De goede vraag (deel 1)

Nog even over de vorige blog en het thema zeventigplussers en hun macht en onmacht: Sameh Shouky, de minister van Buitenlandse Zaken van Egypte die de Klimaatconferentie in Sharm-el- Sheikh voorzit, is………. 70 jaar!!

Dit keer ga ik het over ‘De goede vraag’, hebben.
Goede vragen zijn namelijk zeldzaam.
Eigenlijk gaat het in de wetenschap om de goede vragen.
Maar in deze tijd willen we antwoorden, oplossingen en wel nu!!!!!!!
En als je in de wetenschap stelt dat je een goede vraag op het spoor bent kan je financiering van je project wel vergeten.

Gek genoeg lijkt het of we naarmate we sneller oplossingen  willen, van anderen wel te verstaan, bv van bestuurders, politici, de overheid, de vragen alleen maar toenemen en de oplossingen steeds verder uit zicht raken.
Niet zo gek dat in dat niemandsland van hoge verwachtingen en  diepe teleurstellingen complottheorieën welig tieren.
Als de oplossingen niet bij die anderen kan worden gevonden dan maar een vijandbeeld!
Als ze niet voor ons zijn, zijn ze tegen ons, als ze ons niet kunnen helpen, moeten ze maar verdwijnen of voor tribunalen verschijnen!

Dat is interessant genoeg zo anders met God.
Als je in God gelooft (hoe je hem ook noemt) bid je om van alles en nog wat.
Als dat dan niet gebeurt, integendeel het ongeluk en de ellende je pad kruisen, ga je er niet met trekkers op uit om het Godshuis te ontheiligen of in brand te steken, maar schik je je in je lot.
Nog sterker je gaat denken dat je toch misschien iets verkeerds hebt gedaan, dat je dit lot verdiend hebt. Deze kwestie is zo oud als het boek Job en waarschijnlijk nog ouder.

In de blogs die volgen zal ik me bezig houden met ‘de goede vraag’.
Zo’n goede vraag kwam ik laatst tegen in een artikel in ik meen de Volkskrant over het klimaat, maar helaas kon ik het niet meer terugvinden maar het draaide om de kwestie:
Hoe is het eigenlijk mogelijk dat we begin jaren zeventig al op de hoogte waren via de Rapporten van de Club van Rome dat het fout zou gaan met ons klimaat en dat we toch 50 jaar na dato met de misère zitten….

Een begin van een antwoord vond ik bij Sander Schimmelpenninck in College Tour.
Deze jongeman van de leeftijd van mijn kinderen bezit twee miljoen aan vermogen, heeft voor zover ik dat begreep een privéjet en ergert zich onnoemelijk aan mensen die hem hypocriet noemen als hij de toenemende kloof tussen arm en rijk aan de orde stelt, evenals het klimaatprobleem en er ondertussen vrolijk op los vliegt.
In een column in de Volkskrant hekelde hij het oerdomme hypocrisieverwijt van domrechts, waar men liever iemand heeft die kwaadaardig is dan iemand die het goede probeert en daarbij onvermijdelijk inconsequent is…..
Wat voor goede probeerde Sander?
Hij ging voor een bedrijfsuitje een weekend naar Valencia met zijn collega’s.
Is dat het goede? Een weekend vliegen naar Valencia als bedrijfsuitje als je ook naar Vlieland had gekund of de Veluwe? Of gezellig fietsend langs de Vlaamse grens?

Wat doet deze Sander voor goeds? Hij schrijft columns in de Volkskrant waarmee hij aardig wat verdient en verbaast zich als hij voor een lezing of aanwezigheid ‘veel te veel’ geld krijgt.
Ik heb nog nooit veel te veel geld gekregen voor een lezing of een aanwezigheid, maar Sander kennelijk wel steeds. Hij gaf ook ruiterlijk toe dat hij per jaar zo’n 100.000 euro verdient.
Wat hij bepleit is duurdere vliegtickets (die hij makkelijk kan betalen) en meer belasting heffen op vermogen (waar hij geen pijn van ondervindt). Dit alles moet van de overheid komen natuurlijk. Hij zal niet al zijn geld wegschenken en in een tiny house gaan zitten mediteren.

Is dit een antwoord op deze vraag?
Een begin van denk ik. Iedereen, ikzelf niet uitgezonderd vond dat hij of zij maar één leven heeft en dat hij of zij daarvan moet genieten en zijn of haar dromen moet waarmaken en helaas betekende dat niet dat zijn of haar voetafdruk precies gelijk was of werd aan wat deze aarde kon verdragen of wat rechtvaardig was ten opzichte van hen die na hem of haar kwamen.
En voorzover zo’n leven van genietingen misschien immoreel is kun je altijd nog een boek schrijven over hoe nodig het is dat de overheid ingrijpt en iets doet aan de stikstofcrisis. (en daar dik geld mee verdienen)
Het bedrijfsuitje kortom moet leuk zijn en leuk is niet dichtbij maar veraf.
We hebben het in die vijftig jaar ver gezocht ook qua handel en productie. Hoe verder weg hoe beter (en ook goedkoper merkwaardig genoeg).
Dat maakte voor links en rechts niets uit: gevlogen moest er worden . Auto’s moesten worden aangeschaft, hoe mobieler hoe beter.
(Behalve natuurlijk als mensen van ver hetzelfde deden en onze kant op kwamen… Dat was nou ook weer de bedoeling niet.)

