Te scherpe toon

Sylvana Simons heeft de woede van de hele gemeenteraad van Amsterdam over zich heen gekregen vanwege haar aanval op de Amsterdamse politie.
Zij moet zich diep, diep schamen, heeft zich belachelijk gemaakt en zaait angst onder jongeren, aldus de kop van het artikel in Het Parool van vandaag, donderdag 14 februari van de hand van Michiel Couzy.
Zij durfde zich ongerust te maken over de gevoelens die de dood van een 31-jarige jongeman, die voor de Nederlandse Bank is doodgeschoten door de politie, te weeg heeft gebracht bij jonge mensen uit haar (gekleurde) achterban.
Nou ben ik niet gekleurd, ook niet erg jong, nl bijna 73 maar zonder dat ik nog kennis had genomen van de gevoelens van ongerustheid van de achterban van Simons heb ik de blog geschreven: Hulp bij zelfdoding, suicide by cop, van de vorige week.
Dus zo gek was dat nou ook weer niet.
Mag een politicus of -ca zich publiekelijk zorgen maken als in het centrum van Amsterdam een man met een speelgoedpistool zich voor de politie werpt en wordt “afgemaakt”?
Ja ik zeg hier dus niet neergeschoten, maar “afgemaakt”.
Als ik dat in de Raad van Amsterdam had gezegd was ik ongetwijfeld ook “afgemaakt”.
Toch wel raar dat vragen stellen en kritisch zijn over zo’n belangrijke en fundamentele aantasting van de rechtsorde, zoveel woede opwekt bij links en rechts.
Natuurlijk leven we mee met al die politiemensen die een gezin hebben en bang zijn voor hun leven als ze een verwarde of depressieve man met een (nep)pistool op zich af zien komen.
Maar moeten ze dan in paniek raken en 20 schoten afvuren of moeten ze als professionals reageren en precies datgene doen waar ze voor zijn opgeleid?
Namelijk herkennen van een psychisch probleem bij de man en herkennen van een nep-pistool, dat dus geen kogels kan afvuren en vervolgens eventueel de man “kalt stellen” zonder hem te doden of ernstig te verwonden.
Want daar gaat het dus om bij professionals.
Daar worden ze voor opgeleid.
Nu lijkt het erop, zeker door de brief van ene Joeri die erbij was bij het incident, dat politiemensen ook maar mensen zijn en dat onze zorg allereerst naar hen en hun trauma’s moet uitgaan.
Maar hoe zit het dan met de geschokte rechtsorde?
Dit begrip wordt meestal gebruikt in de zin dat de rechtsorde geschokt kan zijn door een zgn criminele daad en dan moet dus de dader bestraft worden, om zo de gevoelens van de samenleving tegemoet te komen en hun veiligheidsgevoel te beschermen.
Immers sinds aan de overheid het geweldsmonopolie is gemandateerd, hebben de burgers minder de neiging elkaar geweld aan te doen. Dat is het uitgangspunt.
Naarmate dat mandaat minder goed functioneert wordt de kans groter dat burgers eigenrichting plegen.
Als een depressieve man wordt “afgeschoten” door de politie kan dat omgekeerd burgers schokken in hun veiligheidsgevoel. De politie die ze vertrouwden als beschermer tegen gewelddadige acties, keert zich nu tegen een kwetsbare burger en kan zo iemand dus doden.
Indien burgers zichzelf identificeren met de neergeschoten kwetsbare burger kan het zomaar dat ze bang worden dat de politie geweld tegen hen gaat gebruiken ipv hen beschermt. Zo gek is dat dus niet.
Deze burgers zouden zich wellicht kunnen gaan bewapenen omdat ze de politie dan als risicofactor gaan zien. Zoiets lijkt me in Nederland nog niet aan de hand, maar dat moeten we hier natuurlijk ook niet krijgen.

Hulp bij zelfdoding, suicide by cop

Woensdagavond om 10 over 10 stond ik na afloop van  mijn tekenles, zoals gewoonlijk, op de Korte ’s-Gravesandestraat te wachten op lijn 7 die mij naar Rietlandpark zou vervoeren om vervolgens over te stappen op lijn 26 naar IJburg.
Geen tram, niets, nada. Om half 11 begon ik me toch behoorlijk ongerust te maken. Ik stond daar met Spaanse of Italiaanse jongelui met wie een uitwisseling beperkt bleek, dus ik moest het even alleen uitzoeken.
Mijn telefoon leverde geen nieuwe informatie hoe ik ook zocht op de site van het GVB. Ik belde een taxi maar die ried me een rit af, want dat zou nog zeker een half uur duren. Enfin, ik besloot maar in de gure waterkou door te lopen naar het Alexanderplein, vanwaar inderdaad diverse trams vertrokken.
Voordeel was bovendien dat ik al lopend door mede gestrande ov-ers werd ingelicht over de oorzaak van het stilvallen van het openbaar vervoer vanuit de stad. Er was, zo werd mij verteld een man voor het gebouw van de Nederlandse Bank doodgeschoten. Jasses, een aanslag dacht ik nog, maar er werd aan toegevoegd: door de politie.
Wat deze mededeling met mij deed, is moeilijk te beschrijven, maar misschien komt “geschokt rechtsgevoel” er nog het dichtste bij. Want wat doet het met een mens, een Amsterdammer, zoals ik me inmiddels wel voel, als hij of zij hoort dat de eigen politie iemand doodschiet en dat nog wel, niet in een rare buitenwijk vol criminelen, nee midden in de stad zelfs voor de Nederlandse Bank? Ik probeerde bij mezelf nog: hij zal het er wel naar gemaakt hebben, een terrorist of zo…, maar ik hoorde niet dat er sprake was van een aanslag.
Later op het nieuws bleek de man wel omstanders te hebben gedreigd met wat een nep-pistool bleek te zijn en toen de politie hem was genaderd richtte hij dat nep-pistool op hen. Dat was kennelijk genoeg reden om de man zoals dat werd genoemd “neer te schieten”, wat een eufemisme is voor doodschieten. Omstanders hadden gehoord dat er wel 20 keer geschoten was, werd erbij vermeld. Ik dacht dat zoiets alleen in Amerika kon, maar nee hoor gewoon in Amsterdam.
Ze hadden de zaak nu in onderzoek bij de Rijksrecherche. Dat moest ons allen geruststellen begreep ik. Ooit heb ik mij als lid van de Coornhert Liga wel beziggehouden met politiegeweld en in ons Crimineel Jaarboek schreef Gerard de Jonge daar een zeer lezenswaardig stuk over. Het was voor ons altijd een belangrijk onderwerp en punt van aandacht, dus ik dacht meteen aan toenemend politiegeweld, gebrek aan goede schietinstructies en een gebrekkige opleiding en vroeg me af wat onze nieuwe burgemeester Femke Halsema, als rechtgeaarde pleitbezorger van de rechtsstaat daar nu van zou vinden.
Maar tot mijn starre verbazing werd erbij vermeld dat er hier waarschijnlijk sprake was van “suicide by cop”, kennelijk was er nog geen Nederlandse term voor, maar het betekent dus dat je je met opzet dood laat schieten door de politie, een soort alternatief voor je onder een trein gooien, misschien omdat dat alleen nog op het platteland kan?* Na afloop van het nieuwsbericht werd verwezen naar een telefoonnummer wat men kon bellen als men zwaar depressief was.
Na dit bericht viel me op dat geen krant of nieuwsitem aandacht besteedde aan het geschokte rechtsgevoel van de burger die het vertrouwen in haar of zijn politie verliest en bang is om al of niet per ongeluk te worden aangezien voor een suïcidaal persoon en dus neergeschoten of dus gewoon “vermoord” kan worden in het openbaar.
Eigenlijk werd het thema behandeld alsof de politie hier iemand had “geholpen”.
De depressieve man van 31 had tegen zijn moeder al gezegd dat hij zich misschien ooit door de politie zou laten doodschieten omdat hij het leven niet meer zag zitten.

