag niet verschillend van die van de IS maar de reactie van president Trump daarentegen was des te opmerkelijker.
Hij had duidelijk erg veel moeite zich te distantiëren van de standpunten van de rechtsnationalistische betogers in Charlottesville, die zich verzetten tegen het omverhalen van het standbeeld van Robert E. Lee en hard “blood and soil”scandeerden.
Lee was generaal ten tijde van de burgeroorlog (1861-1865) waarin de afgescheiden Zuidelijke Staten vochten voor behoud van de slavernij.

Er zijn meer dan 1500 zgn Confederatie-monumenten in de VS vooral in het Zuiden.
Ze spelen een belangrijke rol in het zelfbeeld van het mythische “Old South”. Trump haalde er veel kiezers vandaan. En ze worden nu mede naar aanleiding van het incident in Charlottesville achter elkaar van hun sokkel gehaald. De Volkskrant betitelde het al als “beeldenstorm” en vergeleek het met godsdiensttwisten onder de titel: “De energie van de vroegere godsdienstoorlogen is terug”.

Zo wil de Republikeinse gouverneur van Tennessee, Bill Haslam in Memphis een buste van Nathan Redford Forrest laten weghalen, een oprichter van de Ku Klux Klan, die betrokken was bij een bloedbad onder zwarte soldaten.

“Blood on the leaves, blood at the root/Black bodies swinging in the Southern breeze/strange fruit hanging from the popular trees,” met deze tekst van Billy Holiday opent columniste Harriet Duurvoort haar column in dezelfde Volkskrant onder de titel: “Witte identiteitspolitiek”.
Zij verweert zich tegen de stelling dat de huidige polarisatie in de VS een gevolg is van de zwarte identiteitsbeweging/politiek (die aandringt op het neerhalen van de standbeelden). Volgens haar stond witte identiteitspolitiek aan het fundament van de nieuwe wereld met alle ellende voor de zwarten van dien en ook in die volgorde. Bij haar gaat het dus om kleur, wit tegenover zwart, als fundamentele ideologische tegenstelling.
Ik noem het “bloed” of ras, rassenleer dus, dwz de opvatting dat alleen het zuivere bloed of het zuivere ras mag bestaan en recht heeft op het land, de bodem. Zo zijn Joden, die niet in te delen zijn in wit of zwart  (beide soorten bestaan), bv een gruwel voor de extreem rechts betogers van Charlottesville die  de leus: “Jews will not replace us” eendrachtig scandeerden. Overigens is het wel interessant op te merken dat Trump’s loyaliteit overduidelijk lijkt te liggen bij deze betogers maar ongetwijfeld toch ook bij zijn in het Witte Huis zeer aanwezige joodse schoonzoon en (joods geworden) dochter. De vraag hoe dit alles is te rijmen wordt in de media opvallend weinig gesteld….
Terug naar de standbeelden.

Voor degenen die daarvoor vochten werden standbeelden opgericht die dus nu nog worden geassocieerd met het “oude”, en dat wordt bij de  “alt righters”  al gauw “echte”, Amerika.
Het gaat hier in feite om het romantisch terugverlangen naar de oude tijden van de negentiende eeuw (waarin er dus nog slavernij was en duidelijke rassenscheidingen).

Hier zien we meteen welke problematische vormen dat terugverlangen aan kan nemen.
Politici die dat terugverlangen naar het ware Amerika, of in het geval van het Derde Rijk ware Duitsland of welke natie ook, een flinke boost geven uit eigenbelang, zorgen voor heel wat stormen, hebben we al in het verleden kunnen zien.
Want van wie of wat  is dat ware Amerika of het ware Duitsland of welke natie ook eigenlijk?
Van zwarten die zich letterlijk kapot hebben gewerkt op die grond die niet van hen was en systematisch vernederd werden en zich nog steeds niet serieus voelen genomen, of van de blanken in het zuiden van Amerika die juist hechten aan symbolen als monumenten voor hun leiders, omdat zij verbonden zijn met de gedeelde pijn van een verloren burgeroorlog en daaropvolgende bezetting.