Vraag aan de lezer(es): Heeft u, heb je nog een relevante vraag?
Geef m door, graag zelfs!!!!!!!

 

 

 

Hoe kwetsbaar of hoe machtig is de 70 plusser?

We leven in een tijd van vergrijzing.
Dat wordt als een probleem gezien. Als je in dit land boven de zestig en zeker de zeventig bent zijn je arbeidsmarktkansen gering tot nul (boven de AOW leeftijd) en wordt je in principe niet echt meer serieus genomen.
In de Coronatijd gingen we en masse om onze ‘ouderen’ heen staan. Kwetsbare ouderen werden ze genoemd.
Overigens deed men dit met een desastreus resultaat in de verzorgings- en verpleegtehuizen. De bemoeizorg was zo groot dat deze ouderen volstrekt geïsoleerd werden en voorzover ze mensen zagen waren deze met dank aan het ministerie van WVC onvoldoende beschermd.

Er zijn weinig beroepen waar je nog langer door mag werken na je 67 ste.
Zo mag bv een rechter nog tot zijn zeventigste zijn beroep uitoefenen.
Mijn eigen vader kon geen afscheid nemen van de advocatuur en zat in zijn monumentale pandje aan het  Haagse Smidswater nog tevergeefs te wachten op cliënten.
Immers hij kon allang de bel niet meer horen.
De oudste huisarts van Nederland is 93 geworden en deed niet aan vakanties (NOS 7 augustus 2017) maar dit is wel een grote uitzondering.
Inmiddels mogen we blij zijn als er nog huisartsen zijn.  Deze komen steeds meer onder druk te staan van een gebrek aan (ondersteunend) personeel en te hoge administratieve lasten.

Depressies
Volgens een onderzoek uit 2020 lijdt 2 tot 3 procent van de ouderen aan een ernstige depressie en 15 tot 20 procent heeft een lichte vorm. (www. zorgvoorbeter.nl) Zie ook Sanne Wassink-Vossen die promoveerde op dit thema.
En toen moest de verwerking van de Corona implicaties en de oorlog in Europa plus inflatie etc nog komen.

Vind je het gek, zou ik bijna zeggen!
Waar komen die depressies vandaan? In het genoemde onderzoek wordt gewezen op vereenzaming maar ik als 76 jarige zou nog een andere weten.
De wereldproblematiek!
En daarbij is de rol van zeventig jarigen op zijn minst opmerkelijk.
Opvallend veel zeventig jarigen elders, bevinden zich in zou ik bijna zeggen ‘het oog van de storm’. Zij maken de dienst uit op dat wereldtoneel, die wellicht bij ons al gezellig hadden zitten bingo-en met hun kompanen in een aanleunwoning op maat.

Gaan we even het rijtje af: Poetin 70 jaar, zijn tegenspeler Biden 79 jaar, zijn stoere voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Nancy Pelosi die volgens de Republikeinen al aan de hoogste boom had moeten hangen en wier echtgenoot ook 82 ter nauwer nood een vreselijke aanslag heeft overleefd 82 jaar, de God mag het verhoede kandidaat president voor de volgende ronde Trump 76 jaar, de net gekozen Lula van Brazilië die onze regenwouden moet gaan beschermen 77 jaar, president en dictator Daniel Ortega  van Nicaragua 77 en tenslotte de corrupte maar niet meer weg te denken Netanyahu 73 jaar die een ploeg van extreem rechtse en orthodoxe Joden moet gaan leiden.

Ik maak me daar ernstig zorgen om.
Zo’n Trump, Poetin en ook Netanyahu zijn voorzover ik kan nagaan in maar één ding geïnteresseerd en dat is in hun macht.
Als daar in het geval van Poetin en Netanyahu nog sterke vijandbeelden bijkomen en in het geval van Trump waarschijnlijk een vadercomplex moet je het ergste vrezen.
Zeker als de landen waarover ze de macht in handen hebben ook nog eens over een atoomwapenarsenaal beschikken!

Mijn voorstel: een nieuwe wereldorde waar de maximale leeftijd van heersers op 55 wordt gesteld!
Dan heb je Xi Jinping 69 getackeld en nog net Orban 59.
Maar helaas tref je dan niet de heersers zoals Elon Musk die weliswaar geen land bestuurt maar Twitter in handen heeft en daarmee 1,3 miljard accounts. Hij is helaas PAS 51.
En ja dan gaan we toch de mist in met de jonge Kim Jong-Un van 38.

Dus mensen,
Het blijft oppassen geblazen met de macht op welke leeftijd ook!
Ook al zou je natuurlijk zeggen dat zeventig jarigen die de dood toch in het vizier hebben/krijgen wat zouden moeten kunnen relativeren en zich meer bezighouden met hun dierbaren of gewoon het genieten van iedere dag.