Ik sloeg er maar eens wat wetsartikelen op na: bijv art 2 Politiewet:
“De politie heeft tot taak in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag en in overeenstemming met de geldende rechtsregels te zorgen voor de daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen, die deze behoeven”.
Verstaan we daar inmiddels onder dat de politie iemand die erom vraagt omdat hij graag een einde aan zijn leven wil, maar dat zelf niet kan doen, overhoop mag schieten?
Een burger die iemand helpt die een einde aan zijn leven wil maken, riskeert een aantal jaren gevangenisstraf aldus de art 293 en 294 Wetboek van Strafrecht maar de politie  helpt iemand dus ongestraft uit zijn lijden door 20 of was het 10 kogels op hem af te schieten?
We spreken hier zelfs inmiddels van een goede daad??
In een tijd dat de psychische hulpverlening en de jeugdzorg door alle bezuinigingen zo veel heeft geleden dat ze niet meer goed kunnen functioneren en er steeds vaker verwarde of depressieve mannen (vaker mannen dan vrouwen) op straat lopen, is het natuurlijk een goedkopere oplossing om ze dan maar af te knallen.
Tja, enig cynisme lijkt me hier toch wel op zijn plaats, sorry lezers.
Ook misschien een ideetje voor al die bejaarden die hun leven voltooid achten en maar nog steeds wachten op dat wetsontwerp van Pia Dijkstra?
Suicide by cop?
Mij lijkt dan wel dat de politiemensen goede schietinstructies moeten krijgen voor zulke gelegenheden. Niet 10 keer hoeven schieten maar gelijk in 1 keer raak!!!

  • In 2004 was in dezelfde buurt iets vergelijkbaars aan de hand met een Duitse man van 20 jaar, nog een jongen eigenlijk, die vlak bij de plek van de Nederlandse Bank vanuit een telefooncel de politie had gebeld en wilde praten. Hij kwam uit Neurenberg. Hij had een auto ongeluk veroorzaakt en heeft rond 3 uur ‘s nachts  op het politiebureau in de Pijp een politieman bedreigd met een gaspistool.
    De dag daarop treffen 7 politieman sterk met kogelwerende vesten de man zittend op het  Frederiksplein aan. Hij maakt aanstalten te schieten (met het gaspistool) en de agenten schieten 21 keer waarvan vier keer raak. Hij sterft ter plekke en blijkt achteraf zijn moeder te hebben ingelicht dat hij naar Amsterdam was getogen om zich te laten doodschieten.Commentaar: Je zou waarachtig denken dat we op dat gebied een toeristische attractie zouden kunnen worden (sorry lezers!).

Vrijheid

Het is vandaag gedichtendag. Het thema is vrijheid. Vandaar dat ik ter gelegenheid hiervan het volgende gedicht als blog presenteer:

Gewoon

Gewoon op een dag
als de zon schijnt
die leuke jurk aantrekken
of juist alles bedekken

In het zwart of wit gekleed
zelf mogen  bepalen
wie je vrienden zijn
of je dik of dun bent
wat je eet

Zonder angst over straat
je ID niet 24 uur paraat
niet bang hoeven zijn
voor wie je staande houdt
en naar je papieren vraagt
voor blikken die kunnen doden
of voor de staat
die al je gangen nagaat

Zomaar fietsen
zonder escorte
je haar lang of korter
of in een staart
tegen je vriend(in) kunnen zeggen
dat je hem of haar haat

Zomaar een auto besturen
niet bang hoeven zijn voor de buren
een reis boeken
zonder dat je familie je zal vervloeken
omdat je je niet passend gedraagt

Het gras kunnen ruiken
nooit hoeven onder te duiken
zomaar op slag verliefd
de pijn
omdat hij/zij de ware niet bleek te zijn

Fouten maken
je laten raken
en toch weer verder leven
blijven vertrouwen
van mensen kunnen blijven houden
liefde kunnen blijven geven

En dan op een dag
als je lichaam of je geest
het af laat weten
dit leven kunnen verlaten
gewoon omdat het mag.