Even terug naar Nederland: Hoewel er al bijna een half jaar niks uit de onderhandelingen van de diverse partijen mag komen, wordt er nu toch “gelekt” en hoorden we via het AD van een belangrijk punt in het a.s. Regeerakkoord: Het Wilhelmus, ons nationale volkslied, zou op alle scholen gezongen moeten worden om de nationale identiteit en eenheid te bevorderen.
Gelukkig stond er in de NRC een heel stuk over het Wilhelmus, heel instructief voor hen die, zoals de leider van het CDA zelf, niet veel verder kwamen dan het eerste couplet.
Buma had graag gewild dat het staande werd gebracht maar dat heeft Pechtold wellicht toch nog kunnen verhinderen en er als voorwaarde bijgesteld dat ze ook de Grondwet moesten leren (althans dat neem ik nu even aan…).

Eén van de eerste zinnen van het eerste couplet is: Ben ik van Duitsen bloed.
Wilhelmina die niet uitblonk in empathie voor Duitse Joden die onze kant uitkwamen, was al bij haar aanstelling in 1898 gecharmeerd van het Wilhelmus, maar dat werd pas echt ons volkslied in 1932, twee jaar nadat de partij van Hitler de tweede partij van Duitsland werd. Tot dan toe was: Wien Neêrlands bloed, jaja, door de aderen vloeit! ons volkslied. Kon zij vermoeden dat Hitler in één jaar tijd de macht zo radicaal zou overnemen? Of stroomde haar Duitse bloed haar zo hevig door de aderen dat ze dat ook helemaal niet erg vond?
Nou nou, denk je dan. Zou het voor Thierry Baudet en de zijnen niet een leuk idee zijn om meteen als de nieuwe regering geformeerd is daar een debat over aan te vragen?
Over een nieuw oud volkslied waarin het weer gaat om Neêrlands en niet om Duits bloed?

En trouwens wat doet die Spaanse koning anno 2017 nog in ons volkslied en laten we meteen al dat Godvrezende er maar uithalen nu we toch bezig zijn.  Het Wilhelmus blijkt bij nader inzicht uit de 16 e eeuw te stammen en heeft heel wat her-  en ver-schrijvingen meegemaakt. Discussies over dit lied gingen in de 19 e eeuw niet over witte superioriteit versus zwarte maar over protestantse superioriteit tegenover katholieke. Katholieken konden zich niet vinden in de volgens hen protestantse tekst, waar de paus in werd “zwart”gemaakt.

Ook al is er al eens een poging gewaagd om tot een nieuw volkslied te komen, ik ben er wel voor om onze Grondwet op rijm te zetten en daarvoor dichters en musici uit te nodigen. Voordeel: het begrip Bloed laat staan Bodem komt in onze Grondwet niet voor en met name Kamerleden zouden het dan bij hun aantreden in zijn geheel uit volle borst moeten zingen zodat ze bv meteen weten wat we bedoelen met gelijkheid, gelijke behandeling, vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst.

Laatste opmerking: Vreemd toch dat die belangstelling voor “eigen bloed”, these days, niet resulteert in mededogen van politici en beleidsmakers voor een Armeense vrouw die haar “bloed”-eigen kinderen wil beschermen door hen hier in dit land achter te laten omdat  ze deze bodem een geschiktere en veiliger bodem vindt dan die waaruit zijzelf voortspruit.

Sjoemelen en zelfreinigend vermogen

Er wordt heel wat af-gesjoemeld vandaag de dag.
Sjoemel-software in auto’s , sjoemel-bestrijdingsmiddel fipronil in eieren en kippen. Er wordt gesjoemeld met nep-informatie. We hadden natuurlijk al tijdens de kredietcrisis de sjoemel-hypotheken en de sjoemel-praktijken van bankiers die voor de ellende hebben gezorgd en er met de torenhoge bonussen vandoor gingen*. We hebben ondertussen gezien dat er zelfs gesjoemeld werd met de aankoop van een uitvaartonderneming door de voorzitter van de VVD, terwijl we dachten dat de dood toch iets was waar je nou net niet mee sjoemelde.
Er wordt gesjoemeld met Russische hacks bij verkiezingen, het Witte Huis lekt en ze zijn nu met een opknapbeurt bezig in dubbele betekenis, maar niemand weet of dat gaat lukken.