 

 

 

Herhaling van zetten; OM spreekt voor zijn beurt

Twee blogs geleden verhaalde ik van het proces tegen de staat, aangespannen door de Coöperatie Laatste Wil op 10 oktober j.l
Tien dagen later presteert het Openbaar Ministerie het om bekend te maken dat het  tien leden van de Coöperatie waaronder twee bestuursleden gaat vervolgen vanwege hun deelname aan een criminele organisatie.
Een jij-bak?
Zo van: wat jullie kunnen, kunnen wij ook, lekker puh?

Ik wil het één en ander hier even zakelijk analyseren, want wat is er eigenlijk aan de hand?
Interessant is dat tijdens het proces van de Coöperatie tegen de staat duidelijk werd dat er sprake was van een botsing van belangen en een interpretatieconflict betreffende de implementatie van artikel 8 EVRM. Dat artikel houdt wat betreft de Coöperatie in het zelfbeschikkingsrecht ook om het leven te beëindigen ( op een zo waardig mogelijke manier dus ook met behulp van anderen).
De staat beroept zich op artikel 2 van hetzelfde Verdrag waar de staat verplicht is kwetsbaar leven te beschermen. (zie ook mijn blog van 10 oktober)
De Coöperatie vraagt in feite om  art 294 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht niet onverkort te handhaven maar hierbij een gedoogpraktijk te hanteren.

Wat doet het Openbaar ministerie nu, tien dagen nadat het proces is aangespannen?
Het laat de rechter geen tijd om over deze principiële vraag te beslissen maar begint al meteen met het onverkort handhaven van art 294 lid 2 door een vervolgingstraject  op te starten tegen de tien leden van de Coöperatie en vooral de twee bestuursleden die pregnant aanwezig waren bij het proces op 10 oktober.
Niet de Coöperatie zelf wordt als een criminele organisatie beschouwd door het OM maar alleen de zogenaamd samenwerkende tien leden.
Er zal op dit punt nog onderzoek worden verricht door zowel de rechter als de advocaten van de te vervolgen personen , maar deze aangekondigde vervolging riekt nu al naar
belemmering van de procesgang niet door personen maar door de staat althans het Openbaar ministerie dat doorgaat voor onafhankelijk.

Waarom belemmering van de procesgang?
Personen die namens de Coöperatie een proces tegen de staat zijn gestart worden naar mijn mening ernstig belemmerd in deze procesgang omdat ze zich nu vooral op hun verdediging moeten gaan richten, hetgeen extra energie en kosten met zich meebrengt.
Bovendien zijn de fundamentele vragen waarom het gaat geen andere dan in het proces van 10 oktober aan de orde kwamen.
Namelijk: Wat heeft voorrang art 2 EVRM en de uitleg die de staat eraan geeft of artikel 8 EVRM en de uitleg die de Coöperatie eraan geeft?
In dat laatste geval immers vervalt de belangrijkste vervolgingsreden zoals valt op te maken uit de bekendmaking van het Openbaar ministerie: ‘de verdachten maakten het met elkaar mogelijk dat rondom de huiskamerbijeenkomsten ook Middel X werd verstrekt’.
Volgens het OM droegen de tien verdachten hier ieder op hun eigen manier aan bij.

Als immers een gedoogpraktijk door de rechter wordt toegestaan in het kader van artikel 294 lid 2 is de vervolgingsreden veel te vaag en niet meer opportuun.
Bovendien zal de rechter vinden dat het vreemd is dat het OM dan niet de Coöperatie als rechtspersoon tot een criminele organisatie bestempelt immers zodra er huiskamerbijeenkomsten zijn is er kans dat de aanwezigen elkaar tippen hoe aan middel X te komen etc….

In dat laatste geval is deze auteur overigens ook lid van een criminele organisatie en vraagt ze zich in goede gemoede af waarom zij wel als lid van een criminele organisatie wordt bestempeld en de heer Marc van den Oever als voorman van Farmers Defense Force, die met zijn club opzettelijk wegen blokkeert, branden veroorzaakt en een minister en haar kwetsbare kinderen bedreigt, niet?
Wordt het integendeel niet eens tijd dat ook de Coöperatie eens bij premier Rutte aan het ontbijt wordt genood??

 

 

 

Brief aan mijn moeder; herhaalrecept

20 october 2022

Het is 113 jaar geleden dat je geboren werd in Zwolle als dochter van Maurits Polak en Celina Cohen.
Joodser kan het niet zou je zeggen als je op de namen afgaat.
Maar je ouders waren modern en liberaal en zoals we nu zouden zeggen geassimileerd.
Je vader overleed al jong en je moeder is er zonder hoge opleiding of beroep in geslaagd om haar drie kinderen te laten studeren: rechten, alledrie, twee jongens, één meisje, jij dus.
Je ontmoette mijn vader in Leiden. Hij studeerde ook rechten en ook hij was joods en ook hij was geïntegreerd in de Nederlandse samenleving. Zijn vader zat nog in de Groningse gemeenteraad en publiceerde columns in de Groninger skout, het blad dat toentertijd werd uitgegeven.
Ook hij overleed jong en ook zijn moeder bleef achter met jonge kinderen.
Ze verhuisden naar Middelburg, waar de familie van zijn moeder een textielzaak had.