Tegen jodenhaat maar pertinent niet joods

Onder het kopje “Tegen jodenhaat maar pertinent niet joods”, verscheen in de Volkskrant vandaag, zaterdag 26 januari, een stuk waarin gewag wordt gemaakt van een nadrukkelijk niet joodse stichting die zich gaat inzetten tegen jodenhaat en antisemitisme.
Het deed me opeens aan mijn vader denken die tijdens de oorlog aan het begin van de bezettingsjaren al de visionaire blik had om samen met anderen een zgn Frederiks-lijst op te stellen.
Er werden in die tijd allerlei lijsten aangelegd in de hoop dat die bescherming boden tegen fervente anti-joodse maatregelen en uiteindelijk deportatie. Mijn vader dacht dat juist een niet-jood meer bescherming zou kunnen bieden dan een jood (zoals bijv Weinreb indertijd).
We spreken hier wel over de bezettingstijd, een tijd waarin de bezetter zich weinig gelegen liet liggen aan de principes van een rechtsstaat en discriminatie en antisemitisme behoorden tot de centrale issues van de nazi-ideologie.
Joden werden als tot dan toe gerespecteerde burgers en ingezetenen achter elkaar van al hun rechten ontdaan.
Merkwaardig dat nu, anno 2019, een dergelijke optiek opnieuw een rol speelt. Denkt bijv de in het stuk aangehaalde rabbijn Jacobs dat de drie bestuurders van de SAP (Stichting Antisemitisme Preventie) werkelijk meer kunnen betekenen voor de preventie van antisemitisme dan joden zelf?
We hebben het hier onder meer over Joël Voordewind, kamerlid van de CU en predikant Orlando Bottenbley, ondertekenaar van de Nashville-verklaring, aldus de Volkskrant.

Met zulke vrienden, en dan duid ik vooral op de laatste hoef je geen vijanden meer te hebben lijkt me (zie ook mijn blog over de Nashville verklaring).
Bij Jinek hebben Gert-Jan Segers (CU) en Dilan Yesilgöz (VVD) zich uitdrukkelijk uitgesproken tegen het toenemende antisemitisme en willen een coördinator aanstellen die zich daarmee bezighoudt.
Wilders heeft erop gereageerd met de reactie dat ze beiden krokodillentranen laten zien maar tevens schuldig zijn aan massa-immigratie van moslims, zijn stokpaard.
Wat we hier zien is in elk geval dat iedere partij antisemitisme gebruikt ten behoeve van zijn eigen promotie.
De PVV wil natuurlijk laten zien dat al het antisemitisme van islamieten komt, Segers en Voordewind zijn op hun manier christelijk pro-joods, maar vergeten voor het gemak dat de mythe van de moord op Jezus en het verraad dat daarbij te pas zou zijn gekomen, opnieuw het antisemitisme voedt, zoals je kan zien in het katholieke Polen van de PIS of het Hongarije van Orban.
Zouden zij ervoor zijn om in navolging van het Zwarte Pieten-debat een passiespelen- of Matthäus dan wel Johannes Passion-debat in dit land te krijgen? Joden die demonstreren bij de zo populaire passiespelen tegen de rol van Judas en tegen de teneur van het aloude verhaal?
En dan kom ik bij Dilan Yesilgöz, de VVD, die al een tijdje  bezig is om de rechtsstaat en instituties als politie en OM, zie bijv de kosten en menselijke energie verslindende ombouw van de politie naar nationale politie, onderuit te halen.
Het laatste voorstel betreft dat van Sander Dekker om (alweer) te bezuinigen op de rechtshulp.
Overigens was onder de bezielende leiding van de VVD-er Van Aartsen de Amsterdamse gemeente schandelijk in gebreke waar het de bescherming van het  zo vaak aangehaalde restaurant Ha Carmel betreft.
Tot mijn afschuw konden we steeds op het constant getoonde filmpje over de vernieling van de ramen van dit restaurant zien dat drie man sterk politie daarnaar keken en niets deden. Ik dacht nog even dat ik in de verkeerde tijdzone zat en naar een filmpje over de Kristallnacht keek.
Bij navraag bij de eigenaar bleek dat deze geen enkele steun van de burgemeester of de gemeente had gehad en meer problemen daarmee leek te hebben dan met de zgn verwarde Syrische man.
In dezelfde Volkskrant van vandaag kunnen we een stuk van Agnieszka Holland lezen, die de vrijheidslezing in de Balie gaat houden en stelt dat in Polen de moord op de zo populaire burgemeester Adamowicz politiek gemotiveerd was en ze toont dat helder aan.
Door de staatstelevisie geproduceerd circuleerde er een apert antisemitisch filmpje waarin de burgemeester als een jood met davidster werd afgebeeld. Zij wijst er ook op dat onder de PIS de rechterlijke macht onder vuur kwam te liggen en wat dit met de dader deed die in de gevangenis zat.
Nederland is geen Polen, maar tegen de heer Wilders kan ik zeggen dat ook zonder moslims in je land er sprake kan zijn van een fervent oplevend antisemitisme, gevoed, jawel door een christelijke godsdienst.
En tegen de VVD kan ik zeggen: doe even eerst wat aan je eigen gevoel voor rechtsstatelijkheid (leg bijv Klaas Dijkhoff uit wat art 1 van de Grondwet behelst) en overigens ook integriteit alvorens je anderen zo de les gaat lezen op het terrein van humanitaire acties (en dan heb ik het nog niet over het Kinderpardon haha).
En tegen rabbijn Jacobs kan ik melden dat ik me graag verkiesbaar stel voor een Stichting Preventie Discriminatie, Racisme en Antisemitisme want naar mijn mening valt het één niet zonder het ander te doen*.