Waar komt eigenlijk dat sjoemelen vandaan?
Etymologisch is het geen jiddisch woord zoals ik dacht maar het komt wel van het Duitse schummeln wat eigenlijk letterlijk schommelen betekent.
Dat is wel interessant omdat mijn kleindochter heel erg van schommelen houdt terwijl ze dus nog niets begrijpt van sjoemelen.
Ook  betekent het snel heen en weer rennen.
Wat weer connotaties heeft met weglopen en de boel oplichten.
Grappig vind ik dat ik ook een verwijzing vind naar poetsen. Je zou zeggen de plaat poetsen maar ook schrobben en dat laatste heeft toch geen enkele relatie met bedrog.

In dat verband dacht ik opeens aan het begrip: zelfreinigend vermogen.
De echte liefhebbers van de vrije markt denken serieus dat die markt een zelfreinigend vermogen heeft, ook al wijst alles op het tegendeel.
Hoezo zou je niet als pluimveehouders in de verleiding komen de fipronil even een tijdje te verzwijgen tot alles weer uit de kippen en de eieren is en er letterlijk dus geen haan meer naar kraait?

Daar hebben we dan weer een toezichthouder voor die, als we Pieter van Vollenhoven mogen geloven, haar of zijn oor meer laat hangen naar de economische belangen dan naar de volksgezondheid maar dan nu de kans zag, Van Dam de staatssecretaris was op vakantie, om  in de persoon van de heer Van Zoeren van de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit bij Nieuwsuur te waarschuwen voor het eten van eieren in zijn algemeenheid en zeker tot het weekend, tot we meer wisten.
Misschien hadden ze daar gedacht bij de Voedsel- en Waren Autoriteit: hè hè, nu kunnen we ons, na al die bezuinigingen, eindelijk eens een keertje waarmaken.
Maar Van Dam, teruggekomen van vakantie was “not amused”, de sector dreigde ten onder te gaan, en was zeer verontrust (let wel over hun ondergang en dus niet zozeer over de nare gevolgen van fipronil voor zwangeren en kinderen), tja en dat is heel wat erger dan de onduidelijke gevolgen van fipronil over een aantal jaren want dan zit Van Dam er allang niet meer.
Hij doet nu zijn best de sector voor de ondergang te behoeden als rechtgeaarde post- sociaal-democraat, die de overheid ziet als redder van bedrijven die geen zelfreinigend vermogen hebben. Dat deed post-sociaal-democraat Wouter Bos indertijd ook bij de banken-crisis weet u nog wel? (Overigens zonder kostenplaatje erbij voor de argeloze burger.) Dat is heel bevredigend omdat hij dan iets goed kan maken van waar zijn partij mee in zee is gegaan nl. het verder privatiseren van de markt en juist vertrouwen op het zelfreinigend vermogen van die markt.

De markt mag het dan niet hebben, een oven heeft dat wel als hij is gebouwd met pyrolyse functie dat wil zeggen dat je hem op de zelfreinigende functie kan instellen en dan wordt hij zo heet dat hij al het vet en de viezigheid verbrandt zodat je alleen nog wat as kan opruimen.
Ideaal voor de huismannen die geen zin hebben in het schoonmaken van apparaten omdat ze dat ver beneden hun stand vinden.
Alleen nog de as opruimen zoiets moet Henry Keizer ook gedacht hebben toen hij de lucratieve deal sloot inzake de Koninklijke Vereniging voor Facultatieve Crematie die nog uit 1874 stamde.

Nu is er dan de Onderzoeksraad voor de Veiligheid die gaat onderzoeken hoe het allemaal zo gekomen is en hoe we de voedselveiligheid beter kunnen waarborgen, borgen moet ik vandaag de dag zeggen. Maar ja die kunnen hun verslag wel over een jaar uitbrengen en dan hebben we allang last van onze nieren maar wijten dat dan vast weer aan alle plastic-deeltjes die in ons water zitten.
Nee dan heb ik meer vertrouwen in actiegroepen, burgers die waakzaam zijn zoals Foodwatch of Urgenda over het klimaat, die onze belangen als consument en sterfelijke mens en natuur behartigen.

Heel ouderwets natuurlijk dat geloof in macht en tegenmacht en in een overheid die in het kader van een rechtsstaat ervoor zorgt dat die tegenkracht ook tegenkracht kan zijn en blijven omdat dat alle besluitvorming en uiteindelijk de samenleving als zodanig kwalitatief beter maakt.