We slaan even een tijdje over. Jullie trouwden, kregen twee dochters M en J en zagen het grote gevaar niet aankomen.
Jullie waren zelfs nog in 1939 in Amerika geweest en hebt toen geen poging gedaan daar te blijven omdat zoals jullie zelf zeiden ‘het land ons nodig had als er moeilijke tijden aan zouden komen’.
Wat een geloof in dit land, wat een geloof in jullie mede Nederlanders, jullie vrienden ook want jullie hadden toen al veel niet joodse vrienden.

Het liep anders.
Jij kwam met je dochters en verdere familie eerst in Barneveld, toen Westerbork, toen Theresiënstadt terecht. Je man, mijn vader ontsnapte en verkeerde een paar jaar in Amsterdam onder een andere naam.
Uiteindelijk hebben jullie het wonder boven wonder met slechts een klein aantal overgebleven Joden gered en een nieuw leven opgebouwd, waar ik een onderdeel van ben, geboren in 1946.

De oorlog lag achter jullie, er werd niet meer over gesproken, er werd vooruit gekeken.
Hoe moeilijk dat moet zijn geweest, realiseerde ik me pas toen jullie al een tijdje overleden waren.

Misschien is het altijd wel zo dat je als kind ouders pas echt leert te waarderen als ze er niet meer zijn, als je afstand hebt genomen en de pijnlijkheden in de relatie ook zijn verzacht.

Maar in feite leefde je in resttijd.
Dat bleek toen je september 1991 vlak voor je overlijden en je hoorde dat er ‘niets meer aan te doen viel’ tegen me zei dat je eigenlijk 46 jaar daarvoor er al niet meer had mogen zijn.
In jouw ogen waren de besten heengegaan en hadden het niet overleefd.

Nu in 2022, we hebben net twee heftige Coronajaren achter de rug hoewel Corona nog steeds aan de orde van de dag is maar minder heftig blijken we een overtuigd antisemiet in de Tweede Kamer te hebben met een fikse aanhang die er ook nog openlijk voor uitkomt.
Hij heeft het over het kwaad , dat bestaat uit reptielen die zich voordoen als mensen.
Ze vormen een wereldwijd geheim complot  dat alles in zijn greep wil krijgen.
A.s 6 november willen ze met 60 organisaties een Dag van de Verbinding op de Dam organiseren waarbij ze ene David Icke vragen om het woord te voeren.
Deze Icke ziet de Joodse Rothschild ‘s als het centrum van dit wereldwijde reptielencomplot.
Zoals overigens Orban de leider van Hongarije al jaren de Joodse Soros ziet als middelpunt van het kwaad.
Baudet is een vriend van Orban en trouwens ook van Poetin die op dit moment al meer dan een half jaar dood en verderf zaait in de Oekraïne en de Joodse Zelenski tot nazi verklaart.

Lieve moeder,
Hoe gek kan je zijn?
Zagen jullie indertijd dit soort verhalen ook als rijp voor de psychiatrische inrichting of zag je het gevaar ervan in? Had je enig idee dat het tot een ‘verdelging’ van een volk zou kunnen leiden? Zoals je reptielen verdelgt?
In 2010 schreef ik een Open brief aan dominee Mos van de Messiaskerk in Wassenaar, die in zijn preek van 80 minuten  Joden verraders had genoemd die weigeren mens te zijn en met gladde alen werden vergeleken. Hitler had bij zijn uitroeiscenario de bijbel voor ogen aldus Mos. Het kwam allemaal omdat die ‘verdomde’ Joden te beroerd waren geweest hun Goddelijke opdracht serieus te nemen. Je kan dus laag vallen als je te hoog wordt ingeschat.
Maar ik neem aan dat het antisemitisme van Baudet en Icke weer een andere oorsprong heeft. Wellicht gewoon de behoefte Goed en Kwaad weer duidelijk van elkaar te scheiden.
Goed is dan een mens (liefst een witte man) en Kwaad een reptiel oftewel een Jood.

Wat kan ik doen?
Kan ik hier iets tegen doen? Behalve een blog schrijven dat helaas weinig mensen lezen.
Negeren? Demonstreren?
Jullie zijn al zolang niet meer van deze wereld.
En misschien moet daar het antwoord worden gevonden.
Er zijn 56.000 sterrenstelsels en dan zijn wij hier op deze aarde op zo’n klein bolletje en dan kunnen we nog niet eens de handen ineen slaan maar wordt een vernietigend oorlog een operatie genoemd en een ophitsende antisemitische betoging een Dag van de Verbinding.
Ik ben nu 76 , mijn oma, jouw moeder zat op die leeftijd in een concentratiekamp.
Ik ben vrij, maar bang, erg bang voor wat komen gaat.