  • Dilan Ysilgöz haalde in het programma ook nog even aan dat er in Den Haag een winkel was waar ze sinds kort wijn uit Israël importeerden.
    Zij vond het vreselijk antisemitisch dat mensen/klanten zeiden dat ze geen wijn meer in de winkel zouden kopen als ze doorgingen de wijn uit Israël te importeren. Ik vind dat geen antisemitisme maar anti-Israëlische politiek-isme.
    Dat moet naar mijn mening uitdrukkelijk uit elkaar worden gehouden.
    Een debat hierover zou ik bijzonder graag willen voeren met zowel mensen uit de joodse gemeenschap als bijv uit de moslimgemeenschap en andere geïnteresseerden.

Het betonrot* van de beschaving

Er is al veel over te doen geweest, de uitspraak van Rutte in Buitenhof over de witte wijn sippende Amsterdamse elite, tot tweemaal toe trouwens.
Wat mij betreft was er niet sprake van veel verrassing. De VVD die zo’n moeite had om de dividendbelasting niet af te schaffen doet steeds meer haar best om bij het “gewone” volk in een goed blaadje te komen. Ze wil het image uitstralen te begrijpen wat er in dat “gewone” volk leeft.
Daarbij hoort de overtuiging dat het “gewone” volk een hekel heeft aan “grachtengordel-elites” zoals overigens door Wilders voor het eerst naar voren is gebracht.
En dan natuurlijk ook vooral “linkse” grachtengordel-elites die ver van de werkelijkheid afstaan en niet begrijpen wat er in achterstandswijken leeft, zoals Klaas Dijkhoff beweert als hij het voorstel doet om criminelen in die wijken dubbel te straffen.
“Pleur op” en “persoonlijk in elkaar slaan”, “klimaatdrammers” als titel voor collega’s in het eigen kabinet die zich gewoon aan het Regeerakkoord houden, het behoort allemaal tot het jargon van een VVD-elite die zich erop voorstaat dicht bij het “gewone” volk te staan.

Maandag jl bezocht ik een avond in de Rode Hoed over (de terugkeer van)  het fascisme, waar Rob Riemen een inleiding hield.
Hij had het boek over de terugkeer van het fascisme geschreven, had daar veel commentaar op gehad vooral ook van academici die de term zwaar overdreven vonden en hield de zaal een somber beeld voor van een zieke maatschappij, waar deze terugkeer weer kans maakte.
Als kenmerken noemde hij: het beroep doen op de instincten en (lage) emoties van de mens, het creëren  van een verdeel- en heers-situatie, het aanwakkeren van het zgn. zondebok-mechanisme gecombineerd met de belofte van ( sociaal-economische) zekerheden en vergroting van de eigen macht als doel.
Kijken we naar wat de leidende heren politici van de VVD nu aan het doen zijn dan begint het daar toch wel wat op te lijken.

Evenals partijen als PVV en Forum voor Democratie maken ze vooral politieke concurrenten ter linker zijde zwart, zetten zich af tegen een (intellectuele) elite en gebruiken steeds sterkere krachttermen om maar te laten zien dat ze van het “gewone” volk zijn en net als dat “gewone” volk niet nadenken maar hun instincten en emoties laten spreken. Dat wordt dus als een kracht gezien in plaats van als een zwakte, namelijk de zwakte van het niet kunnen beheersen van je gevoelens als leider van een politieke partij.
En ze wenden voor dat ze het belang van het “gewone” volk beter dienen dan ieder andere partij, dat zij zorgen voor een stabiele economie en werkgelegenheid.
En dat alles in het kader van vergroting van hun macht en populariteit in plaats van het dienen van het algemeen belang en het behoud van democratische instituties.

Eén stap verder en de premier of de VVD-fractievoorzitter in de Tweede Kamer roept: ‘Ik zou best één van die witte wijn sippende  cultuur-marxistische grachtengordel- en Soros vererende intellectuele homoseksuele en joodse elites in elkaar willen slaan… maar ja dat kan niet natuurlijk!!!’ Nog een stap verder en ook dat laatste wordt overgeslagen.
U, de lezer, zal hierbij grommen en zeggen, nu ga je te ver Joyce, maar ja ik zeg alleen maar dat er sprake is van een glijdende schaal  (richting geweld dan wel oproepen tot geweld) en als de grootste partij in Nederland de premier levert, die zonder excuses zijn emoties publiekelijk botviert op groepen die hem ergeren, dan kun je je afvragen waar dat eindigt.

Ik heb er niet alleen Rob Riemen op nageslagen maar ook Herman Tjeenk Willink in zijn oproep: Groter denken, kleiner doen en Alex Brenninkmeijer met zijn boek over Moreel leiderschap.
Op de avond in de Rode Hoed werd op het einde door Hubert Smeets voorgesteld een Comité van Waakzaamheid op te richten, zoals er 70 jaar geleden was en dat  tussen 1936 en 1940 waarschuwde voor de bedreigingen van de vrijheid door vooral het nationaal-socialisme.
Het was een Nederlandse organisatie van intellectuelen (inmiddels bijna een scheldwoord geworden en als zodanig al een belangrijk signaal!!!)
(Ik gaf me onmiddellijk op en vertelde hem dat nog drie andere dames van 65 plus belangstelling hadden, maar Smeets antwoord was een vriendelijke glimlach).

Brenninkmeijer en Tjeenk Willink zijn intellectuelen die wat mij betreft in zo’n Comité zitting zouden moeten hebben. Integer, zeer intelligent en onafhankelijke denkers, zijn ze toch erin geslaagd steeds weer invloed uit te oefenen in dienst van ons aller belang.
Beiden constateren belangrijke problemen  waar het de democratische rechtsorde betreft, maar Brenninkmeijer zoekt het vooral in moreel leiderschap, dat van politici en bestuurders zou moeten komen en Tjeenk Willink ziet een desastreuze ontwikkeling waar burgers alleen nog maar als consumenten worden gezien terwijl juist burgers het algemeen belang in het oog zouden moeten houden en daartoe moeten worden opgevoed/opgeleid/ondersteund en van onderop gefaciliteerd.