  • Tot mijn verbazing zag ik dat in nieuwsmedia werd gesteld dat Britse financiële instellingen niet naar Amsterdam kwamen omdat de bonussen hier in afwijking van het buitenland aan banden waren gelegd. Terwijl, dacht ik meteen, Nederland toch belastingparadijs nr. 1 is geworden en Luxemburg ver heeft gepasseerd?

Kennis en neerslachtigheid

De laatste tijd hoor ik van mijn kinderen, maar ook van mijn zus die de oorlog ternauwernood heeft overleefd, dat ik zo negatief ben.
Mam, wees eens wat positiever, zegt mijn dochter dan.
“Het heeft toch helemaal geen zin om je zorgen te maken over Trump, het klimaat, de wereld en daar komen nu dan de eieren bij. See the sunside!”

Sinds Eberhard van der Laan afgelopen zondag bij Zomergasten was weet ik meer.
Hij vertelde daar dat zijn moeder, die in de oorlog in het verzet zat, tegen hem had gezegd dat zijn generatie moest leven met de werkelijkheid van de Holocaust, en dat dat veel erger was dan midden in die ellende te zitten en te proberen te overleven.

De vraag waar mijn generatie en ook die van Van der Laan mee moesten leven was: Hoe moet je leven in de wetenschap van al dat vreselijks wat mensen elkaar hebben aangedaan?
Hoe kun je nog in de mens geloven? Hoe kun je als mens nog positief in het leven staan?

Van der Laan deed zijn uiterste best en haalde onderzoek van Bart van der Boom aan om te bewijzen dat Nederlanders helemaal niet zo onverschillig ten opzichte van het weghalen van Joden waren geweest als wel gesteld werd, en dat de meerderheid absoluut niets had geweten van Auschwitz en het lot van degenen die daar aankwamen*.
Tja, en dan zit ik dus weer met het verhaal van mijn moeder vlak voor haar overlijden op haar 81ste. Ze had het niet over Theresienstadt waar ze met haar kinderen en familie had gezeten maar over de conciërge van de dierentuin tegenover hun huis die aangebeld had en vriendelijk gevraagd of hij de fietsjes van de kinderen mee kon nemen omdat ze er daar toch niets meer aan hadden.

En dan heb ik het nog niet over het indringende dagboek van Klaartje de Zwarte-Walvisch: Alles ging aan flarden* wat Bart van der Boom waarschijnlijk niet gelezen heeft en waarin ze beschrijft op welke schofterige manier zij uit haar woning werd gezet door Nederlanders die werkten bij de zgn Zentralstelle.
Get mam, zouden mijn kinderen zeggen: Doe toch niet zo negatief!
Er waren toch ook veel goede Nederlanders?
Natuurlijk, zou ik zeggen, het glas is altijd half vol.
Mijn vader was zo iemand die de lege kant zag.
Ze noemden dat later paranoia.
Hij wist dat het lot van de Joden in een drama zou eindigen en startte samen met anderen de zgn Barneveld-lijst, waardoor uiteindelijk nog 700 mensen terugkwamen. Ik had deze blog dus niet kunnen schrijven zonder zijn kennis of intuïtie.
Hij wist of vermoedde dus meer dan al die Nederlanders van Van der Laan.
Maar hij leed zelf wel aan depressies aan het einde van de oorlog en werd later onmogelijk genoemd door velen.

Even een flinke stap naar de eieren van vandaag.
De roze brillen onder ons zullen zeggen: Joh, wat maakt iedereen zich druk!
De LTO, oftewel de branche-organisatie van pluimveehouders, vindt toch de waarschuwing van de Voedsel en Waren-autoriteit volstrekt overdreven.
En dat gif is nog alleen op dieren getest dus wat weten we eigenlijk van het effect op mensen?
Trouwens als je geen eieren meer mag eten, moet je dan alles waar ei in zit ook mijden? Nou, daar kunnen we echt niet aan beginnen zeg.
Bovendien blijkt nu dat er vorig jaar al fipronil in die eieren zat. Moeten we ons daar nu achteraf ook nog eens druk over maken? Dan heb je toch geen leven?
Kortom de roze brillen nemen er nog een lekker gebakken eitje op en laten het zich smaken!