 

 

Verbod op hulp bij zelfdoding aangevochten

Vandaag maandag 10 october 2022 voerde de Coöperatie Laatste Wil in gezamenlijkheid met 29 individuele medeklagers een proces tegen de Staat der Nederlanden bij de rechtbank Den Haag.
Ik kon via de live stream meekijken en luisteren en overigens ook meegenieten van uitstekende en interessante juridische beschouwingen zowel van de advocaten van de Coöperatie als ook van die van de Staat.

Kernpunten van de betogen waren:
De Coöperatie vocht het verbod op hulp bij zelfdoding in art 294 lid 2 Wetboek van Strafrecht aan maar verpakte dat  in kritiek op het onverkort handhaven van dit verbod als onrechtmatig.
Als toehoorder kreeg ik de indruk dat de CWL eigenlijk tegen het verbod zelf was.
Maar omdat het wellicht juridisch niet haalbaar was de rechter een oordeel te vragen dat tegen de wettelijke bepaling zelf was gericht, waarmee ze op de stoel van de wetgever zou gaan zitten, vroeg de CWL (denk ik) om een vonnis waarin met verwijzing naar het EVRM zou worden opgeroepen de praktijk van de uitvoering van art 294 lid 2 tot gedoogpraktijk te bestempelen*.
Belangrijkste argument: Artikel 294 lid 2 is een uitholling van het zelfbeschikkingsrecht en in strijd met artikel 8 EVRM . Nadeel in de praktijk: intimidatie en criminalisering van naasten en getuigen.

Hiertegen in betoogden de advocaten van de Staat dat de Staat verplicht was volgens artikel 2 EVRM kwetsbaar leven te beschermen en dat staten overigens een vrije marge kregen van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens om artikel 8 in relatie met artikel 2 in te vullen, dat wil zeggen het recht op zelfbeschikking over leven (en dood) in relatie tot de genoemde verplichting.

Als ik mijn eigen gedachten hierop loslaat dan valt een paralel op namelijk met het recht op abortus. Ook daar is sprake van een bepaling in het strafrecht met een nader uitgewerkte uitzondering, een tenzij.
Ook euthanasie is in ons land nog steeds strafbaar tenzij, uitgewerkt in de Wtl, de Wet toestemming levensbeëindiging.
In beide situaties staat dus het Strafrecht als moreel uitgangspunt fier overeind!
Oftewel het geloof in het strafrecht.
Gezien mijn kritische houding richting strafrecht is voor mij de vraag of het strafrecht  in onze tijd nog geschikt is om een moreel uitgangspunt uit te dragen en te verwoorden.
Moord en doodslag is misschien nog steeds niet weg te denken uit het Wetboek van Strafrecht maar zelfdoding met behulp van anderen lijkt me een heel andere zaak.

Niet alleen het geloof in het strafrecht blijkt in onze tijd kennelijk zeer zwaar te wegen (zie ook mijn eerdere blog over het Advies van de Raad van State over het Wetsontwerp Voltooid leven) maar ook het geloof in de arts, in de medicalisering.
Kennelijk gaat de wetgever ervan uit dat als een arts er over gaat, het allemaal wel goed komt en zorgvuldig geschiedt.
Een groot vertrouwen in de medische professional en tegelijkertijd een groot wantrouwen in alles en iedereen die daarbuiten valt, dus bv andere werkers in de zorg, hulpverlening etc, maar ook in diegenen zelf die een einde aan hun leven willen maken.
Immers dat laatste is nog steeds niet iets wat mensen doorgaans graag doen!

Blijft spannend wat de rechter gaat oordelen a.s december.
De Coöperatie heeft in elk geval grootse plannen en lijkt het er niet bij te laten zitten als ze ongelijk krijgen.
Ik zou ze aanraden contact op te nemen met het Humanistisch Verbond dat inmiddels een actie is gestart om het recht op abortus te decriminaliseren!!
Waar het uiteindelijk bij zowel de CLW als het HV om gaat is tenslotte het zelfbeschikkingsrecht, de autonomie van het individu om over zijn/haar eigen leven en ook het einde daarvan te beschikken, een humanistisch uitgangspunt!

*In een interessant stuk van Ton Vink, (www.ninewells.nl) bepleit hij voor het schrappen van artikel 2 met gelijktijdige aanzet om artikel 294 lid 1 meer gewicht te geven.
Overigens werd het begrip gedoogpraktijk niet genoemd maar wel werd gerefereerd aan het feit dat zeker de laatste tijd de naasten van degene die de eigen dood verkiest zich steeds vaker gecriminaliseerd voelen.
Volgens het Openbaar ministerie is de Coöperatie Eigen Wil sinds vorig jaar een ‘criminele organisatie’ en zijn ze nog met onderzoek bezig daaromtrent.

Killing; een handleiding*

Hoe zorg je er in deze samenleving voor dat een persoon met macht of invloed (mond)dood wordt gemaakt, gevloerd kan je ook zeggen. Doel: je ontneemt hem of haar ieder leven dat wil zeggen werk, reputatie, maar ook een persoonlijk leven want diegene krijgt een enorme hoop ellende over zich heen.
Vermoorden kan natuurlijk niet want dan maak je vuile handen en kom je in vervelende strafrechtelijke procedures terecht met het risico van jarenlange gevangenisstraf.
Nee, je moet zelf natuurlijk zo min mogelijk last van zoiets ondervinden met tegelijk een maximum aan resultaat! Killing dus.