Hier raakt hij aan het gedachtegoed van Riemen die de democratie onderscheidt van de massa-democratie en met het eerste bedoelt een democratie van juist niet het “gewone” maar het “ongewone” volk nl degenen die zich maatschappelijk verantwoordelijk weten en zich daarnaar gedragen (het Griekse polismodel).

Tenslotte dacht ik bij de uitlatingen van de “elite” van de VVD’ers vooral aan Norbert Elias die met zijn Civilisatieproces uit 1939 reeds wees op de dunne beschavingslaag die over de mens is heen gelegd sinds  de monopolisering van het fysieke geweld bij de staat is komen te liggen en de burgers zich beschermd konden weten tegen elkaar.
‘De conflicten die de “onbeschaafde” mens met de bedreigende buitenwereld uitvocht, vecht de beschaafde mens uit met zichzelf,’ aldus Elias.
Maar ook: ‘De directe angst die mensen voor elkaar hebben is verminderd, maar evenredig daarmee stijgt nu via het oog en het superego geleid, de innerlijke angst’.
En: ‘Het civilisatieproces gaat gepaard met terugvallen in de vorm van golven van barbarij’.
We hebben het geweten en ons hele nationale en internationale rechtsgebouw vanaf  het einde van de Tweede Wereldoorlog is gebouwd op die inzichten.
Als we dat vergeten omdat we zoals Klaas Dijkhoff pàs 35* zijn of zoals Rutte popiejopie willen doen, wordt het wellicht tijd voor zo’n Comité als Smeets bedoelde.

  • Term komt uit het boek van Herman Tjeenk Willink pag 20 ev over de effecten van privatisering en deregulering en kostbare bestuurlijke ontsporingen.
  • Op de site van de VVD stelt Dijkhoff in alle toonaarden dat hij zo gehecht is aan vrijheid maar dan zou hij toch eens Kant moeten lezen: “De achting voor jezelf en de ander als vrij persoon impliceert je handelingen niet te laten bepalen door je eigen neiging of gevoelens van lust of onlust (zie het artikel van Ad Verbrugge in de Volkskrant van 17 januari 2019 die naar Kant verwijst: “Vrijheid ontaard?”)

Wij zijn niet van onszelf; over bijbelse seksualiteit

Deze week stond in het teken van ophef over de zogenaamde Nashville-verklaring. Zolang deze nog een Amerikaanse aangelegenheid was konden we hier in Nederland nog denken dat onze orthodoxe protestanten best wel openstonden voor wat in Nederland toch langzamerhand gemeengoed was geworden, een tolerante houding ten opzichte van iedereen die er een andere dan heteroseksuele geaardheid op nahield, en nog sterker daar ook naar leefde.
Bovendien komt dat politiek allemaal een stuk beter uit, want de christenen, ook de SGP, hebben we al enige tijd nodig als politieke steun in een tijd dat er geregeerd wordt met (te) krappe meerderheden.
Lodewijk Asscher vertoonde zich in 2013 razend enthousiast op een SGP-jongerendag waar hij de Oranje Bovenprijs kreeg uitgereikt voor zijn aanpak van vrouwenhandel en prostitutie.
Dat gaf te denken, vond ik toen al, maar Asscher kennelijk niet.
Enfin, nu dus deze verklaring die er geen doekjes omwindt.
Even een paar citaten:
“Het is inmiddels gemeengoed ervan uit te gaan dat het menselijk zelfverstaan als mannelijk en vrouwelijk geen deel vormt van Gods mooie plan, maar dat deze veeleer een uiting is van iemands eigen autonome voorkeur. Op deze wijze wordt de weg tot volle en blijvende vreugde middels Gods goede ontwerp voor Zijn schepselen vervangen door het pad van kortzichtige alternatieven die vroeg of laat het menselijk leven ruïneren en God onteren.”
“Ieders hart kent van nature een zondige gerichtheid en ieder mens kent zondige verlangens, die zich ook op seksueel gebied uiten. Strijden tegen de zonde betekent daarom altijd zelfverloochening. Zelfverloochening is een gave van Gods genade.”
“Het christenleven wordt hierin beleefd, dat onze identiteit niet ligt in onze seksualiteit, maar in onze verhouding tot Christus.”
“De volle overwinning over onze zondige oude natuur is weggelegd voor straks, als alle ware gelovigen eeuwig met Christus zullen zijn. Dan zijn zij met lichaam en ziel geheel aan Hem gewijd en zal Hij zijn alles en in allen.”

Samengevat: menselijk en dus ook persoonlijk zelfverstaan vanuit een humanistisch perspectief, waarbij autonomie het sleutelbegrip is en vorming van een eigen identiteit op basis van een eigen voorkeur is per definitie taboe en zal je leven ruïneren.
Zelfverloochening wordt als grote deugd gezien.
Identiteit heeft niet veel te maken met seksualiteit maar met je verhouding tot Christus.
En uiteindelijk moeten we gericht zijn, niet op het hiernumaals maar op het hiernamaals waar we één zullen zijn met Jezus Christus.