Maar de roze brillen maken zich niet zo druk om de kwetsbaren in de samenleving zoals baby’s, jonge kinderen of zwangeren.
De roze brillen zetten de tv met al die akelige berichten op zolder, voor hen is het een uitkomst dat er steeds meer gepersonaliseerd nieuws komt via de sociale media, zodat ze niet langer geconfronteerd worden met nieuws waar ze geen zin in hebben.
Ze willen de consequenties en verantwoordelijkheden liever niet zien, want dat geeft zo’n onmachtig gevoel. Je kunt er neerslachtig van worden en dat is iets waar roze brillen een hekel aan hebben.
Even terug naar 40-45.
In die situatie waren er natuurlijk ook veel mensen die liever “geloofden” dat al die weggevoerde joden een lot wachtte dat nog een beetje leefbaar was. Dit “wishful thinking” kwam hen ook veel beter uit.
Maar zou ik nu zeggen, je kunt met een bepaalde kennis en intuïtie van de werkelijkheid ook (maatschappelijk) actief worden. Hannah Ahrendt zou zeggen, dat ben je eigenlijk verplicht als verantwoordelijk burger.
Dat deed mijn vader dus door in zeer stressvolle tijden te onderhandelen over de Barneveld-lijst terwijl hij ook alleen zijn familie had kunnen proberen te redden*.
En dat doe ik dus al mijn hele leven door me in te zetten voor vrouwen en mensenrechten en de democratische rechtsstaat.

En dan nu op bescheiden wijze door een app-je te sturen aan mijn zwangere schoondochter en aan kinderen en kleinkinderen met de boodschap: Eet even geen eieren!
En neem een eiercode-app!!!

* Zie ook het stuk van Evelien Gans in NRC Opinie, donderdag 3 augustus jl.
* Zie mijn vier mei-lezing voor Felix Meritis ( te vinden op mijn site)
* De Barneveld-lijst is gestart met een paar families, bekend bij de secretaris-generaal op Binnenlandse Zaken de heer Frederiks. Hij had het dus ook hierbij kunnen laten.

 

 

 

Dialoog tussen een ethisch hacker en een politierechercheur

Politierechercheur tegen hacker: “Je bent er gloeiend bij! We hebben je nu 2 maanden gevolgd, je hebt inmiddels 5 ons hasj van ons afgenomen en 2 kilo heroïne.
We hebben alles minutieus bijgehouden en nu rekenen we je eindelijk in, haha!!”.

Hacker: “Nou ja zeg, die is goed, ik ben geen drugshandelaar, ik ben een ethisch hacker met een hoge moraal, ik zit al 3 maanden op deze site  en ik was er vast van overtuigd dat er op een dag politie op zou zitten, nog sterker dat die de site over zou nemen.
Ik ben namelijk een ethisch hacker in het kader van het Soros-project Who controls the controller en heb als zodanig een democratische missie. Bovendien ben ik ook nog journalist en ben bezig een boek te schrijven over de semi-corrupte staat. Ik leg even uit: De corrupte staat werkt met corrupte politiemensen die geld vragen voor hun diensten en die boetes opleggen die je vervolgens kunt afkopen door hen te betalen, of die zelf handelen in drugs etc. De semi-corrupte staat lokt misdaad uit en zorgt er zo voor voldoende te doen te hebben in tijden dat de criminaliteitscijfers dalen en er twijfels rijzen omtrent de effectiviteit van het politieoptreden. Er wordt gewerkt met lokfietsen, lokhomo’s, loknep-minderjarigen op pedosites, en er worden slecht-werkende sites overgenomen waarop drugs wordt verhandeld en daar wordt vervolgens  in een paar maanden tijd een succes van gemaakt. Zodat er steeds meer mensen drugs-verhandelende misdadigers worden en als die mensen dan worden gepakt wordt gezegd: ‘Kijk eens hoe effectief we bezig zijn!!’.
Het volgende stadium is dat de politiemensen die via het opereren van zo’n site de smaak te pakken krijgen van de  lucratieve drugshandel zèlf in die handel gaan zitten en zo gecorrumpeerd raken. Op die manier glijdt dus de semi-corrupte staat af naar een corrupte staat, begrijpt u?”.