Handleiding:

Zorg altijd dat je anoniem blijft, bv een anoniem bericht op sociale media, een anonieme klacht bij de betreffende instantie. Je naam mag in elk geval niet bekend worden! Zeker in eerste instantie.
Zorg ervoor dat dit anonieme bericht een gerucht wordt, liefst meteen een hardnekkig gerucht, zodat zelfs als het duidelijk op onzin berucht of twijfelachtig lijkt, degene die er van kennis neemt zal denken: waar rook is, is vuur.
Mooiste is natuurlijk als het gerucht een plaats krijgt in een respectabel blad zoals de NRC. In elk geval is het goed als je toegang hebt tot netwerken die een groot publiek kunnen bereiken.
Vermijd iedere confrontatie of contact, vermijd in alle gevallen het persoonlijke!!En geen feiten! Onder het kopje privacy kan dat prima worden voorkomen. Als het even kan citeer dan uit een niet verstuurde brief of een nooit ondertekend verslag, haal deskundigen aan die de zaak hebben onderzocht maar gebruik geen naam van deze deskundigen!
Suggereer zoveel mogelijk, dus ‘het is een ernstige zaak’ etc. Tip: gebruik het woord grensoverschrijdend gedrag. Dat doet het geweldig goed. Je bent verzekerd van aandacht.
Oorspronkelijk werd dit begrip gebruikt tegen machtige mannen die hun orgaan niet onder controle hadden  ook al speelde dat tientallen jaren terug, maar dit begrip is allang uitgebreid en tegenwoordig vallen vrouwen er onder die bot, onaardig of ruzieachtig worden gevonden ( door betreffende) en problemen hebben met hun personeel.
Angstcultuur ook een goede trouwens en sociale onveiligheid als nieuwe loot aan deze stam

Waar moet degene aan voldoen die een dergelijk instrument inzet?
Goede kontakten met media heb ik al genoemd, maar wat in elk geval erg belangrijk is is een verradersmentaliteit*.
Als je daar moeite mee hebt, dan geldt ‘niet aan beginnen’!
Mensen die enig ethisch besef hebben en bv vinden dat als er bezwaren tegen bepaalde personen zijn die daar op moeten worden aangesproken, dat er een eerlijke uitwisseling moet zijn zodat de ander een weerwoord kan hebben, een beginsel dat in principe in de journalistiek zou moeten worden gebruikt, kan ik adviseren om zich niet in zo’n situatie te begeven.

Casus: Khadija Arib
De vrouw die meer dan twintig jaar in de Kamer zat en een uitstekende voorzitter van diezelfde Kamer was, de vrouw die om haar directheid en gezag werd geprezen, de vrouw die orde hield waar dat vrijwel onmogelijk was, die vrouw werd dus in de NRC notabene, verdacht gemaakt zonder dat ze maar enigszins kans kreeg om zich te verantwoorden*.
En dat op een moment dat haar opvolgster die op een wat dubieuze manier plotsklaps werd verkozen, de boel duidelijk niet in de hand had en Baudet liet wegkomen met zijn bekende conspiracytheorietjes richting Kaag. Het moment dat veel mensen deed terugverlangen naar de voorzitter die met strengheid maar ook zeker humor Kamerleden van links tot rechts verraste met haar kordate optreden.
En wat te denken van haar fractiegenoot Nijboer die al maanden daarvoor wist dat er iets aan de hand zou zijn en akkoord ging met het van stal halen van de landsadvocaat, alvorens Khadija even een belletje te geven en te informeren over wat er gaande was en met haar een stevig gesprek te hebben?

Khadija heeft zich nu als Kamerlid teruggetrokken. Dat betekent dat ook het voorzitterschap van de Commissie die de gang van zaken rond Corona moet onderzoeken aan een ander toe zal vallen.
Even een kleine voorspelling. Kijkt u vooral niet op als Henk Nijboer voorzitter wordt!
Overigens begreep ik dat de ambtenaren die onder haar zouden dienen daar totaal geen moeite mee hadden!

Ik wil hier deze blog te baat nemen om Khadija Arib enorm te bedanken voor haar jarenlange integere inzet voor de democratische rechtsstaat hier te lande! En tevens een pleidooi voeren voor een monument voor haar in plaats van een trap na!

*Ik heb eind jaren zeventig na een raadsperiode voor de PvdA in Leiden een handleiding geschreven voor politieke trucs, uitgegeven door de Stichting Welzijn.*

*Mocht u niet precies weten wat ik daaronder versta gaat u dan even te rade bij het NIOD!

*NRC heeft nog wel telefonisch kontakt met Arib gezocht alvorens het gelekte verhaal te publiceren, maar ik heb slechts een uiterst summiere reactie gevonden. Wel werd in het stuk van 3 october gesuggereerd dat haar reactie toen een heel andere was dan daarna…

 

Gastblogger Manuel Kneepkens over ‘de goede Rus’

Poetin heeft voor de tweede maal gedreigd met kernwapens. Hoe serieus dat is , is onderwerp van veel speculatie en gesprekken in de media.