De grote angst voor het autonome individu dat zijn/haar leven zelf  ook seksueel vormgeeft en zich vrij voelt met oude tradities te breken zonder zich daarbij schuldig te voelen, het is niet iets wat je alleen bij orthodoxe protestanten tegenkomt.
De behoefte om heldere kaders te definiëren, mannelijk en vrouwelijk en niet te gaan schuiven daarmee richting een onduidelijk gender-begrip is evenals de behoefte om
duidelijke regels te stellen voor de omgang tussen de geslachten niet alleen een behoefte van orthodox protestanten.
Het lijkt erop of de tijd van de persoonlijke vrijheid die gepaard gaat met grondwettelijke bescherming alweer op zijn einde gaat lopen.
In een onzekere wereld waar het klimaat zijn tol gaat eisen en mensen door algoritmen en robots vervangen gaan worden, waar de eenzame weg van de individuele autonome mens ook duidelijk zijn tol vraagt, is er een grote neiging om het heil (weer) te gaan zoeken in oude zekerheden zoals godsdiensten, nationalisme en zelfs fascisme.
Misschien moeten we de oude indelingen links/rechts, religieus/atheïstisch, preciezen tegenover de rekkelijken, joods-christelijk versus islamitisch, nationalisten versus globalisten, heteroseksueel tegenover homoseksueel en transgender ed laten vallen.
Misschien moeten we een nieuwe indeling hanteren: bangeriken (angst voor straf, voor God, voor de ander) versus levensgenieters.*
Je kunt de laatsten ook lefgozers noemen natuurlijk, maar dan teken ik erbij aan, met Loesje, dat Lef het enkelwoord van Leven is.

  • Levensgenieters zijn ook degenen die naar mijn mening het leven in het hiernumaals verantwoordelijk tegemoet treden. Juist omdat zij het niet van een hiernamaals moeten hebben.

Bericht voor Frans Timmermans, Rutte en/of al diegenen met Europese ambities

We beginnen het nieuwe jaar opgewekt natuurlijk! Geen gesomber over vuurwerkbommen of te hoog opgestapelde vuurtorens of de aanval op hulpverleners bij de jaarwisseling maar met frisse moed, de kerstdagen met familie en/of vrienden rond de rijk versierde kerstboom nog  in het achterhoofd.*
In de winter, die geacht wordt koud te zijn, steken we  met Kerst de kaarsen aan en zingen over een kindeke dat is geboren op aard, dat kwam op de aarde voor ons allemaal.
Geboorte als nieuw begin, als hoop op een andere toekomst.
Gek, maar daar heb je mij weer, dat ik dan meteen denk aan dat kindeke dat op de Sea Watch 3 onder Nederlandse vlag tezelfdertijd rondzwalkt  (nog steeds) op de Middellandse Zee, waar inmiddels 2100 mensen de dood vonden.
Maar wij zijn er als de kippen bij om juridisch aan te tonen dat we als land geen verantwoordelijkheid hebben en pas na druk vanuit de media wel wat willen opvangen als… andere landen etc…
(Inmiddels heeft Napels zich gelukkig gemeld, een dappere burgemeester die daarmee tegen zijn regering ingaat).

Ik heb dan meteen de neiging om mijn eigen variant te maken op Er is een kindeke geboren op aard.
Die gaat dan zo:
Er is een kindeke geboren op aard (herhaling)
‘t kwam op de aarde voor ons allemaal (herhaling)
Er is een kindeke geboren on sea
lag op de vloer van Sea watch 3
t kwam op de aarde voor ons allemaal (herhaling)
maar geen land die het wilde
dat was zonneklaar!

Getver, Joyce, waarom nou weer zo negatief, zou mijn zus die ternauwernood de oorlog overleefde zeggen.
Zij die alle reden had om geen enkel vertrouwen meer in de mensheid te hebben, wijst mij er steeds op dat ik zo somber doe. Misschien moet ik het anders aanpakken.
Dat zou bijvoorbeeld kunnen door een kerstliedje aan te grijpen om Europa duidelijk te maken hoe waardevol zo’n baby’tje in het latere leven kan zijn. Niet als zoon van God die heil gaat brengen, want  dat oude liedje heeft oa tot een hoop ellende geleid voor die volkeren die niet op dat heil zaten te wachten, maar als a.s Olympisch kampioen en dat, als men zo afwijzend doet ten aanzien van de opvang, men “een latere trots van de natie” in de kiem smoort.

Dan kan zo’n lied er zo uitzien:
Er is een kindeke geboren op aard (herhaling)
t kwam op de aarde voor ons allemaal (herhaling)
Er is een kindeke geboren on sea
t lag op de vloer van Sea Watch 3
t kwam op de aarde om echt mee te doen (herhaling)
als een tweede Yushra Mardini
olympisch kampioen!!

Variant 2 (op In een stalletje):
In een draagdoekje
in een draagdoekje, zo klein
ligt een baby’tje, ligt een baby’tje zo fijn
en het is nog zo teer
als zijn leven begint
en toch is het een world Champions kind!!!

Wie weet moeten we het hele verhaal over migranten en vluchtelingen resetten.
Maak er een sport van. Noem vluchtelingen: sportievelingen, die de uitdagingen aangaan en krankzinnige einden lopen om een doel te bereiken, voor wie geen hindernis te veel is,
die meedoen aan een ongelooflijke uitputtingsslag en daarbij al hun creativiteit aanwenden.
En leen wat uitdrukkingen van bestaande sporten zoals (van bootkamp):
1. Deze groep sportievelingen die graag Europa willen verrijken met hun uithoudingsvermogen, doelgerichtheid en creativiteit hebben
een enorm reservoir aan sportieve ervaringen achter de rug:
2. Ze zijn in de buitenlucht en dit geeft enorm veel energie en zuurstof
3. Ze maken gebruik van de omgeving en het materiaal dat ze tegenkomen.
4. Ze maken gebruik van het hele lichaam, rennen van onderdeel naar onderdeel (bijv om een patrouille te ontvluchten), verstoppen zich in allerlei te gekke ruimtes, hetgeen veel vergt van hun fysieke flexibiliteit en lenigheid.
5. Ze krijgen een prachtig strak lijf door alle ontberingen en sportieve prestaties.
6. Ze zijn bovendien heel geschikt voor reality tv-programma’s, waar veel van uithoudingsvermogen wordt gevergd zoals bij Expeditie Robinson.