“Haha”, zegt de politieman: “Je lult aardig maar ik zei je al, je bent er gloeiend bij, Soros of niet, in Hongarije bijv vegen ze de vloer met hem aan, democratie, rechtsstaat, joh schei uit, al die linkse smoezen, WIJ zijn er om boeven te vangen en jij bent overduidelijk een boef. Want iedereen kan wel zeggen dat hij ethisch hacker is of journalist. Nee, mannetje, we hebben de bewijzen, we rekenen je in!”.

Hacker: “Toevallig heb ik dus ook de bewijzen, meneer agent! Uw naam is Wim Jansen en Wim Jansen heeft onder een schuilnaam maar liefst 3 kilo heroïne en 5 pond hasjiesj aangeboden op de site. Hoe wilt u daar onderuit komen dan? Ik heb dat inmiddels even doorgetwitterd want ik ben natuurlijk ook niet gek en heb nu al 8000 likes! Moet er nog een stukje over u in De Telegraaf komen, meneer Jansen? Want daar heb ik namelijk een collega zitten en die weet van wanten hoor! Kijk, bij De Telegraaf kunnen ze alle kanten uit.
Vandaag juichen ze het  initiatief van de politie en het OM toe om lokdrugs aan te bieden, en morgen schrijven ze net zo makkelijk uw reputatie  als politierechercheur aan gort.
Leven en overleven, dat is de kunst, Wim, in dit vak, ik bedoel maar!”.

Wim J: “Nou ja, ik bedoelde het niet slecht hoor, laten we gewoon als mannen onder elkaar dealen, haha. Ik maak er nu geen werk van en jij rectificeert je getwitter. Geen stuk in De Telegraaf. Jij laat ons gewoon ons werk doen en valt ons niet langer lastig met je ethische gehack en wij zijn gewoon lekker bezig met ethische criminele lokacties, begrijp je? Over en sluiten!”.

Hacker: “Deal! En als mijn boek uitkomt, Wim, krijg jij het eerste exemplaar. Ach tegen die tijd gaat het nauwelijks meer over de semi-corrupte overheid maar vooral of het boek goed verkoopt, toch?”.

Een filosofische vakantie/bespiegeling 2

Mijn vorige filosofische bespiegeling betrof een filosofische cursus op Kreta. Deze week
wil ik het graag hebben over twee tv-programma’s die duidelijk qua inhoud in het verlengde liggen van de vraagstellingen die ons op Kreta bezighielden.
Wie zijn wij zelf in een wereld waar religies en ideologieën botsen en waarom stemmen we Trump, vroegen we ons daar o.a. af.
In hetzelfde Griekenland hield de Amerikaanse hoogleraar en politiek filosoof Michael Sandel zich in een vierdelige serie samen met een groep jonge mensen bezig met de vraag: Wat is het juiste om te doen? “Onder de titel: What’s the right thing to do (zie ook de gelijknamige website) confronteert Sandel de kandidaten via steeds scherper gestelde dilemma’s met hun eigen morele afwegingen en onderliggende principes op het gebied van actuele politiek-maatschappelijke kwesties als privacy, migratie en inkomensgelijkheid,” aldus de VPRO-gids, zondag 16 juli j.l.

Terwijl wij op Kreta niet direct interactief bezig waren, pakt Sandel het anders aan. Volgens Sandel, in navolging van de oude Socrates, is het stellen van de juiste vragen bij deze methode de sleutel, en niet het spuien van meningen. Het luisteren naar elkaar staat bij hem centraal en hij vindt dat essentieel voor een democratie. “Niet alleen luisteren naar de woorden die iemand uitspreekt maar ook achterhalen welke beginselen en waarden er achter iemands woorden schuilgaan en je afvragen of je ermee kunt connecten.”
“De ideeën van Plato en Aristoteles zijn geen antieke museale stukken waaraan we ons moeten vergapen. We moeten de uitgangspunten gebruiken en heronderzoeken, en dat doe je door ze te koppelen aan je eigen leven.”
Het groepje van 20 jongeren is ook duidelijk wat diverser dan onze groep op Kreta en bestaat o.a. uit een moslima met hoofddoek, een Trump-aanhanger, een Rotterdamse spoken-word-performer die 2 jaar heeft vastgezeten en een Hongaarse migrante die tegenwoordig als hard engineer in London werkt.