In deze tijd waarin Rusland en de Russen  niet echt een reclame voor zichzelf zijn en je je afvraagt of er nog ‘goede’ Russen zijn herinnert Manuel Kneepkens, mijn blog gast van vandaag 23 september 2022 ons eraan dat 39 jaar geleden luitenant-kolonel Stanislav Petrov deze wereld heeft gered voor een atoomoorlog*.

Tekst Kneepkens: Op 26 september 1983 is de dan 44-jarige Petrov officier van dienst bij het commandocentrum Serpukhov-15 dat de satellieten inzet die de VS in de gaten moet houden.
Het systeem werkt met satellieten met infrarode sensoren die de hitte van de raketmotoren van de Amerikaanse Minuteman-raket na lancering kunnen waarnemen.
Het meest opvallende computerscherm dat Petrov voor zich heeft is een groot scherm met de letter START erop.
Als dat gaat knipperen, dan is het goed mis.

Kort na middernacht begint er een sirene te loeien en lichten de letters START fel op! Omdat het systeem goed lijkt te werken, is er maar één conclusie mogelijk: de VS heeft een kernraket afgevuurd! Dit IS het !
Dit is dè atoomaanval van de VS op de Sovjet-Unie!

Wat Petrov nu onvermijdelijk hoort te doen, is het Hoofdkwartier bellen. Zodat de tegenaanval wordt ingezet.
Petrov aarzelt. Hij realiseert zich dat het vreemd is dat Amerika maar vijf raketten afvuurt.
“Als je ons aanvalt, dan moet je alles in de strijd gooien. Enkel vijf raketten is onlogisch…”
Hij belt de Amerikaanse aanval als vals alarm door.
Er volgt geen tegenaanval.
De wereld is gered.

De Sovjets hebben het incident lange tijd geheim gehouden. De reden laat zich raden. Het waarschuwingssysteem faalde. Dat hoefde het Westen niet te weten….

Tot zover Manuel Kneepkens die eraan herinnert dat 26 september op diverse plekken in de wereld wordt herdacht. Dat zou moeten worden uitgebreid. Opdat wij, de bewoners van de planeet Aarde ons goed realiseren dat wij leven in Blessuretijd.

Ik wil er zelf graag aan toevoegen dat de heldendaad van Petrov die vond dat hij ‘letterlijk niets had gedaan’ tevens als voorbeeld kan dienen voor de overwinning van de Rede boven het onderbuikgevoel en van het onafhankelijk kritisch vermogen van één mens boven het aanzwellende geluid van complottheorieën.

*Overigens moet ook niet vergeten worden dat de Russen concentratiekampen hebben bevrijd (zoals Theresiënstadt waar mijn zussen, moeder en familie zaten) en zonder hen de overwinning op Nazi Duitsland onmogelijk was geweest.
Ook de leider van de opstand in Sobibor was een Rus trouwens.

Hoe passend is passende zorg

Het  (concept) Integraal Zorgakkoord houdt de gemoederen bezig. Nu de vergrijzing verder doorzet, de kosten voor de zorg de pan uitlopen en personeel steeds moeilijker is te krijgen moet de zorg toekomstbestendig worden gemaakt.

Huisartsen en Actiz , de branchevereniging van circa 400 zorgorganisaties tekenen vooralsnog niet.
“Zorgorganisaties willen niets liever dan investeren in arbeidsvoorwaarden, opleiding en scholing van zorgprofessionals, in het verlichten van de werkdruk, in het samenwerken met andere zorgverleners in de keten en digitalisering. Maar daar zijn wel reële tarieven voor nodig, dat is een basisvoorwaarde” aldus Actiz op de eigen site.
Bij de huisartsen blijkt met name het vertrouwen te ontbreken dat de afspraken uit het Zorgakkoord  ook zullen worden nageleefd door zorgverzekeraars en het NZA ( Nationale Zorg Autoriteit). Ze willen op korte termijn concrete resultaten zien oa ten aanzien van de avond- nacht en weekenddienst tarieven en wat ‘Meer tijd voor de Patiënt’ betekent in de praktijk voor de zorgverzekeraars.

Passende zorg

Wat mijzelf opviel in de tekst van het Akkoord is vooral het begrip passende zorg.
‘Passende zorg vergt (digitale en technologische) innovaties die bijdragen aan de maatschappelijke missie om zorg mensgericht, houdbaar en duurzaam te maken’.
‘Passende zorg is arbeidsbesparende zorg en passende zorg is de juiste zorg op de juiste plek’.
‘Passende zorg is waardegedreven (dat betekent dat zorg op de eerste plaats effectief is, voldoet aan de stand van wetenschap en praktijk en meerwaarde heeft voor de patiënt met daarnaast een doelmatige inzet van mensen, middelen en materialen’.
‘Passende zorg is zorg waarvan op basis van de stand van de wetenschap en praktijk aannemelijk is dat het op groepsnivo effectief en doelmatig is’.
‘Passende zorg vindt digitaal plaats als het kan en fysiek als het moet’.
‘Passende zorg begint bij zelfzorg en informele zorg. Pas als dit onvoldoende bijdraagt, sluit formele zorg aan’.