Enfin, u kunt deze lijst moeiteloos aanvullen.
Kortom niks migranten- of vluchtelingencrisis meer. Met een verwijzing naar veel topsporters die uit (Noord) Afrika komen, kan de Europese Commissie, de VN en al die internationale organisaties die zich met deze problematiek bezighouden, het gebezigde taalgebruik resetten in een positieve aanbeveling juist voor landen die tot nog toe niet uitblonken in sportieve topprestaties zoals nogal wat Oost Europese landen.
In deze landen helpt het in elk geval niet dat ze ieder jaar over het kindeke zingen en veel  en steeds vaker ter kerke gaan, dus dan maar anders.
Vooruit, een beetje creatief denken Europa!

  • Hierbij is niet rekening gehouden met al diegenen die de feestdagen ontvluchten op een singlereis naar Verweggistan, of zitten te verkommeren achter de veel genoemde geraniums.

Profileerdrang en de Dag van de Mensenrechten

Terwijl de gele hesjes Frankrijk in hun greep houden en Theresa May tegen beter weten in opgewekt blijft roepen dat ze Engeland wil behoeden voor de ondergang, vierden we maandag dat we 70 jaar geleden op 10 december 1948 internationaal een algemene morele en juridische standaard vastlegden in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Na wat een dieptepunt mag heten van de menselijke beschaving, het op een industriële wijze vernietigen van een deel van de mensensoort, bleek er toch behoefte aan  een verklaring die de rechten van ieder mens gelijkelijk en zonder aanziens des persoons formuleert zonder overigens zelf bindende kracht te hebben.
Maar de UVRM is wel gebruikt als basis voor het zgn BUPO-verdrag (inzake burgerrechten en politieke rechten) en het ESOC-verdrag (economische, culturele en sociale rechten).
Ook het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens uit 1950 is erop gebaseerd. Inmiddels heeft de VN op het gebied van de mensenrechten zo’n driehonderd verdragen en (niet-bindende) verklaringen aangenomen.
Nu, 70 jaar na de Holocaust, nu deze geschiedenis al weer lijkt te verwateren en nieuwe generaties op zijn gestaan, lijkt de oude angst voor de ‘vreemde’ ander weer als vanouds de kop op te steken en wordt wat als mensen- en grondrecht is geformuleerd op sociale media en bij sommige partijen afgedaan als (gevaarlijke) linkse hobby of elitair grachtengordel-gepraat.
Dat gelijke behandeling geen luxe goed betreft en ook niet vanzelfsprekend maar altijd opnieuw beschermd en verdedigd moet worden toonde de docu ‘Verdacht’, gemaakt door Nan Rosens op de avond van de 10e december aan.
Het gaat in deze documentaire om het zogenaamde ‘etnisch profileren’, waar vooral (jonge) mannen mee te maken krijgen met een donkere huid dan wel een Marokkaans uiterlijk.
Deze mensen worden allemaal regelmatig aangehouden, vaak zonder opgaaf van redenen.
Telkens weer wil de politie weten wie ze zijn, wat ze op die plek doen en waar ze naar toe gaan. Keer op keer op keer.
Als ze dan geïrriteerd raken of niet (althans volgens de aanhouders) goed reageren, escaleert de zaak en worden ze vaak ook nog ingerekend.
Zich verzetten tegen discriminatie lijkt op deze manier uit den boze.
Wat dit met mensen doet, maakt de documentaire pijnlijk zichtbaar. De symboliek van wat er gebeurt is in feite: jij, zwarte, bruine, moslim, met je krullebol, baard etc, hoort hier niet thuis en dat zullen we je inpeperen!
Als je daar niet tegen kan is dat alleen al een misdrijf en zal je de gevolgen moeten dragen.
Zeker als deze mensen ook nog eens over een dure auto beschikken is het raak, want hoe kan nu iemand die ‘minder’ wordt geacht wel meer status hebben dan jij (politieagent met je beperkte inkomen) zo zal de etnisch profileerder wellicht hebben gedacht.
Interessant aan deze documentaire is dat Rosens de mannen heel sec aan het woord laat en hen hun verhaal laat vertellen aan een lege tafel in een verhoorkamer, terwijl ze pas op het eind hun identiteit onthult.
Die blijkt in schrille tegenstelling tot de behandeling die ze keer op keer ondergaan. Ze blijken hoog opgeleid, volkomen maatschappelijk geïntegreerd en ook nog eens bij de politie te werken,  zelfs twee van hen.
De documentaire houdt ons een spiegel voor. De nadruk op integratie van minderheden is slechts een heel beperkt middel. Vooroordelen blijven, ook al is iemand volledig geïntegreerd.
Het gaat erom om zo’n maatschappelijk aanvaard systeem op te bouwen en te handhaven dat dit soort vernedering en rechteloosheid niet plaats kan vinden dan wel wordt gepareerd/bestraft.
Dat was precies de bedoeling van het hele mensenrechten-gebouw dat we sinds  de fundering in 1948 internationaal vorm hebben gegeven.
Door rechten te verankeren en betekenis te geven aan de ‘rule of law’ dachten we het soort excessen van rechteloosheid zoals ten tijde van WO2 te voorkomen.
Maar kennelijk is dat gebouw nu aan het wankelen.
Onder het kopje veiligheid (voor mij en mijn gezin of land) wordt de ‘rule of law’ nog maar voor een beperkt aantal mensen als geldig gezien (de gevestigden in termen van Norbert Elias) en wat als niet gevestigd, als buitenstaanders wordt ervaren, ook al zijn ze wel gevestigd, hoeft dan niet meer op (rechts-)bescherming te rekenen.
Dat we zo langzamerhand weer naar een afgrond van beestachtigheid (hoewel dieren soms veel beter omgaan met machts- en statusverschillen) glijden, mag duidelijk zijn.
Dat een algemene legitimatieplicht zoals al bij de invoering ervan duidelijk was, gezien het voorbeeld uit België, ook tot dergelijk misbruik kan leiden, was bekend.
Desniettegenstaande blijven we moed houden.
Gelukkig blijkt onze politie in elk geval gevoelig voor de spiegel die haar wordt voorgehouden!