Het levert interessante discussies en vragen op zoals: Wat is eigenlijk het verschil tussen vluchtelingen en gelukzoekers? En hebben ook de laatsten niet het recht om hun geluk elders te zoeken? En waarom kunnen/mogen wij, dwz degenen uit rijke westerse landen dat wel, dat juichen we zelfs toe en waarom mogen/kunnen inwoners van arme landen dat niet?
In hoeverre mag je eigenlijk aanspraak maken op wat je gelukkig toevalt?
Als je hier geboren bent lijkt het zo vanzelfsprekend dat je recht hebt op van alles en nog wat, maar waar is dat recht eigenlijk op gebaseerd?
Kijk ik op de site van What’s the right thing to do dan vind ik daar een Youtube filmpje van Markus Gabriel die stelt dat we niet bang zijn voor vluchtelingen maar voor onszelf als Europeanen. Want de waarden waarvoor wij als Europeanen staan nl: geen enkel mens verschilt wezenlijk van een ander, en daarom geloven we dat we allen voor de wet gelijk zijn, en daar zijn onze grondwetten en internationale wetten op gebaseerd, vertrouwen we niet meer.
Onze Europese waarden zijn universeel en komen van de Verlichting, het zijn waarden van de Rede aldus Gabriel en juist dat universalisme staat nu ter discussie.

Tja, dat hebben we zeker op Kreta kunnen merken , waar cultuur-relativisme de boventoon voerde.
Ook in het oude amfitheater van Oropos waar Sandel zijn jongeren bevraagt, staat die universele menselijke verbondenheid (evenals overigens diversiteit) centraal.
Kris Pint, de cultuurfilosoof, sluit weer wat meer aan bij Kockelkoren als hij op de site van What’s the right thing to do, stelt dat je kunt zeggen dat elk zelfbeeld een fictie is en dat kunst je kan helpen evenals tijd en ruimte om tegenverbeeldingen te ontdekken van bijv een zelfbeeld als consument en iemand die moet presteren.
De oude Grieken hadden volgens Pint een dédain voor hard werken en als je dat meer internaliseert of verbeeldt, dan krijg je vanzelf dat je innerlijke Griek beschaamd raakt als je een zelfbeeld als moderne consument erop nahoud die veel moet “vergaren” aan bezit en succes. Pint vindt de notie van Bildung oftewel vorming in het onderwijs volstrekt onderbelicht (en die van (later) succes en presteren overbelicht).

Dat laatste sluit dan weer aan bij wat er ter sprake kwam op dezelfde zondag 16 juli bij het zgn filosofisch kwartet onder leiding van Clairy Polak.
Daar ging het over de toekomst van onze democratie en de vraag of de markt-economie de democratie niet te veel aan het ondermijnen was.
Daar zochten Fieke van der Lecq, econome, Kim Putters, directeur SCP, Bas van Wavel hoogleraar transitie en Philipp Blom, historicus, naar de antwoorden in een samenspraak die geen debat mocht worden, aldus Polak.
Volgens Blom zijn we allemaal meer consumenten geworden dan burgers, terwijl Van Wavel er juist de nadruk op legde dat maatschappelijke gelijkwaardigheid als grondpositie meer dan nodig is.
Putters vroeg zich af wat er onder invloed van globalisering en technologisering in de plaats is gekomen van de maatschappelijke democratie. Is er nog macht en tegenmacht?
Volgens Van Wavel moeten we die weer van de grond af opbouwen bijv middels de vorming van coöperaties die  het loodje hebben gelegd en daar kunnen we niet vroeg genoeg mee beginnen!
Volgens Blom worden burgers niet meer serieus genomen, ze krijgen het idee dat als het mis gaat de instituties overeind worden gehouden en zij niet worden beschermd en dat ondermijnt een democratie.

Men sloot deze editie af met de constatering dat we liefst zo snel mogelijk op zoek moeten gaan naar ankerpunten voor een vernieuwde democratie in een sterk door klimaat en digitalisering veranderde leefomgeving waarbij  economie en samenleving evenals politiek opnieuw doordacht moeten worden opdat mensen weer meer houvast krijgen.
Als we mensenrechten echt belangrijk vinden, vond Blom, moeten we onze procedures veranderen.
Wat hij met het laatste precies bedoelde weet ik niet maar wel dacht ik deze week: Filosofie en zelfreflectie, behoefte aan doordenking van wat er op ons af komt als tegenpool tegen al het getwitter.
It’s in the air!