Samengevat: Een oudere (want vooral de groep ouderen die zorg vraagt of nodig heeft zal zeer toenemen) die een hulpvraag heeft, zal zich eerst moeten afvragen: kan ik dit alleen oplossen? Dat zal hij of zij so wie so wel doen dus dat slaan we even over.
Dan moet deze oudere zich afvragen: heb ik een kind, buurvrouw, vriend of vriendin die me met mijn hulpvraag bv pijnscheuten rond de hartstreek kan helpen?
Ook dat zal de oudere zich ongetwijfeld afvragen alvorens naar een hulpverlener te rennen.
Nog sterker de meesten zullen te lang doorlopen met pijn rond de hartstreek omdat ze bv bang zijn voor de dokter of zichzelf niet zo serieus nemen (ach het zal wel overgaan…. een vermoeidheidskwestie ed).
De volgende stap is dat ze via de telefoon na drie kwartier wachten worden verwezen naar de website van de huisarts, waar hen wordt aangeraden contact op te nemen met de chatbox.
De computerstem van de chat box zal hen wijzen op de laatste stand van zaken in de wetenschap betreffende hartklachten en verwijzen naar de site waar hierover meer te vinden is.
Als u dan nog klachten heeft of denkt dat ze zo ernstig zijn dat u persé fysiek moet worden onderzocht kun u alsnog met ons contact opnemen, aldus de chatstem.
Tegen die tijd zal de betreffende oudere wellicht een zodanig infarct hebben ontwikkeld dat er NIETS MEER aan te doen is, wat wetenschappelijk kan worden vastgesteld.

Zo wordt dan toch weer een probleem van teveel ouderen opgelost!
In 1981 schreef ik een proefschrift over eerstelijns (rechts) hulpverlening en constateerde dat het aanbod niet aansloot op de vraag omdat de complexiteit van de vraag niet werd erkend.
Er werd te weinig rekening gehouden met de menselijke factor en er werd te veel gecategoriseerd.
Van technologie en instrumentalisme werd het heil verwacht.
Van de actualiteit van deze stelling is nog niets verloren gegaan. Alleen wordt ze nu toegedekt door termen als waardegedreven.

Waar blijft D66?

Op 18 juni jl sprak Sigrid Kaag het congres van D66 toe.
Ze sprak daar behartenswaardige woorden.
Zoals: ‘Koers houden vraagt om politieke moed, inzicht en bovenal samenwerking’.
‘Durf en doorzetten: dat is voor mij de kern van leiderschap.’
‘Niet genoegen nemen met ‘dat kan niet’. We hebben met de Deltawerken en de inpoldering bewezen dat we vooruit kunnen kijken. Iets te doen wat niemand voor mogelijk hield.’

Nu de asielproblematiek in Ter Apel inmiddels al weken absurde vormen aanneemt, niet vanwege de instroom maar vanwege bestuurlijk onvermogen, vraag ik me af waarom dezelfde mevrouw Kaag, die niet genoegen neemt met ‘dat kan niet’, achter een asieldeal gaat staan waarbij buitengewoon aanvechtbare oplossingen worden gekozen.
Het ‘pauzeren’ van gezinshereniging is zo’n, ook juridisch aanvechtbare, oplossing.
Iedereen weet dat het woningtekort gigantisch is.
En als je vervolgens het nareizen van het gezin laat afhangen van het beschikken over een woning weet je bij voorbaat dat van uitstel nog wel eens afstel zal kunnen komen.
In die zin is het voorstel op zijn minst onoprecht. Het eigenlijke doel is afhouden en tegenhouden. Dat moge duidelijk zijn.

Er is nog iets anders aan de hand hierbij.
Wat er volgens mij voor het eerst in de politieke geschiedenis van dit land gebeurt (maar misschien vergis ik me) is dat een oplossing voor een bepaald probleem wordt gekozen waarbij uitdrukkelijk wordt gesteld dat deze oplossing misschien juridisch niet houdbaar is maar dat merken we dan wel als de rechter erover oordeelt.
Met andere woorden: De rechter krijgt hier uitdrukkelijk en met zoveel woorden een ‘politieke’ functie. De regering of overheid heeft een probleem gecreëerd en blijkt niet in staat het op te lossen op een legale wijze, dus wijst ze de rechter aan als degene die dan maar moet beslissen of het genomen besluit legaal was.
Daaruit blijkt met zoveel woorden: politieke naast bestuurlijke onmacht!

Hoezo koers houden, hoezo durf, hoezo vertrouwen in ons eigen kunnen??
Ik heb altijd gedacht dat juist een partij als D66 geloofde in de democratische rechtsstaat.
Hoe kan het dan dat deze partij bewust meewerkt aan het om zeep helpen van politieke en bestuurlijke verantwoordelijkheid?
Angst voor verkiezingen? Ik kan me alleen dat voorstellen.