Gezond leven

De maand december staat bekend als een maand waarin mensen zich, ook al omdat het buiten donker en koud is, te goed doen aan een glaasje en allerlei lekkernijen.
De leus: “Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe” mag dan niet meer kunnen anno 2018 maar hij zit nog wel in ons dna, haha, dat rijmt! En zoals u weet: december is ook de maand van het rijmen.
Misschien omdat onze regering vreesde dat de bevolking zich in december massaal wegens hart- en vaatziekten naar de EHBO van de dichtstbijzijnde ziekenhuizen zou spoeden (en dat kost je dus tegenwoordig wat meer tijd met al die sluitingen) is er nu dan nog net in november het Nationaal Preventie-akkoord door 70 organisaties onderschreven.
Organisaties die zich druk maken om onze ongezonde levensstijl.
Om te beginnen de overheid.
Namens de regering legt de heer Blokhuis, die me altijd aan de enge man van Kees van Kooten doet denken, uit wat zo’n preventie-akkoord eigenlijk inhoudt.
De pakjes sigaretten worden nu echt onbetaalbaar, er moet gezond eten worden verstrekt in sportkantines en op scholen, alcoholische dranken uitgeven in dezelfde sportkantines is taboe, mogen niet meer te goedkoop worden aangeboden en er wordt vooral veel verwacht van informatieverstrekking
Dat valt me ook altijd op: waar de politiek geen wil of zin heeft belangrijke spelers, zoals bv het bedrijfsleven, tegen de haren in te strijken gelooft men meer in voorlichting.
Onze nationale voedseldeskundige Martijn Katan legt op zijn rustige manier uit dat dit slechts een eerste stap is.
De betekenis van die woorden wordt me pas echt duidelijk als mevrouw van Rossem, hoogleraar Endocrinologie, een hele mond vol,  bij Buitenhof vertelt dat als je bij de huisarts komt voor een pijnlijke knie hij of zij je door kan sturen naar de leefstijl-interventie-therapeut, nog meer mond vol.
Niks nieuwe knie meer, 65 plussers!
Eerst je leefstijl veranderen. Daar ben je dan zeker 2 jaar mee zoet.
Tegen die tijd kun je geen therapeut meer zien, denk ik.
En dat zou nog wel eens de verborgen agenda kunnen zijn van de zorgverzekeraars.
Ga de film van Michael Moore zien over het huidige Amerika, Catch 9/11 en je  begrijpt wat ik bedoel.
Iedereen verplicht een lifestyle gezondheid-app met controlefunctie en als je daar dan niet aan kan of wil voldoen, jammer dan, maar dan vis je naast elke vergoeding van welke ziektekosten ook. Preventie is het nieuwe genezen.
Dat bleek ook uit de Tegenlicht-docu over Estland dat er een biobank met dna-data van al bijna de helft van de bevolking op na houdt. Estland “gelooft” in preventie en de presidente wist heel vriendelijk duidelijk te maken dat ook de bevolking er stellig in gelooft en helemaal achter het beleid staat om mensen al in een vroeg stadium aan de hand van hun dna profiel uit te leggen wat hun levensrisico’s zijn.
Een even vriendelijke jongeman werkzaam bij een high-techbedrijf in Nederland voegde aan die info stralend toe dat in de toekomst als je boodschappen gaat doen bij AH, ze daar al voor-geïnformeerd zijn over welke producten jij daar zal aanschaffen nl die producten die dna-technisch gezien gezond voor jou zijn.
Mocht je dan iets anders willen bv omdat je eters krijgt en voor allen hetzelfde (ongezonde?) menu wilt bereiden, dan krijg je de dna-interventie-politie op je dak (een soort postmoderne sharia-politie)! Dat verzin ik nu even maar dat lijkt me dan logisch in zo’n maatschappij.

Tja, het deed me allemaal terugverlangen naar die goede oude tijd van de sociaal-democratie, weet u nog?
Ongezond had per definitie te maken met sociaal-economische achterstand, die natuurlijk verholpen moest worden.
En dat kon door armoedebestrijding, verbetering van woon- en leefomstandigheden en natuurlijk ook beter toegankelijk onderwijs en andere voorzieningen zoals kinderopvang.
Opbouwwerk om mensen in hun kracht te zetten en sociale rechtshulp om bureaucratische incompetentie te compenseren waren belangrijke middelen die werden ingezet.
Beide zijn gesneuveld of zo goed als in de haast om van dit land een neo-liberale samenleving te maken (waar de PvdA overigens vol overtuiging aan mee heeft gewerkt).
Waar ik ook aan dacht is mijn dikke familie. Na de oorlog kwam mijn moeder tot op het bot vermagerd uit de kampen en zag het als het grootste goed om vooral behoorlijk aan te komen.
Zo sterk was ze daarmee bezig dat ze niet in de gaten had dat ze zwanger was van mij!
Alcohol gebruikten ze amper en alleen mijn vader rookte pijp maar eten deden ze des te meer: wit brood met roomboter, een eitje iedere ochtend en veel zoetigheid als taart en ijs. Als je in gezelschap een koekje weigerde was het meteen: doe je aan de lijn?
Zowel mijn zus als ik hebben er een eetcomplex aan overgehouden.
We waren duidelijk voorlopers want een ziekte als anorexia won later veel terrein.
Het idiote idee dat we allemaal een perfect gestroomlijnd en slank lichaam zouden moeten hebben zorgde nou net voor allerlei minderwaardigheidsgevoelens en dus gezondheidsproblemen.
Jawel meneer Blokhuis, daar kijkt u van op?

Het klimaatakkoord lijkt nu al een onmogelijke opdracht te behelzen, de CO2 uitstoot stijgt met dank aan Amerika en China en de uiterst rechtse nieuwe man van Brazilië, de heer Bolsonaro, staat nu al handenwrijvend klaar om wat er nog aan bos is daar, zo duur mogelijk te verkopen.
De zeespiegel omhoog.
Maar wij gaan onder leiding van de endocrinoloog en natuurlijk de heer Blokhuis, gezonder leven. Jawel: onder NAP!